I SAB/Po 214/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Nikodem po rozpoznaniu w dniu 28 lipca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. C. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Starostę w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy postanawia 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu B. C. kwotę 100,00 zł (słownie: sto złotych 00/100) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. B. C. 9 czerwca 2026 r. wniósł do Starosty pismo zatytułowane "Skarga na bezczynność oraz wniosek o wyjaśnienie losów zatrzymanego prawa jazdy". Ww. pismo zostało następnie przekazane przez Starostę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu jako skarga na przewlekłość postępowania. Przewodniczący Wydziału I zarządzeniem z 23 czerwca 2026 r. zarejestrował ww. pismo jako skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Starostę. Tym samym zarządzeniem wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania poprzez podanie numeru PESEL oraz nadesłanie kopii ponaglenia do właściwego organu. Przewodniczący Wydziału I wezwał także skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100,00 zł Przesyłkę adresowaną na prawidłowy adres do korespondencji skarżącego zawierającą ww. wezwania doręczono 7 lipca 2026 r. Skarżący w terminie uiścił wpis sądowy od skargi, jednak do dnia wydania niniejszego postanowienia nie uzupełnił braków formalnych skargi, tj. nie podał numeru PESEL oraz nadesłał kopii ponaglenia wniesionego do właściwego organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Stosownie do art. 52 § 1-2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 z późn. zm.; w skrócie: "p.p.s.a."), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie przewidziany w ustawie. Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. W myśl art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. pismo strony powinno zawierać w przypadku gdy jest pierwszym pismem w sprawie numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną. Ponieważ skarga stanowiła pierwsze pismo w niniejszej sprawie, skarżący był zobowiązany do podania w jego treści numeru PESEL. W myśl art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. sąd na posiedzeniu niejawnym odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Z kolei, zgodnie z art. 53 § 2b p.p.s.a., skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Wyczerpanie przez skarżącego trybu określonego w art. 37 § 1 k.p.a. poprzez uprzednie złożenie ponaglenia do organu wyższego stopnia, warunkowało zatem złożenie do Sądu skargi na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej. Z akt sprawy nie wynika jednak, aby skarga została poprzedzona ponagleniem, o którym stanowią ww. przepisy. Skarżący nie nadesłał także kopii ponaglenia wniesionego do właściwego organu. Z okoliczności faktycznych sprawy wynika, że przesyłkę zawierającą wezwania do uzupełnienia powyższych braków skargi doręczono skarżącemu 7 lipca 2026 r. Od tego dnia rozpoczął bieg termin na wykonanie wezwania Sądu, który upłynął 14 lipca 2026 r. Skarżący uiścił wpis sądowy od skargi w wyznaczonym terminie, jednak nie podał numeru PESEL oraz nadesłał kopii ponaglenia wniesionego do właściwego organu. Sąd wyjaśnia, że niezależnie od braku podania numeru PESEL przez skarżącego, pierwotną przesłanką odrzucenia skargi (pkt 1 sentencji postanowienia) jest art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., ponieważ skarga jest niedopuszczalna z uwagi na brak wyczerpania środka zaskarżenia. O zwrocie wpisu orzeczono stosownie do treści art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. jak w pkt 2 sentencji postanowienia.