I SAB/Po 3/26
PostanowienieWSA w Poznaniu2026-01-30
Skład orzekający: Mirella Ławniczak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność Ministra Zdrowia w rozpoznaniu odwołania od rozstrzygnięcia konkursu ofert na udzielanie świadczeń zdrowotnych jest dopuszczalna przed sądem administracyjnym?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność Ministra Zdrowia w rozpoznaniu odwołania od rozstrzygnięcia konkursu ofert na udzielanie świadczeń zdrowotnych jest niedopuszczalna, ponieważ postępowanie konkursowe na podstawie art. 26 ustawy o działalności leczniczej nie ma charakteru postępowania administracyjnego, a czynności w tym zakresie nie podlegają kontroli sądu administracyjnego.Stan faktyczny
M. W. złożyła skargę na bezczynność Ministra Zdrowia w rozpoznaniu odwołania od rozstrzygnięcia konkursu ofert ogłoszonego przez dyrektora szpitala na udzielanie świadczeń zdrowotnych w zakresie usług pielęgniarskich. Konkurs ofert został ogłoszony 19 września 2025 r., a rozstrzygnięcie ogłoszono 17 października 2025 r. Skarżąca wniosła odwołanie 24 października 2025 r., które do dnia rozpoznania skargi nie zostało rozpatrzone.Rozstrzygnięcie
Odrzucił skargę na bezczynność Ministra Zdrowia w rozpoznaniu odwołania od rozstrzygnięcia konkursu ofert.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirella Ławniczak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 stycznia 2026 r. sprawy ze skargi M. W. na bezczynność Minister Zdrowia w przedmiocie rozpoznania odwołania od rozstrzygnięcia konkursu ofert postanawia: odrzucić skargę.
M. W. wniosła skargę na bezczynność Minister Zdrowia w przedmiocie rozpoznania odwołania od rozstrzygnięcia ogłoszonego przez dyrektora tego szpitala k. ofert na udzielanie świadczeń zdrowotnych w zakresie usług pielęgniarskich.
K. ofert dyrektor szpitala ogłosił 19 września 2025 r. na podstawie art. 26 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (dz. U. z 2025 r. poz. 450 ze zm.), dalej: "ustawa o działalności leczniczej".
W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, że k. zakończył się ogłoszeniem wyników 17 października 2025 r. i jej oferta nie została przyjęta, natomiast 24 października 2025 r. wniosła odwołanie od rozstrzygnięcia k. , które do tej pory nie zostało rozpoznane.
W odpowiedzi na skargę Minister Zdrowia wniósł o odrzucenie skargi, gdyż na obecnym etapie nie istnieje już rozstrzygnięcie z 17 października 2025 r. (z uwagi na uchylenie ogłoszenia o k. ofert i uchylenie tego rozstrzygnięcia), a ponadto sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, jako że postępowanie k. toczyło się na podstawie ustawy o działalności leczniczej, której art. 26 ust. 4 nie przewiduje wydania przez dyrektora szpitala decyzji rozstrzygającej wniesione odwołanie (nie stosuje się art. 154 ust. 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych; Dz. U. z 2025 r. poz. 1511 ze zm., dalej: "ustawa o świadczeniach opieki zdrowotnej").
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a.
Stosownie do art. 3 § 2 pkt 9 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Skarga dotyczy bezczynności Minister Zdrowia w przedmiocie rozpoznania odwołania od rozstrzygnięcia ogłoszonego przez dyrektora tego szpitala k. ofert na udzielanie świadczeń zdrowotnych w zakresie usług pielęgniarskich. K. ofert dyrektor szpitala ogłosił 19 września 2025 r. na podstawie art. 26 ustawy o działalności leczniczej.
Zgodnie z art. 26 ust. 1 ustawy o działalności leczniczej podmiot leczniczy spełniający przesłanki określone w art. 4, art. 5 ust. 1 i art. 6 ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1320), zwany dalej "udzielającym zamówienia", może udzielić zamówienia na udzielanie w określonym zakresie świadczeń zdrowotnych, zwanego dalej "zamówieniem", podmiotowi wykonującemu działalność leczniczą, lub osobie legitymującej się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w określonym zakresie lub określonej dziedzinie medycyny, zwanym dalej "przyjmującym zamówienie".
Udzielenie zamówienia następuje w trybie k. ofert (art. 26 ust. 3 ustawy o działalności leczniczej).
Do k. ofert stosuje się odpowiednio art. 140, art. 141, art. 146 ust. 1, art. 147, art. 148 ust. 1, art. 149, art. 150, art. 151 ust. 1, 2 i 4-6, art. 152, art. 153 i art. 154 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, przy czym prawa i obowiązki Prezesa Funduszu i dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu wykonuje kierownik podmiotu leczniczego udzielającego zamówienia (art. 26 ust. 4 ustawy o działalności leczniczej).
Przytoczony wyżej art. 26 ust. 4 ustawy o działalności leczniczej, w zakresie w jakim stanowi o odpowiednim stosowaniu do k. ofert przepisów ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej czyni to jednak tylko w bardzo ograniczonym zakresie przez odesłanie do enumeratywnie wymienionych w jego treści przepisów. W szczególności należy zwrócić uwagę, że przepis ten stanowi o odpowiednim stosowaniu tylko art. 154 ust. 1 i 2 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej o treści: Świadczeniodawca biorący udział w postępowaniu może wnieść do dyrektora wojewódzkiego oddziału Funduszu, w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia o rozstrzygnięciu postępowania odwołanie dotyczące rozstrzygnięcia postępowania (ust. 1). Odwołanie rozpatrywane jest w terminie 14 dni od dnia jego otrzymania. Wniesienie odwołania wstrzymuje zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej do czasu jego rozpatrzenia (ust. 2). Przepis art. 26 ust. 4 nie odsyła do pozostałych ustępów art. 154, w tym ust. 3, w myśl którego po rozpatrzeniu odwołania Prezes Funduszu wydaje decyzję administracyjną uwzględniającą lub oddalającą odwołanie i ust. 4 stanowiącego, że decyzja Prezesa Funduszu jest ostateczna, a świadczeniodawcy przysługuje od niej skarga do sądu administracyjnego.
W tym stanie rzeczy należy uznać, że postępowanie k. prowadzące do zawarcia umowy na udzielanie świadczeń zdrowotnych, o jakim stanowi art. 26 ustawy o działalności leczniczej nie jest postępowaniem administracyjnym w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego na żadnym z etapów, a sprawa o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń zdrowotnych nie jest sprawą administracyjną. Wszystkie etapy postępowania prowadzonego w ramach wewnętrznych struktur podmiotu leczniczego udzielającego zamówienia poprzedzające zawarcie umowy z przyjmującym zamówienie są wzorowane na zasadach prawa cywilnego. Ustawodawca w art. 26 ustawy o działalności leczniczej odwołuje się do typowych dla prawa cywilnego pojęć takich jak oferta czy k. ofert.
Skargę na bezczynność w rozpoznaniu odwołania uznać należy zatem za niedopuszczalną, gdyż jej przedmiotem są czynności nie mające charakteru administracyjnego i które nie są objęte zakresem właściwości sądów administracyjnych. Z przepisów ustawy o działalności leczniczej i mających odpowiednie zastosowanie enumeratywnie wymienionych w treści jej art. 26 ust. 4 przepisów ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej nie wynika, aby podlegały one zaskarżeniu do sądu administracyjnego.
Z tych względów na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. Sąd odrzucił skargę.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.09.2026. · Źródło