I SAB/Po 8/24

PostanowienieWSA w Poznaniu2024-11-13

Skład orzekający: asesor sądowy Michał Ilski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi przez stronę skarżącą jest dopuszczalne, gdy skarga nie została opłacona i sąd wezwał do uiszczenia wpisu pod rygorem odrzucenia?
Ratio decidendi
Cofnięcie skargi jest dopuszczalne tylko wtedy, gdy skarga jest dopuszczalna i nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. W przypadku nieuiszczenia wpisu od skargi pomimo wezwania, skarga podlega odrzuceniu, co czyni cofnięcie skargi niedopuszczalnym w kontekście jej dalszego biegu.
Stan faktyczny
Skarżąca złożyła skargę na bezczynność organu w przedmiocie nierozpoznania wniosków o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego. Sąd wezwał ją do uiszczenia wpisu od skargi pod rygorem odrzucenia. Skarżąca nie uiściła wpisu, ale następnie cofnęła skargę. Sąd uznał cofnięcie za niedopuszczalne i odrzucił skargę.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: asesor sądowy Michał Ilski po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Ż. G. na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy w przedmiocie nierozpoznania wniosków o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego postanawia odrzucić skargę. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 11 października 2024 r. wezwano skarżąca do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie [...]zł (w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi). Odpis wskazanego zarządzenia doręczono skarżącej 29 października 2024 r. Pismem nadanym 06 listopada 2024 r. skarżąca wskazała, że cofa skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Stosownie do postanowień art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 – dalej w skrócie: "p.p.s.a."), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Koniecznym jest w tym miejscu jednak wyjaśnienie, że sąd z urzędu, w pierwszej kolejności bada dopuszczalność skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek jej odrzucenia. Co przy tym istotne w niniejszej sprawie cofnięcie skargi jako czynność dyspozycyjna strony może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga jest dopuszczalna i nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu [por. postanowienie NSA z 03 stycznia 2008 r., I OSK 1829/07]. Wychodząc z powyższych założeń należy w pierwszej kolejności ustalić, czy wniesiona skarga nie zawiera nieuzupełnionych braków formalnych bądź fiskalnych skutkujących obowiązkiem jej odrzucenia. Warunkiem skutecznego wniesienia skargi jest uiszczenie wpisu sądowego. Zgodnie bowiem z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Natomiast stosownie do postanowień art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z 11 października 2024 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego zostało doręczone skarżącej 29 października 2024 r. Oznacza to, że termin na uiszczenie wpisu upływał 05 listopada 2024 r. W terminie otwartym do uiszczenia wpisu sądowego nie opłacono skargi, co obliguje sąd do jej odrzucenia. W tym stanie rzeczy, sąd na podstawie art. 220 § 3 w zw. z art. 58 § 3 i art. 16 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło