II SA/Po 1003/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Edyta Podrazik (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Barbara Drzazga Sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak Protokolant st.sekr.sąd. Mariola Kaczmarek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 lutego 2019 r. sprawy ze skargi G. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego; oddala skargę Prezydent Miasta P. decyzją z dnia 28 listopad 2016 r., nr [...], działając na podstawie art. 2 ust. 1, art. 3, art. 7 pkt 5, 6, art. 8 ust. 1, art. 11 ust. 2, art. 39 ust. 1 i 2 i art. 106 ust. 4 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2016 r., poz. 930 ze zm.; dalej: "u.p.s.") oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 23 ze zm.; dalej "K.p.a."), odmówił G. M. przyznania zasiłku celowego na zakup leków w wysokości [...] zł oraz zasiłku celowego na ocieplenie domu w wysokości [...] zł. Uzasadniając wydane rozstrzygnięcie organ I instancji wyjaśnił, że w dniu [...] r. G. M. złożyła wniosek z prośbą o pomoc finansową. W trakcie przeprowadzania wywiadu środowiskowego ustalono, że prowadzi ona jednoosobowe gospodarstwo domowe, nie pracuje, jest osoba bierną zawodowo, nie posiada renty ani emerytury oraz deklaruje, że nie posiada własnego dochodu. Zdaniem organu I instancji zostało więc spełnione kryterium dochodowe wynoszące [...] zł. Niemniej jednak organ I instancji zwrócił uwagę, że wnioskodawczyni wniosła o przyznanie środków na zakup leków nie przedkładając żadnych aktualnych recept oraz oświadczyła, że wnioskuje o te same leki, o które ubiegała się w poprzednich postępowaniach, tylko w wyższej kwocie. Prezydent wskazał przy tym, że wnioskodawczyni nadal nie rozliczyła się z przyznanej pomocy na zakup leków zgodnie z decyzją z dnia [...] r., nr [...] w kwocie [...]zł, a w dniu [...] r. oświadczyła, iż faktur nie przedłoży, gdyż "funkcjonuje w oparciu o leki jej pomagające", a więc stosuje dowolnie te leki, które uważa za słuszne, niezależnie od zaleceń i wskazań lekarskich. Organ wskazał też, że decyzjami z dnia [...] r., nr [...], z dnia [...] r., nr [...], z dnia [...] r., nr [...], z dnia [...] r., nr [...] oraz z dnia [...] r., nr [...], przyznawano wnioskodawczyni zasiłki celowe na zakup leków, jednak z przedstawionych paragonów wynika, że tylko część zakupionych leków pokrywało się z listą przedstawioną we wniosku. Rozliczając się ze środków przyznanych decyzją z dnia [...] r. wnioskodawczyni dostarczyła paragony za zakup suplementów i leków doraźnych na łączną kwotę [...]zł. Na przedstawianych od wielu miesięcy paragonach są suplementy diety, które nie są lekami niezbędnymi do prawidłowego funkcjonowania, nie są to leki ratujące zdrowie i życie. W tej sytuacji organ nie dostrzegł konieczności przyznawania zasiłku celowego na kolejne leki. W opinii organu I instancji wnioskodawczyni nie wywiązuje się z podjętych zobowiązań, tj. nie rozlicza się z otrzymanej pomocy. Jej postawa świadczy więc o braku współpracy z ośrodkiem. Odnosząc się do kwestii pomocy na ocieplenie domu organ I instancji wskazał, że dom wnioskodawczyni od lat nie był gruntownie remontowany, wymaga finansowych nakładów, jednak organ nie może przejąć na siebie obowiązku wykonywania napraw i remontów. Wydatkowanie przez organ środków publicznych na opłacenie wszystkich kosztów utrzymania klientów w pełnym zakresie stałoby w sprzeczności z zasadami sprawiedliwości społecznej oraz z gospodarnością, do której zobowiązane są wszystkie organy publiczne. Ponadto w ocenie organu wnioskodawczyni posiadając swoje zasoby w postaci majątku, jakim jest dom dwukondygnacyjny z nieruchomością gruntową, nie wykorzystuje własnych zasobów celem poprawy swej sytuacji materialnej. Brak jest powodów ku temu by część domu, nawet w stanie remontu, została wynajęta i przyniosła wnioskodawczyni dochód, ewentualnie by całą nieruchomość sprzedać i uzyskać środki na zakup adekwatnego do potrzeb i możliwości finansowych klientki mieszkania oraz środki na zaspokojenie codziennych potrzeb. W wyniku wniesionego odwołania przez G. M., Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] r., nr [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymało mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu Kolegium wskazało, że do obowiązków podopiecznych ośrodka pomocy społecznej należy ścisła współpraca z pracownikiem socjalnym w rozwiązywaniu trudnej sytuacji materialnej. Według organu z przesłanych akt wynika, że odwołująca nie rozlicza się z przyznanych zasiłków celowych na zakup leków. Taka sytuacja uniemożliwia sprawdzenie, czy kwoty te zostały wydatkowane zgodnie z przeznaczeniem. Zgodnie z art. 11 ust. 1 u.p.s., w przypadku stwierdzenia przez pracownika socjalnego marnotrawienia przyznanych świadczeń, ich celowego niszczenia lub korzystania w sposób niezgodny z przeznaczeniem bądź marnotrawienia własnych zasobów finansowych może nastąpić ograniczenie świadczeń, odmowa ich przyznania albo przyznanie pomocy w formie świadczenia niepieniężnego. Odnosząc się do kwestii pomocy na ocieplenie budynku, Kolegium wskazało, że potrzeba ta nie mieści się w katalogu niezbędnych potrzeb, na które przyznawane są zasiłki celowe. W wyniku wniesionej skargi przez G. M., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 6 kwietnia 2018 r., sygn. akt II SA/Po 517/17, (I) uchylił zaskarżoną decyzję w części utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia [...] r., nr [...] odmawiającą przyznania zasiłku celowego na zakup leków, (II) w pozostałej części skargę oddalił. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że w aktach sprawy brak jest recept oraz paragonów za zakupione leki, które to recepty i paragony w ocenie organu stanowiły dowód na okoliczność niewywiązywania się przez skarżącą z obowiązku rozliczenia się z udzielonej jej pomocy, co z kolei stanowiło przesłankę nieuwzględnienia jej wniosku z [...] r. i wydania decyzji odmawiającej przyznanie pomocy. W aktach sprawy znajdują się jedynie recepty i paragony z listopada 2016 r. oraz paragony z marca 2016 r. Brak w aktach sprawy wskazanych wyżej podstawowych dokumentów i dowodów w sprawie pozwalających na ocenę prawidłowości decyzji organu I instancji uzasadnia nie tylko uznanie, że zaskarżona decyzja organu odwoławczego została wydana z naruszeniem podstawowych zasad postępowania odwoławczego, ale jednocześnie daje podstawę do stwierdzenia, że przy tego rodzaju postępowaniu pod znakiem zapytania pozostają gwarancje wynikające z zasady dwuinstancyjności. Natomiast zarzuty skargi dotyczące braku przyznania zasiłku celowego na docieplenie budynku zdaniem Sądu okazały się niezasadne. Końcowo Sąd wskazał, że ponownie rozpoznając sprawę organ odwoławczy winieni wpierw uzupełnić akta sprawy o dokumenty i dowody powołane w decyzji organu I instancji, względnie przeprowadzić dowód z innych akt administracyjnych, w których dokumenty te być może się znajdują, a następnie dokonać merytorycznego rozpoznania wniosku skarżącej, a swoje rozstrzygniecie umotywować zgodnie z zasadami wynikającymi z art. 107 § 3 w zw. z art. 11 K.p.a. Ponownie rozpoznając sprawę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] r., nr [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a., utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. Uzasadniając wydane rozstrzygnięcie organ odwoławczy podkreślił, że pismem z dnia [...] r. wystąpił do Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w [...] o uzupełnienie akt sprawy zgromadzonych przez organ I instancji w sprawie zakończonej decyzją z dnia [...] r., nr [...], o dokumenty wskazane przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w uzasadnieniu wyroku II SA/Po 517/17. Na ich podstawie organ podzielił argumentację organu I instancji, stanowiącą podstawę odmowy wnioskowanej przez G. M. pomocy. Analizując wniosek w kwestii przyznania pomocy finansowej na zakup leków w kwocie [...]zł podkreślono, że wnioskodawczyni nie przedłożyła żadnych aktualnych recept i oświadczyła, że wnioskuje o te same leki o które ubiegała się w poprzednich postępowaniach, tylko w wyższej kwocie [...]zł. Następnie wskazano, że odwołująca otrzymuje systematycznie pomoc w formie zasiłków celowych na zakup leków. Decyzją z dnia [...] r., nr [...], przyznano jej zasiłek celowy na zakup leków w kwocie [...]zł, przy czym z przedstawionych w ramach rozliczenia za otrzymaną pomoc faktur i paragonów wynika, że tylko [...] zł dotyczyło leków zgodnych z receptami dołączonymi do wniosku. Decyzją z dnia [...] r., nr [...] przyznano odwołującej pomoc w formie zasiłku celowego na zakup leków w kwocie [...]zł, przy czym jako rozliczenie odwołująca dostarczyła paragony za zakup suplementów i leków doraźnych na łączną kwotę [...]zł. Decyzją z dnia [...] r., nr [...], Prezydent przyznał odwołującej zasiłek celowy na zakup leków w kwocie [...]zł, z czego tylko [...] zł zostało przeznaczone na leki zgodne z receptami dołączonymi do wniosku. Decyzją z dnia [...] r., nr [...] organ przyznał G. M. zasiłek celowy na zakup leków w kwocie [...]zł, z czego tylko [...] zł wykorzystano na leki przepisane receptą. Decyzją z dnia [...] r., nr [...], przyznano odwołującej zasiłek celowy na zakup leków w wysokości [...] zł, jednak tylko kwota [...]zł została wydatkowana na leki przepisane receptą. Decyzją z dnia [...] r., nr [...], odwołującej przyznano zasiłek celowy na zakup leków w kwocie [...]zł, z tego [...] zł zostało przeznaczone na zakup leków zgodnych z receptami. Z kolei decyzją z dnia [...] r., nr [...] przyznano G. M. zasiłek celowy na zakup leków w wysokości [...] zł. Beneficjentka przedłożyła, w ramach rozliczenia z udzielonej pomocy, paragony za leki zakupione w okresie od [...] r. do [...] r. (krople do oczu, maxiluten - suplement na wzrok, acard, morwa biała, corega płyn, ibuprom zatoki, xylometazol - krople do nosa, woda utleniona, neorutin, na przeziębienie, apap - leki przeciwbólowe, amol, excedrin, restonum, viltaren, maść z wit. A, verbena, rutinoscorbin, syrop owocowy) na łączną kwotę [...]zł. Na przedłożonych paragonach nie widnieje żaden z leków, na które uzyskała pomoc decyzją z dnia [...] r. Mając powyższe na uwadze organ odwoławczy podkreślił, że w przypadku zgłoszenia potrzeby dofinansowania zakupu środków leczniczych samo złożenie wniosku nie jest wystarczające dla ustalenia zakresu i niezbędności tej potrzeby. Przyznanie świadczenia na ten cel jest uzasadnione w sytuacji, kiedy wnioskodawca udokumentuje, że stosowanie tych środków jest konieczne i niezbędne z medycznego punktu widzenia. Wymóg stosowania określonych środków musi być potwierdzony stosownym zaświadczeniem lekarskim, receptą, bądź kartą leczenia szpitalnego. Tymczasem z przedłożonych przez G. M. rachunków za zakupione leki wynika, że nie wszystkie leki są lekami ratującymi życie. Na wielu paragonach wymienione są suplementy diety, które nie są lekami niezbędnymi do prawidłowego funkcjonowania. Ponadto, jak wykazano, G. M. nie rozlicza się w pełni z otrzymanej pomocy i nie współpracuje z pracownikiem socjalnym w rozwiązywaniu trudnej sytuacji życiowej. W skardze z dnia [...] r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu G. M. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji, zarzucając jej naruszenie prawa materialnego. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga okazała się niezasadna. Przedmiotem sądowej kontroli w niniejszej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...], utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia [...] r., nr [...], w przedmiocie odmowy przyznania G. M. zasiłku celowego na zakup leków w wysokości [...] zł oraz zasiłku celowego na ocieplenie domu w wysokości [...] zł. Przechodząc do merytorycznego rozpoznania sprawy na wstępie wyjaśnić należy, że niniejsza sprawa była już przedmiotem rozpoznania tutejszego Sądu, który wyrokiem z dnia 6 kwietnia 2018 r., sygn. akt II SA/Po 517/17, uchylił poprzednio wydaną w sprawie decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w części utrzymującej w mocy decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia [...] r., nr [...] odmawiającą przyznania zasiłku celowego na zakup leków, a w pozostałym zakresie skargę oddalił. Stosownie do art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej: "P.p.s.a."), ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w tym orzeczeniu sądu wiążą w sprawie zarówno organy, których działanie było przedmiotem zaskarżenia, jak również Sąd w składzie orzekającym. Poza rozważaniami Sądu pozostaje więc kwestia odmowy przyznania G. M. zasiłku celowego na ocieplenie domu w wysokości [...] zł, albowiem WSA w Poznaniu pozytywnie ocenił rozważania organów w tej kwestii, w pkt II wskazanego wyroku oddalając skargę w tym zakresie – w konsekwencji w tej częsci decyzja Prezydenta Miasta P. z dnia [...] r. jest ostateczna i prawomocna. Słusznie zatem organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji z dnia [...] r. odniósł się wyłącznie do kwestii odmowy przyznania skarżącej zasiłku celowego na leki. Rozpoczynając rozważania prawne w tym zakresie wyjaśnić należy, że zgodnie z przepisem art. 39 ust. 1 i 2 u.p.s., w celu zaspokojenia niezbędnej potrzeby bytowej może być przyznany zasiłek celowy, w szczególności na pokrycie części lub całości kosztów zakupu leków i leczenia. Jak przy tym wynika z art. 8 ust. 1 pkt 1 u.p.s. w zw. z § 1 pkt 1 lit. b Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14 lipca 2015 r. w sprawie zweryfikowanych kryteriów dochodowych oraz kwot świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej (Dz. U. z 2015 r., poz. 1058), prawo do świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej przysługuje osobie samotnie gospodarującej, której dochód nie przekracza kwoty 634,00 zł. W rozpoznanej sprawie poza sporem pozostaje, że wnioskująca o przyznanie zasiłku celowego na zakup leków spełniał kryterium dochodowe warunkujące przyznanie tego świadczenia. Kwestią sporną jest natomiast, czy organy administracji zasadnie odmówiły przyznania skarżącej zasiłku celowego na zakup leków w żądanej kwocie [...]zł. Zdaniem Sądu w sporze rację należy przyznać organom rozstrzygającym w niniejszej sprawie, albowiem argumenty wysunięte w zaskarżonej decyzji i decyzji organu I instancji są racjonalne i zbieżne z treścią zgromadzonego materiału dowodowego. W kontekście powyższego wyjaśnić należy, że rozpoznanie wniosku o przyznanie zasiłku celowego na podstawie art. 39 ust. 1 u.p.s. opiera się na zasadzie uznania administracyjnego, o czym świadczy użyte przez ustawodawcę w art. 39 ust. 1 u.p.s. określenie "może być przyznany", zamiast określenia "przyznaje się". Oznacza to, że nawet spełnienie przez ubiegającego się o zasiłek warunków koniecznych do jego uzyskania nie stwarza po stronie organu obowiązku jego przyznania w wysokości żądanej przez stronę. Wysokość, jak i samo przyznanie świadczenia uzależnione są od niezbędnej potrzeby osoby ubiegającej się o świadczenia, ale także od możliwości finansowych organu przyznającego pomoc oraz ilości innych osób potrzebujących i zamieszkujących na terenie danej gminy. Ponadto organ oceniając sytuację materialną danej osoby, może wybrać sposób i formę pomocy najbardziej adekwatną, zważając na ograniczone możliwości pomocy społecznej jako instytucji. Jednocześnie organ musi uwzględniać wysokość przyznanych już wnioskodawcy świadczeń i dokonywać stosownego rozdziału środków tak, aby z pomocy społecznej skorzystała jak największa liczba potrzebujących, gdyż tylko takie postępowanie jest zgodne z zasadami sprawiedliwości społecznej oraz zasadami wynikającymi z przepisów art. 3 ust. 3 i 4 powołanej ustawy. Nie może zatem swojej pomocy skoncentrować na finansowaniu potrzeb tylko jednej osoby, choćby jej sytuacja materialna, czy też zdrowotna była najtrudniejsza. Podkreślenia również wymaga, że przyznanie zasiłku celowego na zakup leków nie może być równoznaczne z przyznaniem zasiłku celowego na zakup jakichkolwiek leków, lecz jedynie tych, które z punktu widzenia medycznego są niezbędne i konieczne w procesie leczenia świadczeniobiorcy. Zasiłek celowy przyznaje się na niezbędne potrzeby bytowe, a więc takie potrzeby, bez zaspokojenia których osoba nie może egzystować, zagrożone są warunki jej istnienia, a w szczególności życie lub zdrowie. W tej sytuacji samo zgłoszenie potrzeby udzielenia pomocy na określony cel nie przesądza automatycznie o uwzględnieniu żądania. Cel, na jaki ma być przyznana pomoc winien być bowiem szczegółowo udokumentowany. W przypadku zgłoszenia potrzeby dofinansowania zakupu leków, samo złożenie wniosku nie jest wystarczające dla ustalenia zakresu i niezbędności tej potrzeby. Przyznanie świadczenia na ten cel jest bowiem uzasadnione jeżeli wnioskodawca udokumentuje, że stosowanie leków jest konieczne i niezbędne z medycznego punktu widzenia. Wymóg stosowania określonych leków musi być zatem potwierdzony stosownym zaświadczeniem lekarskim, receptą bądź kartą informacyjną leczenia szpitalnego. Dopiero na podstawie takich dokumentów organ może ocenić potrzeby wnioskującego o pomoc w pokryciu kosztów leczenia (por. wyrok NSA z dnia 25 marca 2015 r., sygn. akt I OSK 2259/13 – wszystkie powołane w niniejszym wyroku orzeczenia dostępne są pod adresem www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W kontekście powyższego wskazać należy, że podczas wywiadu środowiskowego w dniu [...] r. skarżąca nie przedłożyła recept z wyceną niezbędnych lekarstw, albowiem wnioskowała na leki wskazane w poprzednich postępowaniach z uwagi na niezaspokojenie jej potrzeb w całości (k. 68 akt adm. organu I instancji). Jednakże Sąd zauważa, że z uzupełnionych w postępowaniu odwoławczym – stosownie do wskazań wyroku z dnia 6 kwietnia 2018 r., sygn. akt II SA/Po 517/17 – dokumentów (k. 184 – 238 akt adm. organu I instancji) wynika, że znaczna część dotychczas uzyskanych przez skarżącą środków na zakup leków (zasiłki celowe przyznane decyzjami od stycznia do września 2016 r.) przeznaczona była na zakup suplementów diety i leków doraźnych, choć ani ze znajdujących się w aktach sprawy recept, ani z zaświadczenia lekarskiego z dnia [...] r. (k. 187 akt adm. organu I instancji), nie wynika, że ich stosowanie jest konieczne i niezbędne z medycznego punktu widzenia. W tej sytuacji, biorąc pod uwagę dotychczasowe wykorzystywanie przez skarżącą pozyskanych środków na zakup lekarstw, przyznanie kolejnego zasiłku na ten cel bez posiadania przez organ nowych recept, zaświadczenia lekarskiego lub innej dokumentacji medycznej stałoby w sprzeczności z celem ustawy o pomocy społecznej, tj. wsparciem osób i rodzin w wysiłkach zmierzających do zaspokojenia – tylko i wyłącznie – ich niezbędnych potrzeb, przy jednoczesnym zapobieganiu marnotrawieniu środków publicznych, który to nakaz wypływa z art. 4 i art. 11 tej ustawy. Ponadto organ słusznie zwrócił uwagę, że skarżąca systematycznie począwszy od stycznia 2016 r. objęta była wsparciem ośrodka w zakupie koniecznych lekarstw. Zauważyć bowiem należy, że w okresie od stycznia do września 2016 r. – na mocy decyzji z dnia [...] r., nr [...], z dnia [...] r., nr [...], z dnia [...] r., nr [...], z dnia [...] r., nr [...], z dnia [...] r., nr [...], z dnia [...] r., nr [...] i z dnia [...] r., nr [...] – przyznano G. M. zasiłki celowe na pokrycie części lub całości kosztów leków i leczenia w łącznej wysokości [...] zł. Nie sposób również nie zauważyć, że oprócz niezbędnego wsparcia przy zakupie leków skarżąca otrzymywała również systematyczną pomoc w postaci innych zasiłków celowych i świadczeń z pomocy społecznej. W miesiącach od stycznia do czerwca 2016 r. skarżąca otrzymywała bowiem również zasiłek okresowy z powodu długotrwałej choroby w kwocie [...]zł miesięcznie (k. 27 akt adm. organu I instancji), a także świadczenie pieniężne na zakup artykułów żywnościowych w kwocie [...]zł miesięcznie (I - XII; k. 14; k. 134 – 135 akt adm. organu I instancji). Ponadto od [...] r. miała ustalone prawo do świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (k. 30 i 95 akt adm. organu I instancji). Również w późniejszym okresie, aż do końca grudnia 2016 r. skarżąca była objęta opieką ośrodka. W sumie z zestawienia świadczeń wypłaconych skarżącej przez organ pomocy społecznej w 2016 r. wynika, że łącznie była to kwota [...]zł (k. 134 – 135 akt adm. organu I instancji), a więc średnio ok. [...] zł miesięcznie. Sąd z urzędu posiada przy tym wiedzę, że organ I instancji w 2016 r. dysponował ograniczonym budżetem w wysokości [...] zł, niższym o [...] zł w stosunku do roku uprzedniego, co nie pozwalało na zaspokojenie wszystkich zgłoszonych przez świadczeniobiorców potrzeb w całości i organ musiał tę kwotę rozdysponować w taki sposób, aby udzielić pomocy jak największej liczbie osób potrzebujących (por. wyrok WSA w Poznaniu z dnia 24 sierpnia 2017 r., sygn. akt II SA/Po 488/17). Wobec tego Sąd uznał zaskarżoną decyzję Kolegium za prawidłową, albowiem w stanie faktycznym rozpoznawanej sprawy odmowa przyznania skarżącej zasiłku celowego na zakup leków w kwocie [...]zł jest zasadna z punktu widzenia przepisów regulujących zasady i tryb udzielania pomocy społecznej. Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 151 P.p.s.a. oddalił skargę.