II SA/Po 1008/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska po rozpoznaniu w dniu 06 października 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi F. P. przeciwko Miastu K. w przedmiocie odszkodowania postanawia: odrzucić skargę. /-/ A. Łaskarzewska F. P. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z prośbą o rozstrzygnięcie sprawy dotyczącej odszkodowania za zajęcie gruntu przez Gminę K. pod przystanek autobusowy. W odpowiedzi na skargę Burmistrz K. wniósł o jej oddalenie. Wyjaśnił, że skarżący pismem z dnia 27 lipca 2004 r. zwrócił się o uregulowanie dzierżawy za korzystanie z jego nieruchomości. W związku z tym, że gmina nie podpisywała ze skarżącym umowy dzierżawy gruntu ani żadnej innej, jak również nie brała udziału w ustalaniu lokalizacji wiaty i jej montażu, nie znalazła podstaw do wypłaty czynszu dzierżawnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 3 § 1 i § 2 pkt 2 ustawy dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje m. in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne oraz na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Przedmiotem skargi mogą być też inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, a także bezczynność organów w przypadkach powyżej określonych. Jak wynika z pisma skarżącego żądanie objęte skargą dotyczy odszkodowania za bezumowne korzystanie z gruntu stanowiącego jego własność. Ma zatem charakter cywilnoprawny. Wyłączone jest więc spod kontroli sądów administracyjnych. Wobec czego rozstrzyganie w tej sprawie należy do właściwości sądów powszechnych. Z tych względów Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 oraz § 3 orzekł jak w sentencji postanowienia. /-/ A. Łaskarzewska