II SA/Po 1008/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Drzazga po rozpoznaniu w dniu 31 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia K. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 29 września 2017 r. sygn. akt II SA/Po 1008/16 w sprawie ze skargi K. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2016 r. Nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego; postanawia odrzucić zażalenie K. K.. /-/ B. Drzazga Postanowieniem z dnia 29 września 2017 r. Sąd odrzucił skargę kasacyjną K. K. wniesioną w niniejszej sprawie, z powodu sporządzenia jej osobiście przez skarżącego, a nie przez profesjonalnego pełnomocnika. W piśmie, wraz z którym doręczono skarżącemu odpis postanowienia z uzasadnieniem (k. 113 akt sądowych) Sąd poinformował skarżącego, że od powyższego postanowienia przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w terminie 7 dni od daty doręczenia orzeczenia, za pośrednictwem tutejszego Sądu. W pouczeniu wskazano też, że zażalenie, pod rygorem odrzucenia, powinno być sporządzone przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym. Strona może wystąpić do Sądu o przyznanie jej prawa pomocy poprzez ustanowienie pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym, a złożenie tego wniosku nie przerywa biegu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W wymaganym siedmiodniowym terminie K. K. wniósł do Sądu zażalenia od powyższego wyroku (zatytułowane jako "odwołanie"). Stwierdzić należy, iż zażalenie to, pomimo pouczenia sporządzona osobiście przez skarżącego, nie odpowiada wymogom określonym w art. 194 § 4 ustawy z dnia [...] sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), dalej: p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. W tej sytuacji zażalenie sporządzone osobiście przez K. K., a nie przez profesjonalnego pełnomocnika, należało uznać za niedopuszczalne i odrzucić na podstawie art. 178 w zw. z art. 194 § 4 i art. 197 § 2 p.p.s.a. /-/ B. Drzazga