II SA/Po 1009/08
PostanowienieWSA w Poznaniu2009-05-21
Skład orzekający: Danuta Rzyminiak-Owczarczak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy w sytuacji, gdy skarżąca dysponuje oszczędnościami i jej sytuacja majątkowa nie uległa istotnemu pogorszeniu, należy przyznać jej prawo pomocy w zakresie całkowitym (zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego) w związku z zamiarem złożenia skargi kasacyjnej?Ratio decidendi
Sąd odmówił przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, uznając, że skarżąca dysponuje oszczędnościami, które mogą zostać wykorzystane na pokrycie kosztów związanych z poradą prawną i ewentualną skargą kasacyjną. Sytuacja majątkowa i rodzinna skarżącej nie uległa istotnemu pogorszeniu od czasu przyznania jej prawa pomocy w zakresie częściowym (zwolnienie od wpisu od skargi).Stan faktyczny
Skarżąca E. P. złożyła skargę na decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Poznaniu w przedmiocie nakazu rozbiórki. Po oddaleniu jej skargi przez WSA w Poznaniu, skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego) w związku z zamiarem złożenia skargi kasacyjnej. Wcześniej przyznano jej prawo pomocy w zakresie częściowym (zwolnienie od wpisu od skargi).Rozstrzygnięcie
Odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym oraz o ustanowienie radcy prawnego w związku z zamiarem złożenia skargi kasacyjnej w sprawie z jej skargi na decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Poznaniu z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego p o s t a n a w i a odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego. /-/ D. Rzyminiak-Owczarczak
Wyrokiem z dnia 29 kwietnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę E. P. na decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Poznaniu z dnia [....] r. o wskazanym w rubrum numerze. Wnioskiem wniesionym w tym samym dniu oraz uzupełnionym w dniu [...] r. E. P. wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego.
Zgodnie z art. 246 §1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz.U. Nr 252 poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, natomiast w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W świetle tej regulacji prawo pomocy ma charakter szczególny i wyjątkowy, a skorzystać z tego uprawnienia mogą jedynie osoby w rzeczywiście ciężkiej sytuacji finansowej, pozbawione majątku, stałego miesięcznego dochodu lub uzyskujące go w takiej wysokości, że nie są w stanie uiścić najmniejszej nawet należności sądowej (bezrobotni, emeryci, renciści, osoby samotnie wychowujące dzieci).
Wskazać należy, iż prawomocnym postanowieniem z dnia [...] r. przyznano skarżącej E. P. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od wpisu sądowego od skargi, odmawiając przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Składając po raz pierwszy wniosek o przyznanie prawa pomocy skarżąca E. P. nie wykazała posiadania oszczędności. Przyznając prawo pomocy w zakresie częściowym w postaci zwolnienia od wpisu sądowego od skargi referendarz sądowy uznał, iż sytuacja majątkowa, finansowa i rodzinna przedstawiona przez skarżącą wskazuje, że należy ona do grona osób spełniających przesłanki przyznania prawa pomocy w części. Uzyskuje wprawdzie stałe miesięczne dochody, ale ich wysokość nie pozwala na uiszczenie wszystkich przewidywanych kosztów sądowych niniejszego postępowania. Jednocześnie przewidywana wysokość kosztów sądowych postępowania, która nie powinna przekroczyć kwoty [...] zł - rozłożonej w czasie oraz wysokość środków jakimi wnioskodawczyni dysponuje nakazywały uznać, że skarżąca powinna poczynić chociaż drobne, ale systematyczne oszczędności w swoich dochodach celem zebrania środków na poniesienie dalszych kosztów sądowych, a faktyczna sytuacja rodzinna nie upoważnia do zwolnienia skarżącej od obowiązku uiszczenia wszystkich kosztów sądowych.
W kolejnym swoim wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych oraz dodatkowo o ustanowienie radcy prawnego skarżąca E. P. podała, iż przedmiotowe koszty obciążają tylko jej osobę, bowiem mąż obciąża ją odpowiedzialnością za niedopełnienie formalności związanych z budową garażu, co do którego orzeczony został nakaz rozbiórki. Wskazała nadto, że dochody męża w związku z redukcją etatu uległy zmniejszeniu. Jednocześnie podała, iż dysponuje oszczędnościami w wysokości [...]tys. zł oraz jest właścicielką polisy ubezpieczeniowej na kwotę [...] tys. zł. Wyjaśniła, iż w związku z toczącą się sprawą zarówno ona, jak i mąż, są w depresji.
W tych okolicznościach Sąd uznał, iż nie zachodzą przesłanki uzasadniające przyznanie prawa pomocy żądanym zakresie. Na przestrzeni od rozpatrzenia pierwszego wniosku w sprawie przyznania prawa pomocy sytuacja majątkowa i rodzinna skarżącej nie uległa istotnemu pogorszeniu, co więcej, z treści złożonych wraz z wnioskiem oświadczeń wynika, iż skarżąca dysponuje oszczędnościami, które mogą zostać wykorzystane na opłacenie opłaty kancelaryjnej od wniosku o sporządzenie pisemnego uzasadnienia wyroku (... zł), oraz z których może pokryć koszty skorzystania z pomocy prawnej radcy prawnego lub adwokata w zakresie rozważenia celowości wywiedzenia skargi kasacyjnej od wydanego przez tut. Sąd wyroku. Koszt takiej porady, jak i samej skargi kasacyjnej, w świetle informacji, które skarżąca przedłożyła, nie przekraczają w ocenie Sądu jej możliwości finansowych.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 254 w zw. z art. 245 §1 i 3 oraz art. 258 §2 pkt 7 i art. 160 wyżej powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd odmówił przyznania prawa pomocy w żądanym zakresie.
/-/ D. Rzyminiak-Owczarczak
BR
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło