II SA/Po 1009/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Drzazga po rozpoznaniu w dniu 12 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi T. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] września 2012 r. Nr [...] w przedmiocie nienależnie pobranego świadczenia z funduszu alimentacyjnego; postanawia oddalić wniosek; B. Drzazga Wyrokiem z dnia 12 czerwca 2013 r. Sąd oddalił skargę T. K. wniesioną w niniejszej sprawie. Zgodnie z art. 141 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 2012 r.), dalej: p.p.s.a., uzasadnienie wyroku sporządza się z urzędu w terminie czternastu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo podpisania sentencji wyroku wydanego na posiedzeniu niejawnym, z zastrzeżeniem § 2. Przepis art. 141 § 2 p.p.s.a. stanowi zaś, że w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. Zważywszy na treść powołanych przepisów oraz fakt, że powołanym wyrokiem oddalono skargę wniesioną w niniejszej sprawie, pełnomocnik skarżącego adwokat W. G. chcąc uzyskać uzasadnienie wyroku, powinien był w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku złożyć wniosek o sporządzenie uzasadnienia. Tymczasem po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia wyroku – w dniu 12 lipca 2013 r. pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, przedkładając jednocześnie wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W uzasadnieniu wniosku wyjaśnił, że w dniu 11 czerwca 2013 r. złożył w biurze podawczym Sądu pismo z usprawiedliwieniem swojej nieobecności na rozprawie wyznaczonej na dzień 12 czerwca 2013 r., wnosząc o jej odroczenie z uwagi na kolizję z terminem wcześniej wyznaczonej rozprawy toczącej się przed Sądem Rejonowym w Grodzisku Wlkp. Wydział XI Zamiejscowy Karny z siedzibą w Wolsztynie. Podał, że uzasadniając wniosek o odroczenie terminu rozprawy dodatkowo wskazał, że wyznaczenie pełnomocników substytucyjnych w sprawach tych się nie powiodło. Następnie wskazał, że wniosek ten nie został uwzględniony przez Sąd i na rozprawie w dniu wydany został wyrok w sprawie. Pełnomocnik skarżącego uzasadniając brak swojej winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku wskazując, że złożył wniosek o odroczenie terminu rozprawy z uwagi na kolizję i jednoczesny brak możliwości znalezienia substytutów i w konsekwencji w ogóle nie wiedział o ogłoszeniu wyroku i rozpoczęciu biegu terminu do złożenia wniosku o jego uzasadnienie, ponieważ rozprawa w tej sytuacji z mocy przepisów prawa powinna zostać obligatoryjnie odroczona. Dodał, że mając przekonanie, że Sąd odroczy rozprawę nie miał świadomości merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy. W związku z tym nie można wymagać, aby to pełnomocnik skarżącego, który uprzednio należycie usprawiedliwił swoją nieobecność na rozprawie dzwonił codziennie do Sądu, pytając o to, czy wniosek o odroczenie rozprawy został uwzględniony, czy też nastąpiło rozstrzygnięcie sprawy. Jego zdaniem praktyka wskazuje, że próba nawiązania kontaktu telefonicznego z sekretariatem sądu niejednokrotnie jest bardzo utrudniona, a liczne połączenia telefoniczne pozostają bez odpowiedzi. Jednocześnie wyjaśnił, że w dniu 12 lipca 2013 r. nawiązał kontakt telefoniczny z Sądem i dowiedział się o wydaniu wyroku w dniu 12 czerwca 2013 r. Zważyć należy, iż stosownie do przepisu art. 87 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.) pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 226). O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (postanowienie NSA z 2 października 2002r., I SA 793/02, M. Pr. 2002, nr 23, s. 1059). W ocenie Sądu pełnomocnik skarżącego nie wykazał, iżby uchybienie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku odbyło się bez jego winy. Pełnomocnik skarżącego wskutek zawiadomienia z dnia 17 maja 2013r., doręczonego mu 22 maja 2013 r., dowiedział się o terminie rozprawy wyznaczonej na dzień 12 czerwca 2013 r. Zatem składając w dniu 11 czerwca 2013 r. wniosek o odroczenie rozprawy pełnomocnik skarżącego zdawał sobie sprawę z tego, że może on nie zostać rozpatrzony pozytywnie i w dniu następnym może odbyć się rozprawa, na której może zapaść wyrok w niniejszej sprawie. Zwykła staranność i rzetelność zawodowa nakazywały zatem, by w dniu 12 czerwca 2013 r., względnie w dniach kolejnych, ale przed upływem siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, pełnomocnik skarżącego skontaktował się z Sądem celem uzyskania informacji o przebiegu postępowania sądowoadministracyjnego. Przyjęcie a priori przez profesjonalnego pełnomocnika, że jego wniosek o odroczenie rozprawy zostanie uwzględniony było niczym nieuzasadnione. Tak jak każdy wniosek składany w sprawie mógł on bowiem zostać przez Sąd uwzględniony bądź oddalony. W związku z tym w ocenie Sądu nie świadczy o braku winy pełnomocnika skarżącego, w rezultacie skarżącego, okoliczność, iż pozostawał on w nieuzasadnionym przekonaniu, że pozytywnie zostanie rozpatrzony jego wniosek o odroczenie terminu rozprawy. Dlatego uznając wniosek za nieuzasadniony Sąd na podstawie art. 86 § 1 i art. 87 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. /-/ B. Drzazga