II SA/Po 1009/17
PostanowienieWSA w Poznaniu2017-11-15
Skład orzekający: Sędzia WSA Edyta Podrazik
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny jest właściwy do rozpoznania skargi na działalność komornika sądowego w przedmiocie egzekucji alimentów oraz na wyrok sądu powszechnego?Ratio decidendi
Wojewódzki Sąd Administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania skargi na działalność komornika sądowego, ponieważ komornik nie jest organem administracji publicznej, a jego czynności w postępowaniu egzekucyjnym nie należą do sfery działalności administracji publicznej podlegającej kontroli sądowoadministracyjnej. Ponadto, sądy administracyjne nie są uprawnione do kontroli orzeczeń sądów powszechnych. Skarga wniesiona w tej sprawie nie mieści się w zakresie właściwości rzeczowej sądów administracyjnych.Stan faktyczny
Z. M. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na działalność Komornika Sądowego, twierdząc, że egzekwuje on alimenty mimo wygaśnięcia obowiązku. Skarżący dołączył pismo Funduszu Alimentacyjnego informujące o zadłużeniu. Po wezwaniu do sprecyzowania, Z. M. wyjaśnił, że skarga dotyczy działalności komornika oraz wyroku Sądu Rejonowego w K. dotyczącego alimentów.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Edyta Podrazik po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym skargi Z. M. na działalność Komornika Sądowego w [...] w przedmiocie alimentów postanawia odrzucić skargę. /-/ E. Podrazik
W piśmie z dnia [...] r. skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu Z. M. wniósł o pozytywne rozpatrzenie jego sprawy wyjaśniając, że komornik nalicza mu [...] zł miesięcznie, pomimo faktu, że jego obowiązek alimentacyjny już wygasł. Podniósł, że jego dzieci skończyły studia i pracują, jego żona także (k. 3 akt sąd.). Do pisma dołączył pismo Likwidatora Funduszu Alimentacyjnego [...] z dnia [...] r., znak [...], sygn. akt komorniczych [...], w którym ZUS Oddział w W., Inspektorat w K. poinformował go, że z tytułu wypłaconych w jego zastępstwie świadczeń alimentacyjnych posiada zadłużenie w kwocie [...]zł (k. 4 akt sąd.).
Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia [...] r. pismem z dnia [...] wezwano Z. M. do podania – w terminie 7 dni – czy pismo z dnia [...] r. kierowane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu stanowi skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, a jeżeli tak do podania w powyższym terminie czy przedmiotem skargi jest decyzja, postanowienie lub inny akt z zakresu działalności administracji publicznej, jeżeli tak to z jakiej daty i przez jaki organ wydany, czy też bezczynność lub przewlekłość organu, jeżeli tak to jakiego organu i w jakim przedmiocie (k. 6 akt sąd.).
W odpowiedzi Z. M. wyjaśnił, że pismo z dnia [...] r. jest skargą przede wszystkim na działalność Komornika Sądowego w [...], który mimo, że obowiązek alimentacyjny wygasł, wciąż egzekwuje alimenty na bieżąco. Podniósł, że część z nich została umorzona przez WSA i Powiatowy Urząd Skarbowy w K.. Wyjaśnił ponadto, że pismo z dnia [...] r. stanowi również skargę na wyrok Sądu Rejonowego w K. z dnia [...] r., sygn. akt [...] (k. 8 akt sąd.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:
Skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu.
Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1066 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Szczegółowy zakres kognicji sądów administracyjnych precyzują przepisy art. 3 § 2, 2a i 3, art. 4 i art. 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej: "P.p.s.a.").
Stosownie do art. 3 § 2 P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996, 1579 i 2138 oraz z 2017 r. poz. 935), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2017 r. poz. 201, 648, 768 i 935), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. poz. 1947, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 2a i 3 P.p.s.a.).
Wskazana w skardze działalność komornika sądowego niewątpliwie nie mieści się przytoczonym katalogu, gdyż komornik sądowy nie należy do organów administracji publicznej, a podejmowane przez niego czynności w ramach egzekucji alimentów – jak w tym przypadku – nie należą do sfery "działalności administracji publicznej", nad która kontrolę sprawują sądy administracyjne. Czynności komornika sądowego nie zostały również objęte regulacją żadnej z ustaw szczególnych, o jakich mowa w art. 3 § 3 P.p.s.a. W konsekwencji sądy administracyjne nie są uprawnione do kontroli czynności komorników sądowych w postępowaniu egzekucyjnym, a w tym przypadku komornika sądowego działającego przy Sądzie Rejonowym w K. prowadzącego egzekucję alimentów. Sprawy egzekucji alimentów należą do właściwości sądów powszechnych – sądów rejonowych i działających przy tych sądach komorników. Na czynności bądź zaniechania dokonania czynności przez komornika sądowego w postępowaniu egzekucyjnym przysługuje skarga do sądu rejonowego.
Z wyżej powołanych przepisów wynika ponadto, że sądy administracyjne nie są powołane do kontroli prawidłowości działań podejmowanych przez sądy powszechne, czy wydawanych przez te sądy orzeczeń. Żaden przepis szczególny nie przewiduje też możliwości dokonywania przez sąd administracyjny oceny orzeczeń wydawanych przez sądy powszechne. Wobec tego wniesiona w niniejszej sprawie przez Z. M. skarga na wyrok Sądu Rejonowego w K. z dnia z dnia [...] r., sygn. akt [...] nie podlega kognicji sądu administracyjnego.
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Uwzględniając powyższe, wobec tego, że skarga wniesiona przez Z. M. nie mieści się w zakresie właściwości rzeczowej sądów administracyjnych, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.
/-/ E. Podrazik
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło