II SA/Po 1017/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Kwiecińska po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. E. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] 2012 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia odrzucić skargę. /-/ Maria Kwiecińska W. E. wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. nr [...] z dnia [...] 2012 r. o umorzeniu, wszczętego na wniosek skarżącej, postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza Miasta i Gminy S. z dnia [...] 2011 r. w przedmiocie zatwierdzenia podziału nieruchomości o nr ewid. działki [...] położonej w S.. Powodem umorzenia postępowania przez Kolegium było cofnięcie wniosku przez skarżącą. Skarga podlega odrzuceniu, bowiem przed wniesieniem skargi strona nie wyczerpała przysługujących jej środków zaskarżenia. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270), dalej: "p.p.s.a.", sąd odrzuca skargę jeżeli z innych [niż określone w pkt 1-5] przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Niedopuszczalność skargi z innych przyczyn obejmuje w szczególności przypadki, gdy niewyczerpane zostały środki zaskarżenia. Art. 52 § 1 p.p.s.a. stanowi bowiem, że skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Stosownie do art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Zatem wyczerpanie środków zaskarżenia stanowi podstawową przesłankę dopuszczalności skargi. Niewątpliwie zaskarżona decyzja została wydana przez Kolegium w I instancji, Kolegium bowiem nie działało w tej sprawie jako organ odwoławczy (II instancji), lecz jako organ właściwy do stwierdzenia nieważności decyzji, stosownie do treści art. 157 § 1 i art. 17 pkt 1 kpa. W konsekwencji stronie przysługiwało prawo złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, stosownie do treści art. art. 127 § 3 kpa. Przed wniesieniem skargi strona nie wyczerpała ten możliwości, wobec tego skarga podlega odrzuceniu. Bez znaczenia w tym zakresie pozostaje treść pouczenia zawartego w zaskarżonej decyzji o prawie wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Niemniej jednak, skoro wyczerpanie przez stronę prawa do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy jest przesłanką dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego, zawarte w decyzji o umorzeniu postępowania wadliwe pouczenie o prawie wniesienia skargi do tutejszego Sądu zamiast wniosku do Kolegium nie może szkodzić stronie i jest okolicznością uzasadniająca przywrócenie terminu do złożenia przedmiotowego środka zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym (w sprawie stwierdzenia nieważności). W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. /-/ Maria Kwiecińska