II SA/Po 1018/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Edyta Podrazik Sędziowie Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska(spr) Sędzia WSA Elwira Brychcy Protokolant Sekr. sąd. Joanna Wieczorkiewicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 marca 2006r. przy udziale sprawy ze skargi K.R. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2004r. Nr [...] w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie obiektu I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] września 2004r. Nr [...], II. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego kwotę 200,-zł (dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów sądowych, III. określa, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. /-/ E. Brychcy /-/ E. Podrazik /-/A. Łaskarzewska Sygn. akt II SA/Po 1018//04 UZASADNIENIE Dnia [...] września 2004r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. decyzją nr [...] na podstawie art. 145 § 1 pkt 6 i art. 151 § 1 pkt 1 kpa po wznowieniu postępowania w sprawie pozwolenia na użytkowanie obiektu jako dyskoteka odmówił uchylenia decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. nr [...] z dnia [...] sierpnia 2003r. w sprawie udzielenia pozwolenia na użytkowanie obiektu jako dyskoteki państwu M. i K. K. W decyzji zawarto następujące ustalenia: właścicielami działki nr [...] w Z. są M. i K. K.; w/w są właścicielami budynku dyskoteki na przedmiotowej działce, a współwłaścicielem działalności gospodarczej z w/w w dyskotece jest p. M. W. Decyzją [...] z dnia [...] sierpnia 2003r. PINB w S. udzielił M. i K. K. pozwolenia na użytkowanie obiektu jako dyskoteki na działce [...] w Z. W uzasadnieniu odkreślono m.in., iż istnienie obiektu i użytkowanie obiektu nie narusza ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i funkcji aktywności gospodarczej, a także oparto się na opiniach organów wymienionych w art. 56 Prawa budowlanego, pomijając jedynie Inspekcję Ochrony Środowiska. W wyniku podjętego postępowania wyjaśniającego, w związku z licznymi interwencjami p. K. R., PINB w S. w piśmie z dnia [...] czerwca 2004r. otrzymał z WIOŚ w K. jednoznaczną opinię, iż w wyniku dokonanych pomiarów "nie stwierdza się uciążliwości powodowanej aparaturą nagłaśniającą podczas odbywającej się dyskoteki". Pismem z dnia [...] czerwca 2004r. PINB w S. poinformował p. K. R. o stanowisku Inspekcji Ochrony Środowiska w K., informując go jednocześnie, że nie ma przesłanek na wznowienie postępowania w przedmiotowej sprawie. PINB w S. postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2004r. wznowił postępowanie w przedmiotowej sprawie. Na skierowane do WOŚ w K. pismo [...] z dnia [...] sierpnia 2004r. z zapytaniem czy podtrzymuje on swoje dotychczasowe stanowisko zawarte w piśmie [...] z dnia [...] czerwca 2004r. tut. Inspektorat otrzymał odpowiedź z dnia [...] września 2004r. zgodnie, z którą WIOŚ w K. swoje poprzednie stanowisko podtrzymał. W związku z tym PINB w S. nie ma żadnych podstaw ani nie znajduje żadnych przyczyn, aby opinie wyspecjalizowanego, kompetentnego i upoważnionego organu w zakresie ochrony środowiska, jakim jest WIOŚ w K., podważać czy zanegować. W świetle powyższego przyjęto stanowisko WIOŚ w K. jako jednoznaczne i obowiązujące. Przedłożone w tut. Inspektoracie pismo p. K. R. z dnia [...] czerwca 2004r. w sprawie skierowania "nierzetelności przeprowadzonych badań" do Prokuratury w S. a także kopia wniosku Powiatowej Policji w S. z dnia [...] sierpnia 2004r. o ukaranie K. K. z art. 51 § 1 KW nie mają żadnego związku ze wznowionym i przeprowadzonym ponowienie postępowaniem administracyjnym. Żaden z w/w organów nie skierował do PINB w S. zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa, w związku z powyższym przedłożone przez p. K. R. dokumenty nie mogą być dowodami w przeprowadzonym postępowaniu. Na pismo z dnia [...] lipca 2004r. skierowane przez starostwo Powiatowe w S. do WIOŚ w P. otrzymano odpowiedź w piśmie [...] z dnia [...] września 2004r., że upoważnieni pracownicy pracujący w WIOŚ – Delegatura w K. wykonują pomiary natężenia dźwięku zgodnie z obowiązującymi przepisami prawnymi, uczestniczą w "Międzylabolatoryjnych badaniach porównawczych" dla akustyków przeprowadzanych przez Główny Inspektorat Ochrony Środowiska i z tego względu nie ma konieczności kwestionowania pomiarów przez nich wykonanych. Powyższe stanowisko WIOŚ w P. jednoznacznie więc uznaje uprawnienia WIOŚ Delegatura w K. w zakresie pomiaru hałasu za właściwe i kompetentne. W związku z powyższym zastrzeżenia swoje odnośnie nieprawidłowości przeprowadzonych pomiarów przez WIOŚ w K. powinien p. K. R. dochodzić na drodze postępowania cywilno-prawnego, w myśl art. 151 § 1 pkt 1 kpa organ administracji państwowej, o którym mowa w art. 150 § 1, po przeprowadzeniu postępowania określonego w art. 149 § 2 wydaje decyzję, w której odmawia uchylenia decyzji dotychczasowej. W przedmiotowej sprawie wydana opinia przez WIOŚ w K. uzupełnia, zgodnie z art. 56 Prawa budowlanego, wymagane opinie i nie ma podstaw do uchylenia decyzji. W związku z powyższym biorąc pod uwagę, iż PINB w S. "uzupełnił" wymagane opinie organów wymienionych w art. 56 Prawa budowlanego o pozytywne stanowisko Inspekcji Ochrony Środowiska, a także przyjmując poprzednio przeprowadzone postępowanie w sprawie pozwolenia na użytkowanie dyskoteki na działce [...] w Z. za prawidłowe, orzeczono jak w sentencji decyzji. Po rozpatrzeniu odwołania Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją numer [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Podkreślił, iż zarzuty odwołującego się, a dotyczące wykonania pomiarów na podstawie prywatnego zlecenia są bezzasadne. Przepisy prawa budowlanego, w tym art. 81c wyraźnie wskazują, że organy nadzoru budowlanego mogą nałożyć obowiązek dostarczenia przez uczestników procesu budowlanego odpowiednich ocen technicznych lub ekspertyz. Zatem osoba zobowiązana do dostarczenia stosownego opracowania zleci jego opracowanie osobie uprawnionej. Z powyższego wynika zdaniem organu, że osoba zobowiązana do dostarczenia stosownego opracowania zleci je osobie uprawnionej. Z powyższego wynika, że organy nadzoru budowlanego nie zlecały wykonania niezbędnych opracowań wyręczając uczestników procesu budowlanego lecz nakładały obowiązek wykonania opracowań na uczestników postępowania administracyjnego. A zatem ten zarzut nie może być brany pod uwagę przy rozpoznaniu sprawy. Stąd orzeczono jak w sentencji. Skargę na powyższą decyzję złożył K. R. Zażądał uchylenia decyzji bądź stwierdzenia jej nieważności. Zdaniem skarżącego decyzje obydwu instancji wydane zostały w oparciu o sfałszowane pomiary hałasu, wykonane pod dyktando prowadzących dyskotekę K. i M. K. Do skargi dołączył sprawozdanie Powiatowej Stacji Sanitarno-Epidemilogicznej w K. z dnia [...] listopada 2004r. z wykonanych pomiarów hałasu w jego domu, wykonanych dnia [...] i [...] listopada 2004r. w czasie działalności dyskoteki, prowadzonej przez małżonków K. Podczas dokonywania pomiarów został przekroczony równoważny poziom dźwięku, tj. hałasu przenikającego do pomieszczenia od wszystkich źródeł hałasu łącznie aż o 10,2 dB/A/. Pomiarów dokonywano przy zamkniętych oknach i drzwiach dyskoteki. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Podtrzymał do tej pory prezentowaną dokumentację. Obecny na rozprawie dnia [...] marca 2006r. uczestnik postępowania wniósł o oddalenie skargi, podniósł, że przeprowadzone badania nie wykazały, by dyskoteka naruszała ciszę nocną. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się zasadna. W myśl art. 151 kpa organ administracji publicznej, o którym mowa w art. 150 po przeprowadzeniu postępowania z art. 149 § 2, wydaje decyzję, w której: 1) odmawia uchylenia decyzji dotychczasowej gdy stwierdzi brak podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1 lub art. 145 a albo 2) uchyla decyzję dotychczasową, gdy stwierdzi istnienie podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1 lub 145 e i wydaje nową decyzję rozstrzygającą o istocie sprawy. W przypadku, gdy w wyniku wznowienia postępowania nie można uchylić decyzji na skutek okoliczności, o których mowa w art. 146 organ administracji publicznej ograniczy się do stwierdzenia wydania zaskarżonej decyzji z naruszeniem prawa oraz wskazania okoliczności z powodu których nie uchylił tej decyzji. Zgodnie z art. 146 § 2 kpa nie uchyla się decyzji także w wypadku jeżeli w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej. A zatem decyzję o odmowie uchylenia decyzji dotychczasowej organ wydaje, gdy ustali, że nie występuje żadna z podstaw wznowienia postępowania. Nie przechodzi wówczas do merytorycznego rozpoznania sprawy administracyjnej. Nie może nawet, gdy stwierdzi innego rodzaju wadliwość, uchylić decyzji w tym trybie. W przedmiotowej sprawie zaś organy wywiodły, że w istocie decyzja o pozwoleniu na użytkowanie z dnia [...] sierpnia 2003r., która udzielona została M. i K. K., wydana została bez uzyskania wymaganego prawem stanowiska Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w P. Konieczność jego wyrażenia w ocenie organu wynikała z art. 56 ust. 1 Prawa budowlanego. Zaistniała zatem przesłanka z art. 145 § 1 pkt 6, stanowiąca w istocie jedną z podstaw wznowienia. Jak wynika z poczynionych wyżej rozważań wystąpienie choćby jednej z podstaw wznowienia wyklucza wydanie decyzji odmawiającej uchylenia decyzji dotychczasowej zgodnie z art. 151 § 1 pkt 1 kpa. Tym samym brak było podstaw prawnych w niniejszej sprawie by wydać decyzję odmawiającą uchylenia decyzji z dnia [...] sierpnia 2003r. Rozstrzygnięcia organów w niniejszej sprawie pozostawały zatem w sprzeczności z art. 151 § 1 pkt 1 kpa. Musiały zostać więc uchylone. Wykazane sprzeczności z normami procedury wyczerpują znamiona art. 145 § 1 pkt 1 ppkt c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153 poz. 1270 ze zm.). Mając na względzie charakter powyższych naruszeń Sąd zaniechał badania zarzutów skargi. Stąd orzeczono jak w pkt I sentencji. Ponownie rozpoznając sprawę organ weźmie pod uwagę poczynione wyżej rozważania. O kosztach Sąd orzekł na zasadzie art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153 poz. 1270 ze zm.). Jak w pkt III rozstrzygnięto na podstawie artykułu 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153 poz. 1270 ze zm.). /-/ E. Brychcy /-/ E. Podrazik /-/A. Łaskarzewska jw