II SA/Po 1018/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Zieliński Sędziowie Sędzia WSA Edyta Podrazik Sędzia WSA Tomasz Świstak (spr.) Protokolant St. sekretarz sąd. Monika Pancewicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 lutego 2016 r. sprawy ze skargi T. J. na postanowienie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] 2015r. Nr [...] w przedmiocie oddalenia zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego I. uchyla zaskarżone postanowienie, II. zasądza od Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego kwotę 757zł (siedemset pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pismem z dnia 21 kwietnia 2015 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] (dalej: Inspektor Powiatowy) wezwał T. J.o do wykonania obowiązku zaniechania robót budowlanych, polegających na przebudowie budynku mieszkalnego przy ul. P. w P., wykonywanych bez wymaganego pozwolenia na budowę. W odpowiedzi, pismem z 4 maja 2015 r. T. J. poinformował, iż w przedmiotowym budynku wykonuje jednie prace zabezpieczające w związki z pęknięciem i odchyleniem ściany poddasza lewej oficyny spowodowanej przez odciąg masztu telefonii komórkowej. W dniu 16 czerwca 2015 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] doręczył T. J. tytuł wykonawczy z dnia [...] 2015 r. o nr [...]. Pismem datowanym na 22 czerwca 2015 r. T. J. wniósł zarzuty w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej dotyczącej ww. tytułu. Strona podniosła, iż zgodnie z art. 29 § 1 ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz. U. z 2014 r. poz. 1619 ze zm.) – dalej: "u.p.e.a." - organ egzekucyjny bada z urzędu dopuszczalność egzekucji administracyjnej. O tym czy egzekucja jest dopuszczalna przesądza przepis prawa materialnego. Tymczasem właśnie już samo formalne zbadanie decyzji, na podstawie której wystawiono tytuł wykonawczy, pozwalało na ustalenie, że tytuł wykonawczy dotyczy obowiązków nałożonych w postępowaniu naprawczym na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane (obowiązek ten wynika z decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] 2015 r., [...]). Tego rodzaju postępowanie jest specyficznym postępowaniem zmierzającym do uregulowania sytuacji na budowie, zaś obowiązek wynikający z art. 51 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego w ogóle nie powinien podlegać egzekucji. Dodatkowo strona podniosła zarzut z art. 33 § 1 pkt 1 u.p.e.a., to jest zarzut wygaśnięcia albo nieistnienia obowiązku. Postępowanie egzekucyjne, w którym wystawiono kwestionowany tytuł wykonawczy z dnia [...] 2015 r., odnosi się do obowiązku "zaniechania". Tymczasem na datę [...] 2015 r. prace w obiekcie przy ul. P. w P. nie są wykonywane. Nie ma zatem podstaw do kierowania do egzekucji obowiązku "zaniechania". Postanowieniem nr [...], bez oznaczonej daty wydania, doręczonym T. J. w dniu 2 lipca 2015 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] oddalił zarzuty. W ocenie organu wynikający z decyzji wydanej na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego obowiązek zaniechania robót budowlanych podlega egzekucji administracyjnej. Stanowiąc obowiązek o charakterze niepieniężnym, wynika z decyzji wydanej przez organ nadzoru budowlanego i w związku z art. 2 § 1 pkt 10 u.p.e.a. podlega egzekucji. Odnosząc się do zarzutu nieistnienia lub wygaśnięcia egzekwowanego obowiązku organ wskazał, iż w dniu 25 czerwca 2015 r. (a więc po dniu 8 czerwca 2015 r. - deklarowana przez zobowiązanego w treści zarzutów data zaniechania robót w budynku) inspektorzy Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego [...] przeprowadzili na zlecenie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego czynności kontrolne w spornym budynku i stwierdzili, że pomimo obowiązku zaniechania prac związanych z przebudową nadal są one realizowane. Potwierdza to dołączona do akt postępowania egzekucyjnego notatka służbowa z dnia 25 czerwca 2015 r. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł T. J. podnosząc w pierwszej kolejności, iż zaskarżone orzeczenie nie ma daty wydania, co stanowi naruszenie art. 107 §1 K.p.a. Dalej podniesiono, że zobowiązany nie prowadzi robót budowlanych, a jedynie prace zabezpieczające. Twierdzenia, że wykonywane są roboty budowlane nie są poparte żadnymi argumentami. Jest to tylko stwierdzenie faktu bez żadnego uzasadnienia opartego na przepisach prawa. Zdaniem strony uzasadnienie zaskarżonego postanowienia nie spełnia wymogów wynikających z art. 11 i art. 107 § 3 K.p.a. Organ pominął fakt, że w wielu przepisach prawa budowlanego (dalej P.b.) występują pojęcia "robót zabezpieczających" (art. 31 ust. 5 P.b.), czy "niezbędnych zabezpieczeń budowy" (art. 48 ust. 3 P.b.), "niezbędnych zabezpieczeń" (art. 50 ust. 3 P.b.), "doraźnych zabezpieczeń" (art. 68 pkt 3 lit. b P.b.) czy wreszcie "środków zabezpieczających" (art. 69 ust. 1 P.b.). To powoduje, że rozstrzygniecie nie jest poprawne, ponieważ organ nie odnosząc rzeczywistości do przepisów nie uzasadnił należycie zaskarżonego postanowienia. Zdaniem strony realizacja "niezbędnych zabezpieczeń" konstrukcji obiektu budowlanego nie mieści się w pojęciu wykonywania "robót budowlanych", gdyż nie jest to działanie intencjonalnie nakierowanie, na którykolwiek z celów "robót budowlanych" stosownie do definicji zawartej w art. 3 ust. 7 P.b. Postanowieniem z [...] 2015 r., znak [...] Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: Inspektor Wojewódzki) utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie organu I instancji. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, iż podstawa zarzutu wymieniona w art. 33 § 1 pkt 1 u.p.e.a. łączy w sobie cztery różne przesłanki mające charakter zarówno faktyczny, jak i prawny. Wszystkie jednak te przesłanki mają charakter merytoryczny, gdyż przy ich rozpatrywaniu organ egzekucyjny powinien zająć się merytorycznym badaniem zobowiązań, mimo zakazu wynikającego z art. 29 § 1 u.p.e.a. Prawne obowiązki o charakterze niepieniężnym nałożone ustawą z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane podlegają egzekucji administracyjnej, na podstawie art. 3 u.p.e.a., jedynie wówczas, gdy wynikają z decyzji lub postanowień właściwych organów, oraz - w zakresie administracji rządowej i jednostek samorządu terytorialnego - bezpośrednio z przepisu prawa. Do obowiązków o charakterze niepieniężnym, wynikających z Prawa budowlanego, które mają charakter obowiązków publicznoprawnych, należy obowiązek zaniechania dalszych robót budowlanych, na mocy art. 51 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane. Zatem zarzut zobowiązanego oparty na przesłance z art. 33 § 1 pkt 6 u.p.e.a. jest nieuzasadniony. Inspektor Wojewódzki wskazał, iż podczas kontroli w dniu 25 czerwca 2015 r. ustalono, że roboty w budynku frontowym przy ul. P. w P. są wykonywane, nieuzasadniony jest zatem również zarzut oparty na przesłance art. 33 ust. 1 pkt 1 u.p.e.a. Organ uznał, iż uzasadniony jest zarzut braku daty zaskarżonego postanowienia, niemniej data wydania postanowienia pełni funkcję informacyjną, gdyż skutki procesowe dla strony związane są dopiero z datą doręczenia postanowienia. Brak tego elementu jest nieistotny w zakresie skutków prawnych aktu i nie stanowi przesłanki do uchylenia zaskarżonego postanowienia Inspektora Powiatowego. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł T. J. podnosząc, że zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych brak daty wydania decyzji administracyjnej (postanowienia) uzasadnia konieczność wyeliminowania tak wydanej decyzji z obrotu prawnego. Decyzja, która nie zawiera wszystkich składników określonych w art. 107 § 1 K.p.a. lub w przepisach szczególnych, jest decyzją wadliwą. Powtórzono za zażaleniem, iż twierdzenia organu, iż zobowiązany wykonuje roboty budowlane nie są poparte żadnymi przywołanymi argumentami. Zdaniem skarżącego uzasadnienie zaskarżonego postanowienia Inspektora Wojewódzkiego nie spełnia wymogów wynikających z art. 11 i art. 107 § 3 K.p.a. Zdaniem strony realizacja "niezbędnych zabezpieczeń" konstrukcji obiektu budowlanego nie mieści się w pojęciu wykonywania "robót budowlanych", gdyż nie jest to działanie intencjonalnie nakierowanie, na którykolwiek z celów "robót budowlanych" stosownie do definicji zawartej w art. 3 ust. 7 Prawa budowlanego. Ustawodawca zdaje się rozróżniać "roboty budowlane" od takich działań zabezpieczających, określając tego rodzaju prace odrębnymi pojęciami, które nie dają się przypasować do żadnego z pojęć wymienionych w art. 3 Prawa budowlanego. Skarżący podniósł ponownie, że postępowanie egzekucyjne, w którym wystawiono kwestionowany tytuł wykonawczy z dnia [...] 2015 r., odnosi się do obowiązku "zaniechania". Obecnie, w każdym razie na datę [...] 2015 r., roboty budowlane w obiekcie przy ul. P. w P. nie są wykonywane - skarżący podkreśla, że mają one jedynie charakter prac zabezpieczających, a skarżący niczego nie buduje. Odpowiadając na skargę Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznania zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) sąd dokonuje kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Wady, skutkujące koniecznością uchylenia postanowienia, stwierdzenia jego nieważności bądź wydania go z naruszeniem prawa, przewidziane są w przepisie art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej P.p.s.a.) Sąd administracyjny uchyla akt administracyjny, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a P.p.s.a.), naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. b P.p.s.a.), względnie naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a.). Ponadto przepis art. 134 § 1 P.p.s.a. stanowi, iż sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Tak więc sąd administracyjny, nie będąc związany granicami skargi, ocenia legalność decyzji administracyjnej w szerokim zakresie niezależnie od trafności zarzutów sformułowanych w skardze jak i ponad te zarzuty - w razie stwierdzenia naruszenia przepisów prawa materialnego bądź postępowania mającego wpływ na wynik postępowania. Rozpoznając sprawę w tak zakreślonej kognicji, Sąd stwierdził, że skarga zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy. W pierwszym rzędzie wskazać trzeba, iż trafnym jest stanowisko orzekających w sprawie organów nadzoru budowlanego, iż nałożony w decyzji ostatecznej z dnia [...] 2015 r., nr [...] obowiązek zaniechania prowadzenia dalszych robot budowlanych polegających na przebudowie budynku mieszkalnego przy ul. P. w P. podlegał egzekucji administracyjnej. Przepis art. 51 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego stanowiący materialnoprawną podstawę decyzji z dnia 13 stycznia 2015 r. dotyczy bowiem przypadku prowadzenia postępowania w sprawie samowolnych robót budowlanych, których nie można zalegalizować. Jeżeli w trakcie postępowania wyjaśniającego prowadzonego przez właściwy organ okaże się, że nastąpiło naruszenie prawa niedające się usunąć, wówczas organ jest zobowiązany zastosować art. 51 ust. 1 pkt 1 i wydać decyzję zakazującą prowadzenia dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego. Decyzja taka kończy postępowanie naprawcze i jako decyzja definitywnie kończąca .postępowanie winna zostać wykonana przez stronę, a w przypadku braku jej wykonania organ będący wierzycielem obowiązku zobowiązany jest do podjęcia działań zmierzających do przymusowego jego wykonania, co oznacza zainicjowanie postępowania egzekucyjnego. Będącego jedną z form negatywnego zakończenia postępowania legalizacyjnego nakazu zaniechania dalszych robót budowlanych o jakim mowa w art. 51 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego nie można przy tym utożsamiać – jak zdaje się to czynić skarżący w zgłoszonych zarzutach – z orzeczeniem o wstrzymaniu prowadzenia robót budowlanych o jakim mowa w art. 50 ust. 1 Prawa budowanego. Drugie z tych rozstrzygnięć wydawane w formie postanowienia ma charakter tymczasowy stanowi jedynie element wstępny postępowania legalizacyjnego i jako takie nie podlega egzekucji administracyjnej, a niewykonanie takowego postanowienia o wstrzymaniu prowadzenia robót budowlanych skutkuje obligatoryjnym orzeczeniem rozbiórki obiektu budowlanego lub jego części (art. 50a prawa budowlanego). Niezależnie od powyższego zauważyć trzeba, że w przedstawionych sądowi aktach sprawy brak jest jakiegokolwiek dokumentu potwierdzającego by na dzień wystawienia tytułu wykonawczego, to jest na dzień [...] 2015 r. w budynku przy ul. P. w P. wykonywane były jakiekolwiek roboty budowlane objęte zakazem wynikającym z ostatecznej decyzji z dnia [...] 2015 r. W aktach sprawy znajduje się bowiem jedynie notatka służbowa z dnia 21 kwietnia 2015 r. (k. 7 akt organu I instancji), w której jej autorka podała, iż na polecenie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego prosi o nadanie sprawie numeru egzekucyjnego sprawie zakończonej decyzją ostateczną z [...] 2015 r., jednakże bez wskazania okoliczności uzasadniających zainicjowanie postępowania egzekucyjnego. Z akt sprawy nie wynika także, czy, a jeśli tak to jakie roboty budowlane wykonywane były przy przedmiotowym budynku na dzień rozpatrywania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] zarzutów zgłoszonych przez T. J. w piśmie z dnia 22 czerwca 2015 r. Zauważyć w tym miejscu trzeba, iż zobowiązany podniósł między innymi zarzut z art. 33 § 1 pkt 1 u.p.e.a., wskazując, że postępowanie egzekucyjne, w którym wystawiono kwestionowany tytuł wykonawczy z dnia [...] 2015 r., odnosi się do obowiązku "zaniechania", tymczasem na datę [...] 2015 r. prace w obiekcie przy ul. P. w P. nie były wykonywane i co za tym idzie nie ma podstaw do kierowania do egzekucji obowiązku "zaniechania". Odnosząc się do powyższego zarzutu organ II instancji podniósł, iż w dniu 25 czerwca 2015 r. inspektorzy Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego [...] przeprowadzili na zlecenie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego czynności kontrolne w spornym budynku i stwierdzili, że pomimo obowiązku zaniechania prac związanych z przebudową nadal są one realizowane, co potwierdza dołączona do akt postępowania egzekucyjnego notatka służbowa z dnia 25 czerwca 2015 r. Analiza treści tejże notatki (k. 46 akt organu I instancji) w powiązaniu z kolejną notatką z dnia 30 czerwca 2015 r. (k. 47 akt organu I instancji) pozwala zaś w ocenie Sądu jedynie na stwierdzenie, iż uprawdopodabnia ona fakt, że w dniu 25 czerwca 2015 r. na nieruchomości skarżącego przeprowadzona była jakaś kontrola, jednakże przeprowadzona w odrębnej sprawie administracyjnej, to jest w ramach postępowania w przedmiocie istotnego odstępstwa od pozwolenia z dnia 2 marca 2005 r. na rozbudowę i nadbudowę lewej oficyny budynku mieszkalnego wielorodzinnego położonego przy ul;. P. w P.. W notatkach tych wskazano na prowadzenie jakichś robót budowlanych w tym budynku, jednakże nie wskazano na czym roboty te miałby polegać i w której części budynku miałby być prowadzone. Do notatek tych nie dołączono przy tym protokołu z kontroli przeprowadzonej w dniu 25 czerwca 2015 r., jak również brak w nich wskazania, by protokół takowy był w ogóle sporządzony i jakie ustalenia dotyczące prac związanych z przebudową budynku zawierał. W przedłożonych sądowi aktach postępowania egzekucyjnego brak także jakiegokolwiek dokumentu potwierdzającego przeprowadzenie przez organy egzekucyjne w toku tegoż postępowania dowodów z akt innych postępowań administracyjnych potwierdzających wykonywanie przez T. J. na dzień zainicjowania postępowania egzekucyjnego robot budowlanych przy przebudowie budynku przy ul. P. w P. Co za tym idzie wbrew sugestiom zawartym zarówno w samych notatkach, jak i w zaskarżonym postanowieniu i utrzymanym przez nie w mocy postanowieniu organu I instancji nie można uznać by notatka służbowa z dnia 25 czerwca 2015 r. samodzielnie stanowiła dowód potwierdzający prowadzenie robót budowlanych przy przebudowie budynku przy ul. P. w P. po wydaniu decyzji nakazującej zaniechanie takowych prac. W tym miejscu zauważyć należy, iż wobec tego, że kwestia postępowania dowodowego nie została w ogóle uregulowana w u.p.e.a., to na zasadzie odesłania w art. 18 u.p.e.a. w tym zakresie pełne zastosowanie mają przepisy K.p.a. Zgodnie zaś z art. 75 § 1 K.p.a. organ winien jako dowód dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a więc także dokumenty sporządzone w innym postępowaniu administracyjnym (art. 76 § 1 K.p.a.) niezależnie od tego czy, względnie jak zakończyło się to postępowanie. Przepis art. 76 § 3 K.p.a. nie wyklucza bowiem możliwości przeprowadzenia dowodu przeciwko treści dokumentów wymienionych art. 76 § 1 K.p.a. Powyższe oznacza, iż choć w kontrolowanym postępowaniu egzekucyjnym organy upoważnione były do posłużenia się środkami dowodowymi uzyskanymi w toku innych prowadzonych postępowań, to jednocześnie skorzystanie z tego rodzaju materiałów rodziło po ich stronie obowiązek dokonania samodzielnej oceny tych dowodów, w tym ich przydatności dla potrzeb niniejszego postępowania, czego jednakże w zaskarżonym postanowieniu zabrakło. Dalej zauważyć należy, iż w kontekście konsekwentnie podnoszonych przez skarżącego zarzutów, w tym w szczególności zarzutu, iż na datę zainicjowania postępowania egzekucyjnego i później roboty budowlane w obiekcie przy ul. P. w P. nie były wykonywane i co za tym idzie nie ma podstaw do kierowania do egzekucji obowiązku zaniechania prowadzenia tych robót, za stanowiące naruszenie przepisów postępowania uznać należy ograniczenie się przez organy w toku rozpoznawania zarzutów strony jedynie do sporządzania notatek służbowych. Zauważyć bowiem trzeba, iż zgodnie z art. 72 § 1 K.p.a. czynności organu administracji publicznej, z których nie sporządza się protokołu, a które mają znaczenie dla sprawy lub toku postępowania, utrwala się w aktach w formie adnotacji podpisanej przez pracownika, który dokonał tych czynności. Z treści tegoż przepisu a contrario wynika zatem, iż nie jest dopuszczalne zastępowanie adnotacjami (notatkami, zapiskami itp.) protokołów, w sytuacjach gdy sporządzenie protokołu jest wymagane prawem. Kwestie sporządzania protokołów reguluje natomiast art. 67 § 1 K.p.a. stanowiący, iż organ administracji publicznej sporządza zwięzły protokół z każdej czynności postępowania, mającej istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, chyba że czynność została w inny sposób utrwalona na piśmie. W § 2 tego samego artykułu prawodawca wskazał nadto, iż protokół sporządza się w szczególności z: 1. przyjęcia wniesionego ustnie podania; 2. przesłuchania strony, świadka i biegłego; 3. oględzin i ekspertyz dokonywanych przy udziale przedstawiciela organu administracji publicznej; 4. rozprawy; 5. ustnego ogłoszenia decyzji i postanowienia. W świetle powyższych regulacji oczywistym zdaniem sądu jawi się, iż kluczowa w kontekście prowadzenia postępowania egzekucyjnego kwestia jaką jest prowadzenie przez zobowiązanego robot budowlanych przy przebudowie budynku przy ul. P. w P. winna być udokumentowana w formie protokołu kontroli, względnie protokołu oględzin, precyzyjnie określającego prowadzenie jakich konkretnie robót budowlanych, przy jakiej części powyższego budynku i kiedy realizowanych organ stwierdził. Brak w przedstawionych Sądowi aktach sprawy dowodu pozwalającego na ustalenie wskazanych wyżej okoliczności sprawia zaś, iż zaskarżone postanowienie nie poddaje się kontroli sądowej, albowiem nie sposób zweryfikować zarówno zasadności wszczęcia w sprawie postępowania egzekucyjnego, jak i rozstrzygnąć, czy prawidłowe jest stanowisko organu, iż podczas kontroli w dniu 25 czerwca 2015 r. ustalono, że roboty w budynku frontowym przy ul. P. w P. są wykonywane, czy też stanowisko skarżącego, iż w budynku tym nie były realizowane roboty budowlane w rozumieniu art. 3 pkt 7 Prawa budowlanego, lecz jedynie inne bliżej nieokreślone prace o charakterze zabezpieczającym nie stanowiące robot budowlanych. W tym stanie rzecz Sąd orzekł jak w pkt I sentencji wyroku. Ponownie rozpoznając zażalenie skarżącego na postanowienie o oddaleniu zarzutów Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego winien uzupełnić materiał dowodowy sprawy poprzez formalne przeprowadzenie dowodów z akt innych prowadzonych postępowań, w toku których ujawniono prowadzenie przez T. J. robot budowlanych przy przebudowie budynku przy ul. P. w P. wbrew nakazowi nałożonemu ostateczną decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta Poznania, a następnie w oparciu o tak uzupełniony materiał dowodowy poczynić jednoznaczne ustalenia faktyczne czy, a jeśli tak to jakie i kiedy roboty były wykonywane w przedmiotowym budynku oraz czy prace te stanowiły roboty budowlane w rozumieniu przepisów Prawa budowlanego i czy były objęte zakazem wynikającym z ostatecznej decyzji z dnia [...] 2015 r., nr 20/2015. W oparciu o poczynione kompletne i precyzyjne ustalenia faktyczne organ winien rozpoznać środek odwoławczy T. J. odnosząc się do wszystkich podnoszonych w nim argumentów, w tym w szczególności do kluczowego zarzutu niedopuszczalności egzekucji ze względu na wykonanie w całości obowiązku zaniechania prowadzenia robot budowlanych. O kosztach Sąd orzekł w pkt II sentencji wyroku na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 P.p.s.a. oraz § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., 490) w zw. z § 21 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r., poz. 1804).