II SA/Po 102/05
WyrokWSA w Poznaniu2006-02-21
Skład orzekający: Wiesława Batorowicz, Stanisław Małek, Aleksandra Łaskarzewska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ administracji może wymierzyć opłatę legalizacyjną za samowolę budowlaną, jeśli wcześniej wydał ostateczną i prawomocną decyzję zezwalającą na wznowienie robót budowlanych i zatwierdzającą projekt zamienny dla tej samej inwestycji?Ratio decidendi
Sąd uznał, że organy administracji pominęły istotną okoliczność, jaką jest istnienie ostatecznej i prawomocnej decyzji zezwalającej na wznowienie robót budowlanych i zatwierdzającej projekt zamienny dla części inwestycji. W sytuacji, gdy taka decyzja została wydana, wymierzenie opłaty legalizacyjnej w postępowaniu dotyczącym samowoli budowlanej dla tej samej części inwestycji jest niezrozumiałe i narusza przepisy postępowania administracyjnego, w szczególności obowiązek dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego.Stan faktyczny
Skarżący D. i S. R. zaskarżyli postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego o wymierzeniu opłaty legalizacyjnej za budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego bez pozwolenia na budowę. W toku postępowania ustalono, że budowa była prowadzona bez pozwolenia, a decyzja o pozwoleniu na budowę została sfałszowana. Jednakże, wcześniej wydano decyzję zezwalającą skarżącym na wznowienie robót budowlanych i zatwierdzającą projekt zamienny dla ich segmentu budynku. Skarżący twierdzili, że opłatę powinien ponieść inny współwłaściciel, który posługiwał się fałszywą decyzją.Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego oraz poprzedzające je postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, orzekając jednocześnie, że zaskarżone postanowienie nie może być wykonane i zasądzając zwrot kosztów sądowych od organu na rzecz skarżących.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Batorowicz Sędziowie Sędzia NSA Stanisław Małek Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska (spr.) Protokolant Sekr. sąd. Katarzyna Bela po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 lutego 2006 r. sprawy ze skargi D. i S. R. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2004 r. Nr [...] w przedmiocie opłaty legalizacyjnej; I. uchyla zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla powiatu p. z dnia [...] października 2004 r. Nr [...], II. określa, że zaskarżone postanowienie nie może być wykonane, III. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżących kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów sądowych. /-/ A.Łaskarzewska /-/ W.Batorowicz /-/ St.Małek
Dnia [...] listopada 2003r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego, decyzją wydaną na podstawie art. 51 ust. 1a prawa budowlanego z dnia 07 lipca 1994r. (Dz.U. z 2000r. Nr 106 poz. 1126) i art. 51 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o zmianie ustawy prawo budowlane oraz zmianie niektórych ustaw (Dz.U. z 2003r. Nr 80 poz. 718), art. 104 kpa, po rozpatrzeniu sprawy budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zabudowie bliźniaczej segment prawy, zlokalizowanej w R. Gm. K. , na działce nr [...] zezwolono inwestorom S. i D. R. , na wznowienie robót budowlanych budynku mieszkalnego jednorodzinnego - segmentu prawego w zabudowie bliźniaczej, zlokalizowanego na wym. działce.
Jednocześnie w tej samej decyzji zatwierdzono projekt zamienny budynku mieszkalnego w zabudowie bliźniaczej – segment prawy szczegółowo opisany wyżej, z uwzględnieniem uwagi naniesionej na rys, nr 2 przedłożonej dokumentacji.
W uzasadnieniu wywiedziono, że w toku postępowania administracyjnego stwierdzono, że na działce nr [...] w R., inwestor S. i D. R. wybudowali budynek mieszkalny w zabudowie bliźniaczej – segment prawy.
Obecne zaawansowanie budowy – stan surowy zamknięty. Budowa była prowadzona bez pozwolenia na budowę.
Budowa została wstrzymana postanowieniem z dnia [...] września 2003r. nr [...]. W postanowieniu tym nałożono obowiązek dostarczenia dokumentacji inwentaryzacyjnej realizowanego obiektu.
Inwestor prawego segmentu wykonał obowiązek dostarczenia dokumentacji.
Decyzją z dnia [...] grudnia 2003r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. po rozpatrzeniu sprawy budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zabudowie bliźniaczej - segment lewy, zlokalizowanego w R. gm. K., na działce nr [...] zezwolił inwestorowi T. K. na wznowienie robót budowlanych budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zabudowie bliźniaczej – segment lewy, zlokalizowanego na działce jak wyżej.
W toku postępowania administracyjnego stwierdzono, że na działce nr [...] w R. Gm. K. T. K, wybudował budynek mieszkalny w zabudowie bliźniaczej – segment lewy, obecne zaawansowanie budowy stan surowy zamknięty.
Budowa była prowadzona bez pozwolenia na budowę. Została wstrzymana postanowieniem z dnia [...] września 2003r. nr [...] , którym nałożono obowiązek dostarczenia dokumentacji inwentaryzacyjnej realizowanego projektu. Inwestor lewego segmentu w/w zabudowy wykonał obowiązek dostarczenia dokumentacji inwentaryzacyjnej realizowanego projektu.
Dnia [...] marca 2004r. Starosta P. sporządził pismo, w którym poinformował, że dokument noszący znamiona decyzji nr [...] o sygn. akt [...] z dnia [...] sierpnia 2001r. nie istnieje, bo nie była nigdy wydana przez Starostę P..
Decyzja, której kserokopię przedłożył T. R. , nr [...] z dnia [...] sierpnia 2001r.o pozwoleniu na budowę budynku mieszkalnego bliźniaczego, przyłącza wody, zbiornika bezodpływowego na ścieki sanitarne o poj. 10 m2 została sfałszowana.
Poinformowano, że Starosta P. nigdy nie wydał pozwolenia na budowę dla D. i S. R. , T. K na działkę nr [...] w R..
W istocie zaś decyzją nr [...], znak [...] zatwierdzono dokumentację zamienną dla R. K. dot. budynku w B. na działce nr [...].
Decyzją z dnia [...] lutego 2004r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego znak [...] po rozpatrzeniu odwołania D. i S. R. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla powiatu p. z dnia [...] grudnia 2003r. nr [...] uchylił zaskarżona decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez organ I instancji.
W uzasadnieniu podkreślono, że przyjęta podstawa prawna wydanego rozstrzygnięcia, w świetle uznania inwestycji za samowolę budowlaną, wskazuje na błędną kwalifikację okoliczności i zastosowanych przepisów prawa budowlanego.
podkreślono, że w trakcie kontroli T. K przedłożył kserokopię decyzji nr [...] z dnia [...] sierpnia 2001r. o pozwoleniu na budowę budynku mieszkalnego bliźniaczego, przyłącza wody, zbiornika bezodpływowego na ścieki dla S. i D. R. oraz T. K..
Lokalizacja budynku, zbiornika na ścieki są niezgodne z warunkami technicznymi jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.
Wywiedziono, że przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organ I instancji ustali, czy inwestycja jest realizowana w warunkach samowoli, czy inwestor dopuścił się istotnych odstępstw od udzielonego pozwolenia. Ma to kluczowe znaczenie dla prowadzenia postępowania we właściwym trybie.
Organ II instancji wyraźnie zaznaczył, że w razie samowoli budowlanej sprawę należy rozpatrywać w trybie art. 48 prawa budowlanego.
Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2004r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. nakazał T. K, S. i D. R. ;
wstrzymać roboty budowlane prowadzone przy budynku mieszkalnym jednorodzinnym w zabudowie bliźniaczej, zlokalizowanego na działce nr [...] w R. Gm. K. ;
– niezwłocznie zabezpieczyć przedmiotowy obiekt;
– dostarczyć dokumentację projektu budowlanego, zaświadczenie o prawie dysponowania nieruchomością na cele budowlane itp.
W uzasadnieniu wywiedziono, że decyzja pozwolenia na budowę została sfałszowana. Powołano się w tym względzie na ustalenia Prokuratury Rejonowej P. . Podkreślono, że obiekt uznać należy za samowole budowlaną. Poddać go więc należy rygorom z art. 48 ustawy z dnia 07 lipca 1994r. w obecnie obowiązującym brzmieniu.
Dnia [...] października 2004r. postanowieniem znak [...] wymierzono S. i D. R., T. K opłatę legalizacyjną w wysokości [...],-zł za budynek mieszkalny jednorodzinny zlokalizowany na działce nr [...] w R. Gm. K..
Podstawę prawną wskazano w art. 49 ust. 1 i 2 w związku z art. 59 f ustawy z dnia 07 lipca 1994r. prawo budowlane (Dz.U. z 2003r. Nr 207 poz. 2016) w związku z § 1 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 czerwca 2003r. w sprawie stawki opłaty stanowiącej podstawę do obliczania kary wymierzanej w wyniku obowiązkowej kontroli (Dz.U. z 2003r. Nr 120 poz. 1132), jak również w związku z art. 2 ust. 3 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004r. o zmianie ustawy prawo budowlane (Dz.U. z 2004r. Nr 93 poz. 888).
W uzasadnieniu wywiedziono, że w toku postępowania stwierdzono, iż na działce nr [...] w R. gm. K. wybudowano budynek mieszkalny jednorodzinny bez pozwolenia na budowę. Obiekt zatem należy uznać za samowolę budowlaną. Stąd wstrzymano prace w oparciu o art. 48 ust. 2 i 3 oraz nałożono na inwestorów obowiązki. Po wykonaniu nałożonych obowiązków organ przystąpił do badania w trybie art. 49 ust. 1 prawa budowlanego.
W toku badania organ stwierdził zgodność projektu zagospodarowania działki z planem, kompletność projektu, wykonanie go przez osobę z uprawnieniami.
Kolejnym krokiem jest wymierzenie opłaty legalizacyjnej z art. 49 ust. 1 prawa budowlanego.
Organ zauważył, że opłata legalizacyjna została wymierzona na podstawie przepisów dotychczasowych, co wynika z art. 2 ust. 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004r. o zmianie ustawy prawo budowlane (Dz.U. z 2004r. Nr 93 poz. 888). Norma ta nakazuje stosować przepisy dotychczasowe do obliczania wysokości opłaty, o ile sprawa została wszczęta przed 31 maja 2004r. Stąd do obliczenia wysokości opłaty legalizacyjnej zastosowano w niniejszym wypadku art. 49 ust. 2 prawa budowlanego w brzmieniu dotychczasowym (Dz.U. z 2003r. Nr 207 poz. 2016).
cytowany art. 49 ust. 2 prawa budowlanego nakazuje stosowanie art. 59f ust. 1 w jego dotychczasowym brzmieniu (Dz.U. z 2003r. Nr 207 poz. 2016) przy czym tak wyliczona wysokość opłaty ulega pięćdziesięciokrotnemu podwyższeniu.
Do obliczenia opłaty stosowano także przepisy Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 czerwca 2003r. w sprawie stawki opłaty stanowiącej podstawę do obliczania kary wymierzanej w wyniku kontroli obowiązkowej.
Odwołanie od powyższej decyzji złożyli S. i D. R. . Zawnioskowali o umorzenie postępowania w przedmiocie legalności budynku, w tym wymierzonej opłaty legalizacyjnej.
Dnia [...] grudnia 2004r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego , postanowieniem znak [...] , utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
Dnia [...] lutego 2005r. do tut. Sądu wpłynęła skarga S. i D. R. na powyższe postanowienie.
Wywiedziono, że decyzja winna zostać uchylona jako pozbawiona podstaw prawnych, naruszająca sprawiedliwość społeczną.
Budowę domu bliźniaczego prowadził od początku drugi współwłaściciel T. K. Posiadał zarejestrowana działalność gospodarczą w zakresie budownictwa. T. K wykonywał prace budowlane na rzecz skarżących na ich ustne zlecenie. Od początku budowy posługiwał się fałszywą decyzją zezwolenia na budowę. Skarżący wywiedli, że o sfałszowaniu decyzji budowlanej przez T. K dowiedzieli się dopiero na przełomie sierpnia i września 20021r.. Zameldowanie ich w przedmiotowym budynku nastąpiło w maju 2002r.
Zdaniem skarżących opłatę legalizacyjną za cały budynek (obie połowy bliźniaka) winien zapłacić T. K.
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego , w odpowiedzi na skargę, wniósł o jej oddalenie. Podtrzymał do tej pory prezentowaną argumentację. Skoro, tak T. K, jak i S. i D. R. są właścicielami przedmiotowej działki, to słusznie opłatę legalizacyjną wymierzono solidarnie trzem współwłaścicielom.
Na rozprawie dnia [...] lutego 2006r. skarżący oświadczyli, że w ich ocenie decyzja z dnia [...] listopada 2003r., mocą której zezwolono im na zakończenie robót i zatwierdzono projekt zamienny budynku mieszkalnego w istocie legalizuje wykonane roboty i umożliwia kontynuowanie robót.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga okazała się zasadna.
1. Właściwy organ nakazuje, z zastrzeżeniem ust. 2, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę.
2. Jeżeli budowa:
1) jest zgodna z przepisani o planowaniu zagospodarowaniu przestrzennym, a w szczególności z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego,
2) nie narusza przepisów, w tym techniczno- budowlanych, w zakresie uniemożliwiającym doprowadzenie obiektu budowlanego lub jego części do stanu zgodnego z prawem
- właściwy organ wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych.
3. W postanowieniu, o którym mowa w ust. 2, ustala się wymagania dotyczące niezbędnych zabezpieczeń budowy oraz nakłada obowiązek przedstawienia w wyznaczonym terminie:
1) zaświadczenia organu właściwego w sprawach ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu o zgodności obiektu z przepisami, o których mowa w ust. 2 pkt 1;
2) dokumentów, o których mowa w art. 33 ust. 2 i 3; do projektu architektoniczno-budowlanego nie stosuje się przepisu art. 20 ust. 3 pkt 2.
4. W przypadku niespełnienia w wyznaczonym terminie obowiązków, o których mowa w ust. 3, stosuje się przepis ust. 1.
5. Inwestor, po spełnieniu obowiązków, o których mowa w ust. 3, występuje z wnioskiem o wydanie decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i pozwoleniu na wznowienie robót budowlanych, jeżeli budowa nie została zakończona (art. 48 ust. 1-5 ustawy z dnia 07 lipca 1994r. w brzmieniu sprzed 31 maja 2004r.)
1. Właściwy organ, przed wydaniem decyzji w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na wznowienie robót budowlanych, bada:
1) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a w szczególności z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego,
2) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń,
3) wykonanie projektu budowlanego przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane
- oraz, w drodze postanowienia, ustala wysokość opłaty legalizacyjnej. Na postanowienie przysługuje zażalenie.
2. Do opłaty legalizacyjnej stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące kar, o których mowa w art. 59f ust. 1, z tym że stawka opłaty podlega pięćdziesięciokrotnemu podwyższeniu.
3. W przypadku stwierdzenia naruszeń, w zakresie określonym w ust. 1, właściwy organ nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, w określonym terminie, a po jego bezskutecznym upływie wydaje decyzję, o której mowa w art. 48 ust. 1. Decyzję tę wydaje się również w przypadku nieuiszczenia w terminie opłaty legalizacyjnej.
4. W razie spełnienia wymagań, określonych w ust. 1, właściwy organ wydaje decyzję:
1) o zatwierdzeniu projektu budowlanego i pozwoleniu na wznowienie robót;
2) o zatwierdzeniu projektu budowlanego, jeżeli budowa została zakończona.
5. W decyzji, o której mowa w ust. 4, nakłada się obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie. (art. 49 ust. 1-5 cyt. ustawy). Powyższe normy w zakresie obliczenia wysokości opłaty legalizacyjnej stosuje się na podstawie art. 2 ust. 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004r. o zmianie ustawy prawo budowlane (Dz.U. z 2004r. Nr 93 poz. 888).
Z zacytowanych przepisów art. 48, 49 wynika zatem, że określone w nich postępowanie organu odnosi się wyłącznie do sytuacji będącego w budowie lub wybudowanego obiektu budowlanego lub jego części bez wymaganego pozwolenia na budowę.
Przewidziany tymi przepisami tryb odnosi się wyłącznie do przypadków tzw. samowoli budowlanej.
W przedmiotowej sprawie zaś funkcjonuje w obrocie wydana [...] listopada 2003r. decyzja powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla powiatu p. , mocą której zezwolono S. i D. R. na wznowienie robót budowlanych budynku mieszkalnego jednorodzinnego – segmentu prawego w zabudowie bliźniaczej, zlokalizowanego na działce nr [...] w R. gm. K.. Jednocześnie zatwierdzono projekt zamienny.
Rozstrzygnięcie to sankcjonowało zatem roboty wykonane bez pozwolenia, jak i na podstawie zatwierdzonego w nim projektu.
Decyzja z dnia [...] listopada 2003r. w chwili rozstrzygania przez organy obu instancji w przedmiocie opłaty legalizacyjnej posiadała nie tylko walor ostateczności, była także decyzją prawomocną. Nikt nie zaskarżył jej ani w trybie zwyczajnych, ani też nadzwyczajnych środków zaskarżenia. Tymczasem opłatę legalizacyjną wymierzono za budynek mieszkalny jednorodzinny zlokalizowany na działce nr [...] w R..
Rozstrzygnięcia organów obydwu instancji nie zawierają odniesienia do decyzji z dnia [...] listopada 2003r.
Zdaniem Sądu organy pominęły przy analizie zgromadzonego materiału dowodowego istotną okoliczność, która ma podstawowe znaczenie dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy.
W sytuacji bowiem, gdy zezwolono małżonkom R. na wznowienie prowadzonych bez pozwolenia na budowę robót budowlanych i zatwierdzono projekt zamienny, co najmniej niezrozumiałym jest późniejsze wymierzenie opłaty legalizacyjnej w postępowaniu odnośnie samowoli, którego przedmiot w zakresie segmentu prawego wydaje się identyczny z ostateczną i prawomocną decyzją z dnia [...] listopada 2003r.
W warunkach niniejszej sprawy, bez wyjaśnienia tych wątpliwości, nie sposób decydować w przedmiocie wymierzenia opłaty legalizacyjnej za cały budynek. Brak rozważenia tej okoliczności narusza, zdaniem Sądu, przepis art. 7 kpa.
Nie sposób bowiem uznać, że organy administracji w niniejszej sprawie podjęły wszelkie niezbędne kroki do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy.
Działania organów pozostawały w sprzeczności także z art. 77 § 1 kpa, a także z art. 80 kpa. Decyzja, w której nie zawarto wywodów, co do istotnych dla sprawy okoliczności narusza art. 107 § 3 kpa.
Brak rozważenia całego materiału dowodowego stanowi, zdaniem Sądu, naruszenie przepisów procedury, mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 1 ppkt "c" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – u.p.s.a.
Zaskarżona decyzja oraz poprzedzające ją decyzje organu I instancji musiały zatem ulec uchyleniu.
Ponownie rozpoznając sprawę organ administracji weźmie pod uwagę poczynione wyżej rozważania, co winno mieć także odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji.
Jak w pkt II orzeczono na zasadzie art. 152 u.p.s.a.
O kosztach Sąd orzekł w oparciu o art. 200 u.p.s.a.
za nieobecnego Sędziego
/-/ A.Łaskarzewska /-/ St.Małek /-/ St.Małek
MarK
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło