II SA/Po 1034/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Katarzyna Witkowicz-Grochowska po rozpoznaniu w dniu 30 października 2014r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata T. N. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi A. D. i M. D. na decyzję Samorządowego kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2011r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wydania decyzji w sprawie przywrócenia stosunków wodnych na gruncie postanawia przyznać adwokatowi T.N. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu) tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącym z urzędu kwotę [...] zł ([...]złotych), w tym [...]zł ([...] złotych) tytułem podatku od towarów i usług. /-/ K. Witkowicz-Grochowska Okręgowa Rada Adwokacka w Poznaniu dnia 19 marca 2014r. wyznaczyła w ramach prawa pomocy pełnomocnika w osobie adw. T. N. do reprezentowania skarżących A. i M. małżonków D. Pismem z 7 kwietnia 2014r. pełnomocnik wniósł w imieniu skarżącego zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 6 marca 2014r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia oraz zawnioskował o zwrot kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, nieopłaconej nawet w części. Pismem z tej samej daty pełnomocnik wniósł w imieniu skarżącej zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 14 marca 2013r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia oraz zawnioskował o zwrot kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, nieopłaconej nawet w części. Pismem z 9 czerwca 2014r. pełnomocnik wniósł w imieniu skarżącego zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 21 maja 2014r. o odmowie przywrócenia terminu skarżącemu do wniesienia zażalenia na postanowienie z 6 marca 2014r. wraz z wnioskiem o zwrot kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, nieopłaconej nawet w części. Pismem z tej samej daty pełnomocnik wniósł w imieniu skarżącego zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 21 maja 2014r. o odmowie skarżącemu sporządzenia uzasadniania wyroku Sądu z 3 kwietnia 2012r. wraz z wnioskiem o zwrot kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, nieopłaconej nawet w części. Pismem z tej samej daty pełnomocnik wniósł w imieniu skarżącej zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 21 maja 2014r. o odmowie skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z 14 marca 2013r. wraz z wnioskiem o zwrot kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, nieopłaconej nawet w części. Postanowieniem z 2 września 2014r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenia z 9 czerwca 2014r. i nie rozstrzygnął o kosztach postępowania zażaleniowego. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270), dalej "p.p.s.a." wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2013r., poz. 461) normują natomiast badaną materię w ten sposób, że pełnomocnikowi z urzędu należy się wynagrodzenie za reprezentowanie strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym za każdą instancję oddzielnie. Wynagrodzenie należy się co do zasady za całokształt działań pełnomocnika, które doprowadzą do wydania orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie w danej instancji. W przypadku reprezentowania strony przed II instancją pełnomocnikowi należą się koszty udzielonej pomocy prawnej za czynności wymienione w katalogu §18 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia. W §18 ust. 1 pkt 2d) rozporządzenia wskazano stawki minimalne wynagrodzenia pełnomocnika w II instancji w postępowaniu zażaleniowym w kwocie 120 zł. W orzecznictwie sądów administracyjnych dominuje pogląd, zgodnie z którym pełnomocnik ustanowiony z urzędu otrzymuje wynagrodzenie za faktycznie udzieloną pomoc prawną, przy czym udzielenie pomocy prawnej przez pełnomocnika z urzędu powinno zmierzać bezpośrednio do poprawy lub ochrony sytuacji prawnej osoby, której pomoc jest udzielana (por. np. postanowienia NSA: z dnia 15 kwietnia 2010 r., sygn. akt II OZ 321/10, z dnia 17 września 2012 r., sygn. akt II FZ 727/12). Mając powyższe na uwadze, działaniem podjętym przez pełnomocnika w imieniu skarżących, za które przysługuje wynagrodzenie było złożenie pięciu zażaleń na postanowienia Sądu I instancji, zawierające nadto wnioski o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącym z urzędu i nieopłaconej nawet w części. Należy zatem przyznać adwokatowi wynagrodzenie na podstawie §18 ust. 1 pkt 2d) rozporządzenia. Zgodnie z §19 pkt 1 cytowanego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 – 5 wskazanego rozporządzenia. Uwzględniając rodzaj i stopień zawiłości sprawy oraz nakład pracy poniesiony przez pełnomocnika na podstawie art. 250 p.p.s.a. należało przyznać adwokatowi tytułem nieopłaconej pomocy prawnej wynagrodzenie w minimalnej stawce za każde zażalenie oddzielnie, po [...] zł, łącznie kwotę [...] zł (§18 ust. 1 pkt 2d rozporządzenia), podwyższoną o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach, w kwocie [...] zł (§2 ust. 3 rozporządzenia), zatem łącznie [...] zł. Mając powyższe na względzie na podstawie art. 258 §2 pkt 8 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu. /-/ K. Witkowicz-Grochowska