II SA/Po 1035/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu -Katarzyna Witkowicz-Grochowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 31 grudnia 2012r. wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi E.K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2012r. Nr [...] w przedmiocie nakazania wykonania określonych robót budowanych postanawia zwolnić E.K. od kosztów sądowych. /-/ K.Witkowicz-Grochowska Skarżąca E. K. w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi wniosła o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie jej od obowiązku poniesienia kosztów sądowych w całości. Argumentowała, że jest rencistką I grupy inwalidzkiej i otrzymuje rentę w wysokości [...] zł miesięcznie. Znajduje się na specjalistycznej diecie, która jest kosztowna, nadto ponosi koszty leków. Samodzielnie prowadzi swoje gospodarstwo domowe. Opłaca rachunki za wodę, prąd, telefon i gaz. Oświadczyła, że posiada dom o powierzchni około 64 m² po rodzicach. Podała, że nie posiada żadnych wartościowych ruchomości, czy oszczędności. Zgodnie z dyspozycją art. 246 §1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270, dalej "p.p.s.a.") przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w części następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w koniecznych kosztach bieżącego utrzymania jej i rodziny. Oznacza to, że prawo pomocy ma charakter szczególny i wyjątkowy, a skorzystać z tego uprawnienia mogą jedynie osoby w rzeczywiście ciężkiej sytuacji finansowej, pozbawione majątku, stałego miesięcznego dochodu lub uzyskujące go w takiej wysokości, że nie są w stanie uiścić wszystkich należności sądowych (bezrobotni, emeryci, renciści, osoby samotnie wychowujące dzieci). Z przedłożonego oświadczenia o stanie majątkowym, finansowym i dochodach wynika, że sytuacja skarżącej pozwala na przyznanie prawa pomocy w niniejszej sprawie poprzez zwolnienie jej od kosztów sądowych w całości. Aktualnie utrzymuje się jedynie ze świadczeń z ubezpieczenia społecznego. Doświadczenie życiowe wskazuje, że wysokość uzyskiwanego dochodu z trudem wystarcza skarżącej na pokrycie bieżących koniecznych kosztów utrzymania i to w minimalnym zakresie. Przyjąć należy, że skarżąca nie ma możliwości poczynienia oszczędności celem ich przeznaczenia na pokrycie kosztów sądowych nawet w części. Mieszka na nieruchomości, którą wykorzystuje na zaspokojenie swoich potrzeb mieszkaniowych. Skarżąca nie ma również możliwości czerpania dodatkowych dochodów z innych źródeł. Nie dysponuje oszczędnościami, czy wartościowymi ruchomościami. Należało, zatem uwzględnić wniosek o prawo pomocy w tym zakresie. Podkreślić należy, że zgodnie z treścią art. 249 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć. Na podstawie art. 258 §1 i 2 pkt 7 i art. 246 §1 pkt 2 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu. /-/ K.Witkowicz-Grochowska