II SA/Po 1035/16

Dnia 19 stycznia 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wiesława Batorowicz po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2017 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi S.A. z siedzibą w Pile na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Pile z dnia lipca 2016 roku w przedmiocie opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości; postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. /-/ Wiesława Batorowicz Pismem datowanym dnia listopada 2016 roku S.A. z siedzibą w Pile zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Pile z dnia lipca 2016 roku utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta Piły z dnia maja 2016 roku w sprawie ustalenia dla S.A. z siedzibą w Pile jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości. Skarżąca wniosła również o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wskazała, że pozyskała kredyt w ING Banku Śląskim na kwotę 14.828.700 zł. Warunki kredytu oparto o formułę WIBOR plus marża, co oznacza, że poziom marży określony został na 1,7% w przypadku zachowania odpowiedniego poziomu EBITDA albo w przypadku niezachowania tego poziomu 2%. Druga z wartości odsetek w rzeczywistości oznacza obowiązek spłaty 66.000,00 zł rocznie więcej. Również na tej samej zasadzie skarżąca zaciągnęła w dniu 10 lutego 2015 roku kredyt na kwotę 17.736.913,86 zł. Obie spłaty kredytu zabezpieczone są zastawem na akcjach Spółki. Nadto skarżąca realizuje 3 projekty współfinansowane ze środków Funduszy Europejskich na kwotę ponad 10.000.000,00 zł, co nakłada na nią obowiązek zabezpieczania środków przeznaczonych na realizację projektów oraz zapewnienie ich finansowania w postaci wkładu własnego, wydatków niekwalifikowanych i wszelkich dodatkowych kosztów, które mogą wystąpić w związku z realizacją projektów. Konsekwencją niespełnienia powyższych postanowień może być rozwiązanie umów o dofinansowanie. Tymczasem konieczność zastosowania się do zaskarżonej decyzji po pierwsze pozbawi skarżącą środków w trakcie trwania procesów inwestycyjnych, po drugie wywoła konieczność pozyskania zewnętrznego finansowania obwarowanego bardziej niekorzystnymi dla skarżącego warunkami. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718), zwanej dalej "P.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z treści powołanego przepisu jednoznacznie wynika, iż zasadą jest, że wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie powoduje wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, zatem wniosek strony skarżącej o wstrzymanie zmierza do zastosowania przez sąd wyjątkowej instytucji, jaką jest wstrzymanie wykonania ostatecznej decyzji lub postanowienia. Przesłankami uzasadniającymi wstrzymanie są grożące niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Strona powinna we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji lub postanowienia w sposób przekonujący przedstawić okoliczności świadczące o tym, że przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., faktycznie zaistnieją oraz wskazać na konkretne przyczyny uzasadniające możliwość wystąpienia sytuacji, która spowoduje zajście choćby jednej z przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 P.p.s.a. W niniejszym postępowaniu skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Pile, które wiąże się z obowiązkiem zapłaty przez skarżącą kwoty 207.068,10 zł. W ocenie Sądu argumentacja skarżącej zasługuje na uwzględnienie. Nie ulega wątpliwości, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje dla Spółki znaczą szkodę. Pomijając uszczuplenie aktywów po ewentualnym uiszczeniu kwoty wskazanej w rozstrzygnięciu organu II instancji zważyć należy sytuację, w której znalazła się skarżąca. Perspektywa wzrostu oprocentowania kredytów z 1,7% do 2,0% znaczącą podniesie koszty kredytu – w skali roku to blisko 66.000,00 zł, co w sytuacji prowadzenia przedsięwzięć zmierzających do utrzymania konkurencyjności na rynku obniży, jeśli nie wyeliminuje Spółkę z podmiotów oferujących atrakcyjne oferty dla konsumentów. Sąd zwraca również uwagę, że niezgodnym z celem społeczno-gospodarczym środków pochodzących z Funduszów Europejskich byłoby pokrywanie z tych środków ewentualnych zobowiązań skarżącej względem jednostki samorządowej. Zwrócić należy uwagę na fakt, że możliwość uzyskania wpływów finansowych Spółki wynika li tylko z faktu podejmowania przez nią działań dla poprawy jakości jej usług. Spożytkowanie tychże aktywów w jakimkolwiek innym celu prowadzić będzie do naruszenia przepisów prawa i z tego względu wyłącza możliwość pokrycia z tychże środków ewentualnej należności wynikającej z rzeczonej decyzji. W związku z powyższym na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji /-/ Wiesława Batorowicz