II SA/Po 104/25

Dnia 26 marca 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor Sądowy WSA Robert Talaga po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2025 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. i Z. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia 25 listopada 2024 roku znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: 1) odrzucić skargę; 2) zwrócić skarżącym kwotę 500 zł (słownie: pięćset złotych) uiszczoną solidarnie tytułem wpisu sądowego od skargi. Pismem z dnia 7 stycznia 2025 roku M. K. i Z. K., reprezentowani przez pełnomocnika wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Wojewody z dnia 25 listopada 2024 roku, znak: [...] uchylającą decyzję Starosty [...] nr [...] z dnia 6 maja 2024 roku (znak [...]) w części zatwierdzonego projektu zagospodarowana terenu, projektu architektoniczno-budowlanego i orzekającą o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania terenu z dnia 1 grudnia 2023 roku ze zmianą z dnia 20 października 2024 roku oraz projektu architektoniczno-budowlanego z dnia 19 października 2023 roku ze zmianami z dnia 20 lutego 2024 roku oraz z dnia 23 września 2024 roku, a w pozostałej części utrzymującą w mocy decyzję Starosty [...] nr [...] z dnia 6 maja 2024 roku, znak: [...] zatwierdzającą projekt zagospodarowania działki oraz projekt architektoniczno-budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę wieży jako telekomunikacyjnego obiektu budowlanego [...] T. w miejscowości T., ul. [...], gmina K., dz. Nr ewid. [...] (jedn. Ewid. [...] K., obręb ewid. [...] T. ). W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935, ze zm., dalej jako: "P.p.s.a.") uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi (art. 50 § 2 P.p.s.a.). Legitymacja do złożenia skargi została oparta na kryterium interesu prawnego, rozumianego jako istnienie związku między sferą indywidualnych praw i obowiązków danego podmiotu a zaskarżonym aktem lub czynnością. Brak bezpośredniego wpływu aktu na sferę prawną osoby nie pozwala na uznanie jej za stronę. Uprawnienie do wniesienia skargi uzależnione jest więc od wykazania związku między chronionym przez przepisy prawa interesem prawnym, a aktem lub czynnością organu administracji publicznej. Musi to być interes własny, indywidualny i wynikający z konkretnego przepisu prawa powszechnie obowiązującego. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest decyzja Wojewody z dnia 25 listopada 2024 roku częściowo zmieniająca, a w pozostałej części utrzymująca w mocy decyzję Starosty [...] nr [...] z dnia 6 maja 2024 roku (znak: [...]), co zostało wyraźnie wyartykułowane przez w treści skargi. W tym miejscu należy wskazać, że Wojewoda rozpoznając odwołanie m.in. M. K. i Z. K., oddzielną decyzją z dnia 25 listopada 2025 roku umorzył postępowanie odwoławcze wykazując, że nie posiadają oni statusu strony toczącego się postępowania administracyjnego (nie brali oni również udziału w postępowaniu przed organem pierwszej instancji). W ocenie Sądu skarżący nie posiadają interesu prawnego pozwalającego wnieść skargę w niniejszej sprawie, ponieważ nie byli stronami toczącego się postępowania, a ponadto nie wykazali w treści skargi, że posiadają interes prawny rozumiany w sposób przedstawiony powyżej. Zaskarżona decyzja nie była doręczona M. K. i Z. K., a zatem nie wywierała ona bezpośredniego wpływu na sferę ich praw tak jak decyzja Wojewody umarzająca postępowanie z ich odwołania. Wobec powyższego, Sąd z uwagi na brak legitymacji do wniesienia skargi, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.