II SA/Po 1040/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Górecka Sędzia NSA Stanisław Małek Sędzia WSA Edyta Podrazik /spr./ Protokolant masz. Maria Kasztelan po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 maja 2006 r. sprawy ze skargi I. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu; 1. Uchyla zaskarżoną decyzję 2. Zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącej kwotę 200 zł (dwieście zł) tytułem zwrotu kosztów sądowych oraz kwotę 255 zł (dwieście pięćdziesiąt pięć zł) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa adwokackiego 3. Określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana /-/ St.Małek /-/ M.Górecka /-/ E.Podrazik W dniu [...]r. Burmistrz Miasta i Gminy P. wydał decyzję, w której ustalił dla inwestorki I. J. warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z niezbędnymi przyłączami infrastruktury technicznej na działce nr [...]przy ul. [...] w P.. Jako podstawę prawną decyzji wskazano przepisy ustawy z dnia 07.07.1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 15 poz. 139 z 1999 r.) oraz zapisy miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego miasta P. zatwierdzonego uchwałą nr XV/79/90 Rady Narodowej Miasta i Gminy w P. z dnia 30.04.1990 r. Pismem z dnia [...].03.2005 r. I. J. wniosła o stwierdzenie nieważności opisanej wyżej decyzji z powodu rażącego naruszenia prawa polegającego na ustaleniu warunków zabudowy niezgodnie z miejscowym planem ogólnym zagospodarowania przestrzennego miasta P.. We wniosku podniesiono, że tylna nieprzekraczalna linia zabudowy dla planowanej inwestycji wykreślona została niezgodnie z zapisami planu, na terenie oznaczonym symbolami: A.38 RP - teren przeznaczony pod uprawy polowe i ogrodnicze, z zachowaniem istniejącej zabudowy zagrodowej, 1.A.Zo - teren pod ulicę zbiorczą międzyosiedlową, A.68 RP - teren upraw polowych. Decyzją z dnia [...]r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze , na podstawie art. 157 § 3 kpa odmówiło stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza Miasta i Gminy P. z dnia z dnia [...]r. W uzasadnieniu organ wskazał, iż zgodnie z miejscowym planem ogólnym zagospodarowania przestrzennego miasta P. z dnia 30.04.1990 r. działka nr [...] przeznaczona była w części pod mieszkalnictwo rodzinne o niskiej intensywności zabudowy w ramach jednostki bilansowej A.37 MN, w części pod ulicę zbiorczą międzyosiedlową - 1.A.Zo, w części pod uprawy polowe i ogrodnicze - A.38 R, oraz pod uprawy polowe i zieleń izolacyjną - A.74 RP,ZI. Nieprzekraczalna przednia linia zabudowy wykreślona została w załączniku graficznym decyzji w odległości 4 m od ulicy [...], zaś nieprzekraczalna tylna linia zabudowy w odległości 35 m od ul. [...]. Taki sposób zagospodarowania działki wynikał z ustaleń planu i miał na celu zachowanie rezerwy terenu pod projektowaną drogę o symbolu 1.A.Zo. W taki sam sposób udzielono inwestorce pozwolenia na budowę decyzją z dnia [...]r. Zgodnie z art. 46a ust. 1 ustawy z dnia 07.07.1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu jest nieważna, jeżeli jest sprzeczna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Wyznaczona w kwestionowanej decyzji nieprzekraczalna tylna linia zabudowy była zgodna z obowiązującym w dacie wydania decyzji planem miejscowym. Tym samym brak podstaw do stwierdzenia nieważności decyzji. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...]r. utrzymało w mocy decyzję własną z dnia [...]r. W uzasadnieniu powyższej decyzji powtórzono argumenty zawarte w decyzji kolegium z dnia [...]r. Od powyższej decyzji skargę złożyła I. J., domagając się jej uchylenia. Skarżąca zarzuciła naruszenie przepisu art. 156 § 1 pkt 2 kpa w związku z art. 46a ust. 1 ustawy z dnia 07.07.1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym poprzez przyjęcie, że decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu była zgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego miasta P. z dnia 30.04.1990 r., pomimo, że nieprzekraczalna tylna linia zabudowy została wykreślona niezgodnie z ustaleniami planu, a mianowicie na terenach przeznaczonych na ulicę zbiorczą międzyosiedlową (1.A.Zo), terenach pod uprawy polowe i ogrodnicze (A.38 RP), terenach upraw polowych (A.68 RP). Organ nie ustosunkował się do analizy porównawczej przeprowadzonej na zlecenie skarżącej przez uprawnionego geodetę co do sposobu wytyczenia nieprzekraczalnej linii zabudowy. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę podtrzymało stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniosło o oddalenie skarg. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się uzasadniona. Kolegium nie wyjaśniło wszystkich okoliczności istotnych dla prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy naruszając tym samym przepisy art. 7 i art. 77 § 1 kpa. Jak słusznie zarzuca skarżąca organ nie ustosunkował się do jej twierdzenia, iż nieprzekraczalna tylna linia zabudowy, oznaczona w załączniku graficznym do decyzji z dnia [...]r., wykreślona została na terenach nie przeznaczonych w obowiązującym wówczas miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego pod budownictwo mieszkaniowe. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji, oraz poprzedzającej jej decyzji z dnia [...]r., nie wynika w ogóle jakie były ustalenia Kolegium w tej kwestii, czy organ podzielił twierdzenia skarżącej, czy też dokonał ustaleń przeciwnych. Kolegium ograniczyło się jedynie do stwierdzenia, że teren inwestycji leżał na obszarach o różnym przeznaczeniu i, że tylna nieprzekraczalna linia zabudowy wyznaczona została zgodnie z zapisami planu. Wyjaśnienie tej okoliczności ma decydujące znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Z dotychczas zgromadzonego w aktach sprawy materiału dowodowego wynika, iż działka nr [...] przy ul. [...] w P. obejmowała tereny, które w miejscowym planie ogólnym zagospodarowania przestrzennego miasta P. z dnia 30.04.1990 r. miały różne przeznaczenie i funkcję. Część działki objęta była jednostką bilansową A 37 MN - tereny mieszkalnictwa rodzinnego o niskiej intensywności zabudowy; część mieściła się w obszarze o symbolu A 38 R - tereny upraw polowych i ogrodniczych, tereny intensywnej gospodarki rolne, zachowanie istniejącego zabudowania zagrodowego, przewidywane przebicie ulicy dojazdowej; część przeznaczona była pod projektowaną ulicę zbiorczą międzyosiedlową (1 A ZO); część zaś to fragment jednostki bilansowej o symbolu A 68 RP - tereny upraw polowych, utrzymanie obecnego sposobu użytkowania rozłogów rolniczych przeciętych ogrodem działkowym, kierunkowo pas przyuliczny przewidywany pod zadrzewienia izolacyjne. Z powyższych zapisów planu miejscowego wynika, że inwestycja polegająca na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego dopuszczalna była tylko na tej części działki [...], która znajdowała się w ramach jednostki bilansowej A 37 MN. W kwestionowanej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia 17.03.2000 r., w jej części graficznej, w liniach rozgraniczających teren inwestycji znalazł się obszar całej działki nr [...], także te części działki, na których w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego nie przewidziano możliwości realizacji budownictwa mieszkalnego. Z części tekstowej decyzji nie wynika jednoznacznie, że planowana zabudowa zrealizowana może być tylko na tej części działki nr [...] oznaczonej symbolem A 37 MN. W takiej sytuacji wyznaczenie nieprzekraczalnej tylnej linii zabudowy poprzez tereny oznaczone symbolami A 38 R, 1 A ZO, A 68 RP umożliwiałoby zabudowę tych terenów budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym. Zgodnie bowiem z decyzją z dnia [...]r. planowana zabudowa możliwa była w ramach obszaru wyznaczonego tylną i przednią nieprzekraczalną linią zabudowy. Taka treść decyzji z dnia [...]r. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu byłaby niezgodna z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta P. z dnia 30.04.1990 r. Reasumując powyższe rozważania stwierdzić należy, iż zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7, art. 77 § 1 kpa, co skutkować musi uchyleniem decyzji. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy należy dokonać ustaleń, jakie było przewidziane planem miejscowym przeznaczenie terenów, przez które wykreślono tylną nieprzekraczalną linię zabudowy w decyzji z dnia [...]r., a następnie stosownie do dokonanych ustaleń rozstrzygnąć sprawę. Z wymienionych przyczyn na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 z 2002 r.) należało uwzględnić skargę i uchylić zaskarżoną decyzję. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przy czym koszty zastępstwa adwokackiego ustalono zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu Rozstrzygnięcie o wykonalności zaskarżonej decyzji oparto o art. 152 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. /-/ St.Małek /-/ M.Górecka /-/ E.Podrazik MK