II SA/Po 1057/11

Sygn. akt II SA/Po 105711 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 29 lutego 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Kwiecińska Sędziowie Sędzia WSA Barbara Drzazga Sędzia WSA Jakub Zieliński (spr.) Protokolant St. sekretarz sądowy Katarzyna Sierszeńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 lutego 2012 r. sprawy ze skargi K. B. i J. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] 2011 r. Nr [...] w przedmiocie zaopiniowania wstępnego projektu podziału nieruchomości; I. uchyla zaskarżone postanowienie, II. określa, że zaskarżone postanowienie nie może być wykonane. Postanowieniem z dnia [...] 2011r. wydanym na podstawie art. 93 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010r. nr 102, poz. 651, zwanej dalej u.g.n.), Prezydent Miasta P. zaopiniował pozytywnie projekt podziału nieruchomości – działki o nr ewid. [...], będącej własnością K. i J. B., położonej przy al. N. w P., jako zgodnego z ustaleniami: - zmiany miejscowego planu szczegółowego zagospodarowania przestrzennego P. – K. (uchwała nr [...] Rady Miejskiej w P. z dnia [...] listopada 2001r. [...]); - miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta P. w rejonie ul B. (uchwała nr [...] Rady Miasta P. z dnia [...] czerwca 2009r. [...]r). W uzasadnieniu organ I instancji wskazał, iż na obszarze, na którym znajduje się przedmiotowa nieruchomość obowiązują ustalenia ww. planów miejscowych, a projekt podziału nieruchomości jest z nimi zgodny, co w świetle art. 93 u.g.n. umożliwia dokonanie podziału. Na powyższe postanowienie zażalenie wnieśli K. B. i J. B., zarzucając naruszenie przez organ art. 6, art. 7, art. 8, art. 10 § 1 k.p.a. Postanowieniem z dnia [...] 2011r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie, wskazując w uzasadnieniu, iż organ opiniując na etapie postępowania wstępnego projekt podziału nieruchomości, ma jedynie kompetencje do badania zgodności proponowanego podziału nieruchomości z zapisami planu miejscowego, a jego opinia wyrażona w formie postanowienia dotyczy wyłącznie tej kwestii. Teren obejmujący wydzieloną działkę o nr [...] jest oznaczony w planie zagospodarowania przestrzennego symbolem "KD" - czyli droga dojazdowa ul O., a działka o nr [...] symbolem "KD-L" – droga lokalna ul B., czyli są to tereny komunikacji publicznej, natomiast działki nr [...],[...] , [...] to tereny przeznaczone pod zabudowę mieszkaniową. Organ II instancji podzielił stanowisko Prezydenta Miasta P., iż proponowany podział jest zgodny z ustaleniami planu miejscowego dla tego obszaru miasta P.. Organ odwoławczy wskazał także, iż nie naruszono art. 10 § 1 k.p.a., a w tym zakresie organ I instancji zastosował się do wytycznych zawartych w uzasadnieniu decyzji SKO w P. z dnia [...] 2011r. [...]. Na powyższe postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnieśli K. B. i J. B., zarzucając, iż organy nie wykazały na czym polega zgodność wstępnego projektu podziału działki z obowiązującymi planami, a to uzasadnia wniosek o naruszeniu przepisów procedury administracyjnej. Nadto skarżący wskazali, iż planowana działka nr [...], zgodnie z planem miejscowym w części przeznaczona jest na poszerzenie drogi publicznej – al. N., czego organy nie wzięły pod uwagę. Skarżący wskazali, iż Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie wykazało na czym polegał udział stron w postępowaniu administracyjnym. Skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga okazała się zasadna, aczkolwiek z innych powodów aniżeli w niej wskazane. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (legalności). Ocenie Sądu podlega zatem zgodność aktów administracyjnych (w tym przypadku decyzji) zarówno z przepisami prawa materialnego jak i procesowego. Kontrola ta obejmuje badanie, czy organy administracji w toku rozpoznawanej sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na jej wynik. Ocena ta jest dokonywana według stanu prawnego i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Kontrola wojewódzkiego sądu administracyjnego stosownie do unormowania art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) obejmuje wszystkie, a nie tylko podniesione w skardze kwestie związane z procesem stosowania prawa w postępowaniu administracyjnym. Obejmuje więc to, czy organy administracji dokonały prawidłowych ustaleń odnośnie do obowiązywania zastosowanych norm prawnych, czy normy te właściwie zinterpretowały i czy nie naruszyły zasad ustalania określonych faktów za udowodnione. Zgodnie z art. 93 u.g.n. podziału nieruchomości można dokonać, jeżeli jest on zgodny z ustaleniami planu miejscowego. Zgodność z ustaleniami planu dotyczy zarówno przeznaczenia terenu, jak i możliwości zagospodarowania wydzielonych działek gruntu. Podział nieruchomości nie jest dopuszczalny, jeżeli projektowane do wydzielenia działki gruntu nie mają dostępu do drogi publicznej. Zgodność proponowanego podziału nieruchomości z ustaleniami planu miejscowego, z wyjątkiem podziałów, o których mowa w art. 95, opiniuje wójt, burmistrz albo prezydent miasta. Aby zastosować się do obowiązku wynikającego z ww. przepisu organy zobligowane były do ustalenia ponad wszelką wątpliwość jakie ustalenia konkretnych planów miejscowych obowiązują na terenie, na którym znajduje się należąca do skarżących działka o nr ewid. [...]. Organy wskazały na dwa akty prawa miejscowego: Uchwałę Rady Miejskiej w P. z dnia [...]2001r nr [...]i Uchwałę Rady Miasta P. z [...] 2009r nr. [...], nie wskazując do jakiej części przedmiotowej nieruchomości odnosi się każda z ww. uchwał. Zgodnie z § 20 uchwały Uchwałę Rady Miasta P. z [...] 2009r na obszarze objętym tym aktem prawa miejscowego utraciły moc ustalenia planu miejscowego wynikającego z uchwały Rady Miejskiej w P. z dnia [...]2001r nr. [...]. To mogłoby wskazywać, iż do tej części nieruchomości oznaczonej nr ewid. [...], znajdującej się w obszarze objętym Uchwałą Rady Miasta P. z [...]2009r, stosuje się ten akt prawa miejscowego, a do pozostałej części nieruchomości uchwałę z dnia [...]2001r nr [...]. Kwestii tej orzekające w przedmiotowej sprawie organy nie wyjaśniły. Już na tym etapie postępowania należy zauważyć, iż powyższy wniosek dotyczący zasięgu oddziaływania obu ww. planów miejscowych, stoi jednak w sprzeczności z treścią innego aktu prawa miejscowego, a mianowicie z Uchwałą Rady Miasta P. nr [...], z dnia [...]2007r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta P. w rejonie węzła "P. – K." ([...]). W § 24 pkt. 3 tego aktu wskazano bowiem ponad wszelką wątpliwość, iż tracą moc ustalenia uchwały nr [...] w sprawie zmiany miejscowego planu szczegółowego zagospodarowania przestrzennego P. – K. Ww. okoliczność wskazuje, iż jest wątpliwość czy w chwili wydawania przez organy obu instancji decyzji w przedmiotowej sprawie, obowiązywała Uchwała nr [...], z dnia [...] 2001r. Porównanie treści uchwał Rady Miasta P. nakazuje stwierdzić, iż organ ten rozróżniał ustalenie częściowej utraty mocy planu miejscowego (vide § 20 uchwały nr [...] Rady Miasta P. z dnia [...] czerwca 2009r.) od ustalenia utraty mocy całego planu miejscowego (vide Uchwała Rady Miasta P. nr [...]z dnia [...]marca 2007r w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta P. w rejonie węzła "P.– K."). Literalna wykładnia zapisu § 24 pkt 3 Uchwały Rady Miasta P. nr [...], z dnia [...] 2007r nakazywałaby stwierdzenie, iż w chwili podejmowania przez organy decyzji w przedmiotowej sprawie, nie obowiązywała już w żadnej części uchwała nr [...]. Należy jednak zauważyć, iż uchwała nr [...], z dnia [...] 2007r dotyczyła terenu, który tylko częściowo pokrywał się z terenem objętym uchwałą nr [...] . To z kolei mogłoby wskazywać, iż treść § 24 pkt 3 Uchwały Rady Miasta P. nr [...] należy odczytywać inaczej, a mianowicie, iż tylko na obszarze objętym tym aktem prawa miejscowego, utraciły moc ustalenia poprzednio obowiązującego planu. Powyższe wątpliwości i sprzeczności w zakresie stanu faktycznego i prawnego sprawy nie zostały przez organ odwoławczy wyjaśnione, co stanowi naruszenie art. 7, 107 § 1 i 3 k.p.a. W szczególności organ nie wyjaśnił podstawy prawnej decyzji i nie uzasadnił w sposób prawidłowy dlaczego i w jakim zakresie zastosował wskazane w decyzji akty prawa miejscowego. Uchybienia te miały niewątpliwie wpływ na treść zaskarżonego postanowienia. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 a) c) p.p.s.a. uchylił zaskarżone postanowienie. Sąd nie podzielił zarzutu skarżących naruszenia przez organy treści art. 10 § 1 k.p.a. Organy obu instancji informowały K. B. i J. B. o bieżącym stanie sprawy, zapewniając im możliwość skorzystania z prawa do czynnego udziału w postępowaniu. Ponownie rozpoznając sprawę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. zobligowane będzie ustalić ponad wszelką wątpliwość, które konkretnie ustalenia planów miejscowych odnoszą się do nieruchomości skarżących, a następnie wskazać do jakiej części tej nieruchomości (o nr ewid. [...]) odnoszą się ustalenia konkretnych planów. Dopiero w wyniku takiego ustalenia możliwa będzie ostateczne rozstrzygnięcie czy proponowany podział nieruchomości jest zgodny z zapisami planów miejscowych.