II SA/Po 106/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jolanta Szaniecka po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia P. B. i M. B. od postanowienia z dnia 25 kwietnia 2013 r. sygn. akt II SA/Po 106/13 o odrzuceniu skargi kasacyjnej od postanowienia z dnia 21 lutego 2013 r. sygn. akt II SA/Po 106/13 w sprawie ze skargi P. B. na uchwałę Rady Miejskiej Ś. z dnia [...] 2012 r. nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia skargi na działalność Burmistrza Ś. postanawia: odrzucić zażalenie /-/ J. Szaniecka Postanowieniem z dnia 21 lutego 2013 r. sygn. akt II SA/Po 106/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę P. B. na uchwałę Rady Miejskiej Ś. z dnia [...] 2012 r. nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia skargi na działalność Burmistrza Ś. Od powyższego postanowienia, po jego doręczeniu wraz z uzasadnieniem, zarówno P. B. jak i M. B. pismem z dnia 4 kwietnia 2013 r. złożyli skargę kasacyjną, którą osobiście podpisali. Postanowieniem z dnia 25 kwietnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę kasacyjną P. B. i M. B. wskazując, że zgodnie z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm. - dalej: "P.p.s.a."), skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego lub osoby wymienione w art. 175 § 2 i 3 P.p.s.a. Skarga kasacyjna z dnia 4 kwietnia 2013 r., złożona przez P. B. i M. B. została sporządzona i podpisana – jak wynika z jej treści – przez samych skarżących. Naruszenie warunku sporządzenia skargi przez osoby kwalifikowane, o jakich mowa w art. 175 P.p.s.a. obligowało sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 178 P.p.s.a. Pismem z dnia 22 maja 2013 r. P. B. i M. B. złożyli zażalenie od postanowienia z dnia 25 kwietnia 2013 r. W zażaleniu podnieśli przede wszystkim, że nie stać ich na opłacenie adwokata i wszystkie pisma zmuszeni są przygotowywać sami. Jednocześnie zwrócili się o przyznanie prawa pomocy. Wezwaniami z dnia 27 maja 2013 . Sąd wezwał skarżących do złożenia wypełnionych formularzy PPF (wniosku o przyznanie prawa pomocy). P. B. i M. B. przesłali wypełnione formularze, a na wezwanie referendarza sądowego dodatkowo uzupełnili dane związane z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 3 lipca 2013 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu odmówił przyznania prawa pomocy P. B. i M. B. Następnie, na skutek sprzeciwu P. B. i M. B., wniosek o prawo pomocy rozpoznał Sąd postanowieniem z dnia 8 sierpnia 2013 r., jednakże ponownie odmówił skarżącym jego przyznania. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie P. B. na powyższe orzeczenie postanowieniem z dnia 4 października 2013 r., sygn. akt I OZ 852/13. Wobec prawomocnego oddalenia wniosków skarżących o przyznanie prawa pomocy zawartych w zażaleniu Sąd dokonał oceny dopuszczalności samego zażalenia z dnia 22 maja 2013 r. Zażalenie P. B. i M. B. na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej jest niedopuszczalne. Podobnie jak w przypadku skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej musi być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego albo jedną z osób, o których mowa w art. 175 § 2 i 3 P.p.s.a. (zob. art. 194 § 4 P.p.s.a.). W tej sprawie zażalenie na postanowienie z dnia 25 kwietnia 2013 r. skarżący sporządzili i podpisali osobiście, pomimo, że zostali pouczeni o konieczności sporządzenia zażalenia przez adwokata lub radcę prawnego (k. 53 - pkt 5 akt sądowych). Mając na względzie powyższe, Sąd na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł o odrzuceniu zażalenia. /-/ J. Szaniecka