II SA/Po 106/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Katarzyna Witkowicz-Grochowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 04 listopada 2014 r. wniosku radcy prawnego P. J. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi T. K. na czynność Prezesa Sądu Okręgowego w przedmiocie nienależytego załatwienia sprawy postanawia odmówić r.pr. P. J. zwrotu kosztów zastępstwa prawnego wykonanego na zasadzie prawa pomocy. /-/ K. Witkowicz-Grochowska Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 15 maja 2014r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym poprzez zwolnienie od kosztów sadowych i ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Wobec powyższego Okręgowa Izba Radców Prawnych wyznaczyła pełnomocnika z urzędu w osobie r.pr. P. J. Pismem z 16 października 2014r. pełnomocnik poinformował o niecelowości wnoszenia środków odwoławczych w przedmiotowej sprawie oraz dołączył sporządzoną przez siebie opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Sądu z dnia 6 marca 2014r. Pełnomocnik zwarł jedynie wniosek o przyznanie wynagrodzenia dla pełnomocnika z urzędu według norm przepisanych. Stosownie do art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) - dalej "p.p.s.a.", wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Zasady te zostały uregulowane w przepisach rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013r., poz. 490). Stosownie do treści § 16 powyższego rozporządzenia, wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Nie ulega wątpliwości, że z treści przepisu wynika, że aby Skarb Państwa mógł wypłacić wynagrodzenie wyznaczonemu z urzędu pełnomocnikowi konieczne jest złożenie oświadczenia o wskazanej treści, gdyż pozwala to w istocie określić zakres, w jakim wynagrodzenie musi zostać pokryte przez Skarb Państwa. Wymaga przy tym podkreślenia, że brak stosownego oświadczenia nie stanowi uchybienia formalnego, które podlegałoby uzupełnieniu na wezwanie trybie art. 49 p.p.s.a. Przyjmuje się bowiem że oświadczenie, że opłaty z tytułu udzielenia pomocy prawnej nie zostały wypłacone w całości lub w części, jest nieodzownym elementem uzasadnienia wniosku o przyznanie kosztów, stanowiącym przesłankę do przyjęcia, że praca pełnomocnika nie została już wynagrodzona. Brak takiego oświadczenia wywołuje skutki materialnoprawne, polegające na utracie prawa do wynagrodzenia (tak Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 18 czerwca 2008 r. o sygn. akt I OZ 390/08). Reasumując, skoro zawarty w piśmie wniosek pełnomocnika skarżącego o zasądzenie kosztów wynagrodzenia pełnomocnika z urzędu nie zawierał oświadczenia o ich nieuiszczeniu w całości lub w części, to należy odmówić przyznania kosztów udzielonej pomocy prawnej. Mając powyższe na względzie na podstawie art. 258 §2 pkt 8 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu. /-/ K. Witkowicz-Grochowska