II SA/Po 106/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wiesława Batorowicz po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku pełnomocnika K. L. o uzupełnienie wyroku w sprawie ze skargi K. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2017 r. Nr [...] w przedmiocie świadczenia wychowawczego postanawia uzupełnić wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 05 kwietnia 2017 r., sygn. akt II SA/Po 106/17 poprzez dodanie w sentencji wyroku punktu II w brzmieniu: "zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącej kwotę [...]zł (słownie: [...]) tytułem zwrotu kosztów postępowania" /-/ W. Batorowicz Wyrokiem z dnia 05 kwietnia 2017 r. sygn. akt II SA/Po 106/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, rozpoznając skargę K. L. na opisaną powyżej decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie świadczenia wychowawczego uchylił zaskarżoną decyzję. W zakreślonym terminie pełnomocnik skarżącej wniosła o uzupełnienie wyroku w zakresie zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej jako P.p.s.a.) strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym (157 § 2 P.p.s.a.), a zatem w składzie jednego sędziego (art. 16 § 2 P.p.s.a.). Orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że uzupełnienie dotyczy wyłącznie kosztów (157 § 3 P.p.s.a.). W myśl art. 200 P.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Z kolei art. 210 § 1 P.p.s.a. stanowi, że strona traci uprawnienie do żądania zwrotu kosztów, jeżeli najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie zgłosi wniosku o przyznanie należnych kosztów. Stronę działającą bez adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego sąd powinien pouczyć o skutkach niezgłoszenia wniosku w powyższym terminie. Przepis § 1 nie ma zastosowania w przypadku orzekania na posiedzeniu niejawnym, gdy strona nie jest reprezentowana przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego. W takim przypadku o kosztach należnych stronie sąd orzeka z urzędu (§ 2). W wyroku z dnia 05 kwietnia 2017 r. wydanym w niniejszej sprawie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, mimo uwzględnienia skargi, nie orzekł w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania. Wniosek pełnomocnika skarżącej ze względu na zawarte w nim żądanie należało uznać za wniosek o uzupełnienie wydanego wyroku w przedmiocie orzeczenia o kosztach. O kosztach zastępstwa procesowego Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 P.p.s.a. oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c i § 15 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r. poz. 1804). W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 157 § 2 w związku z art. 200 i art. 210 § 2 P.p.s.a., sąd postanowił jak w sentencji. /-/ W. Batorowicz