II SA/Po 1065/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Edyta Podrazik po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: wstrzymać wykonanie decyzji Prezydenta Miasta P. z dnia [...] r., nr [...] /-/ E. Podrazik W dniu [...] r. T. A. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na wskazaną w rubrum decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta P. z dnia [...] r., nr [...] nakazującej T. A. usunięcie odpadów z miejsca nieprzeznaczonego do ich składowania lub magazynowania, tj. z terenu działki nr [...] (ark. [...], obręb: [...]), położonej przy ul. [...] w P.. W uzasadnieniu skarżący wniósł m.in. o wstrzymanie wykonania wskazanej decyzji Prezydenta Miasta P. z powodu niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wyjaśnił, że ma ponad 80 lat, jest osobą schorowaną i utrzymuje się z emerytury. Poniesienie kosztów usunięcia kilkuset ton odpadów budowlanych jest dla niego nie do udźwignięcia finansowo i organizacyjnie, biorąc pod uwagę stan zdrowia i wiek. Nie posiada oszczędności, natomiast koszty egzekucji mogą być bardzo wysokie i jej skutki mogą być niemożliwe do odwrócenia, albowiem może się okazać, że M. K. – który zdaniem skarżącego jest osobą odpowiedzialną za nawiezienie odpadów na działkę skarżącego – jest niewypłacalny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: W celu zajęcia merytorycznego stanowiska wobec żądania strony skarżącej należy w pierwszej kolejności wyjaśnić, że zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302; dalej: "P.p.s.a."), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Badając dopuszczalność złożonego wniosku wskazać należy, że z cytowanego powyżej przepisu wynika, że oprócz zaskarżonego do sądu aktu, strona ma prawo złożyć wniosek o wstrzymanie wykonania aktu wydanego we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy. Wobec tego wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta P. z dnia [...] r., nr [...] był dopuszczalny. Przechodząc do meritum wskazać należy, że akt sprawy wynika, iż na terenie działki nr [...] położonej przy ul. [...] w P. znajdują się duże ilości składowanych luzem w postaci hałd, zmieszanych odpadów pobudowlanych zawierających m. in. gruz ceglany, gruz ceglano-betonowy, drewno, folię, wełnę mineralną, tworzywo sztuczne itp. (k. 65 i 246 akt adm. organu I instancji). Odpady te zostały nawiezione przez dotychczasowego najemcę działki, firmę [...] Sp. z o. o. reprezentowaną przez M. K.. W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, że utrzymuje się jedynie z emerytury i nie ma żadnych oszczędności, wobec czego nie posiada środków finansowych na usunięcie tak wielu odpadów z działki. Skarżący ma ponad 80 lat i jak podaje, jego stan zdrowia nie pozwala na zajęcie się sprawą. W przypadku natomiast egzekucji administracyjnej, niemożliwym może okazać się odwrócenie jej skutków i przywrócenie stanu poprzedniego, albowiem postępowanie cywilne przeciwko byłemu najemcy może trwać wiele lat, a skarżący ma już swoje lata. Ponadto M. K. może okazać się niewypłacalny. Wobec tego Sąd uznał, że skarżący uprawdopodobnił, iż wykonanie wskazanej decyzji istotnie rodzi niebezpieczeństwo wywołania po jego stronie znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Końcowo należy podkreślić, że rozstrzygając kwestię wpadkową wywołaną wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, Sąd nie bada trafności zarzutów odnośnie niezgodności zaskarżonego aktu z prawem, a jedynie dokonuje oceny wystąpienia ustawowych przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania aktu. Mając powyższe na uwadze Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 i 5 w zw. z art. 16 § 2 P.p.s.a. postanowił, jak w sentencji. /-/ E. Podrazik