II SA/Po 107/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Drzazga po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 1 marca 2018 r. wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi G. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2017 r. Nr [...] w przedmiocie opłaty za usunięcie drzew i krzewów postanawia oddalić wniosek. /-/ B. D. Pismem z dnia 12 lutego 2018 r. pełnomocnik skarżącej G. P. wniósł o wstrzymanie zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] 2017 r., którą nakazano pobranie od G. P. przez Starostę P. opłaty w wysokości [...] zł za usunięcie 2 drzew i 65 m2 krzewów rosnących na działkach nr [...] i [...], obręb T., gm. P., w związku z niewykonaniem nasadzeń zastępczych. W motywach wniosku wskazano, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niepowetowaną szkodę w majątku G. P., czego skutki będą trudne do odwrócenia. Kwestionując legalność zaskarżonej decyzji podniesiono, że przymusowa realizacja tej decyzji może doprowadzić do nieodwracalnych lub trudnych do odwrócenia następstw, co nie leży w interesie Gminy. Stwierdzono, że w tych okolicznościach zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody majątkowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. dalej: p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności administracyjnej (lub też innych aktów wydanych w granicach tej samej sprawy), jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wstrzymania wykonania aktu lub czynności jest zaistnienie okoliczności uzasadniających niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, a zatem okoliczności wyjątkowych. Sąd rozstrzyga w tym przedmiocie na podstawie wniosku skarżącego oraz materiału dowodowego sprawy, przy czym uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu spoczywa na stronie skarżącej (zob. np. postanowienie NSA z dnia 13 grudnia 2004 r. sygn. akt FZ 495/04, dostępne w Internecie pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W ocenie Sądu wniosek skarżącej G. P. nie zasługiwał na uwzględnienie. Badając całokształt okoliczności sprawy uznać należało, że nie wykazano istnienia przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Wskazać należy, że wykonanie zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji polegać ma na obowiązku uiszczenia przez G. P. na rzecz Starosty [...] opłaty w wys. [...] zł za usunięcie 2 drzew i 65 m2 krzewów rosnących na działkach nr [...] i [...], obr. T., gm. P., w związku z niewykonaniem nasadzeń zastępczych. We wniosku ograniczono się do przytoczenia przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. tj. wskazano na ryzyko wyrządzenia Gminie znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie podano zaś, dlaczego należałoby uznać, że uiszczenie opłaty w orzeczonej kwocie [...]zł może stanowić dla Gminy znaczną szkodę, jak i dlaczego rodzi to ryzyko spowodowania nieodwracalnych skutków. W szczególności Burmistrz [...] nie uprawdopodobniła, by uiszczenie tej kwoty mogło stanowić znaczne obciążenie dla Gminy w kontekście jej majątku, środków finansowych. Nie przesądzając w żadnym razie o wyniku niniejszej sprawy Sąd pragnie wyjaśnić, że ewentualne uwzględnienie skargi (prawomocne) skutkuje przywróceniem stanu prawnego i w konsekwencji faktycznego sprzed wydania decyzji administracyjnej usuniętej z obrotu prawnego. Stąd nie można przyjąć, że wykonanie zaskarżonej decyzji może rodzić niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia dla Gminy skutków. Uznawszy zatem wniosek skarżącej Gminy za niezasadny Sąd na postawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. /-/ B. D.