II SA/Po 108/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w następującym składzie: Przewodniczący: sędzia WSA Edyta Podrazik po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., [...] w przedmiocie opłaty za usunięcie drzew postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji (-) E. Podrazik Pismem z dnia [...] r. Gmina [...] wniosła skargę na wyżej opisaną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Decyzją tą orzeczono o pobraniu od skarżącej Gminy opłaty w wysokości [...] zł, ustalonej w decyzji Starosty [...] z dnia [...] r., za usunięcie 32 sztuk drzew w związku z niewykonaniem nasadzeń zastępczych. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując, że jej wykonanie spowoduje niepowetowaną szkodę w majątku Gminy [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, dalej: p.p.s.a.) Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 art. 61, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wstrzymanie wykonania aktu może dotyczyć jedynie takiego aktu, który nadaje się do wykonania i wymaga wykonania, tak więc odnosi się do sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne. Przyjmuje się, że niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. W szczególności będzie to miało miejsce w takim wypadku, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem. Zdaniem Sądu w przedmiotowej sprawie zaistniały przesłanki z powyższego przepisu. Skarżąca na podstawie zaskarżonej decyzji zobligowana jest do uiszczenia należności pieniężnej w znacznej wysokości ([...] zł). Wykonanie decyzji wpłynie istotnie na wielkość środków pieniężnych pozostałych w budżecie Gminy i zdolność do realizacji przypisanych skarżącej zadań publicznych – zachodzi więc niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody. Wobec powyższego na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji. /-/ E. Podrazik