II SA/Po 1094/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Drzazga Sędziowie Sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak (spr.) Sędzia WSA Edyta Podrazik Protokolant st.sekr.sąd. Mariola Kaczmarek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 marca 2014 r. sprawy ze skargi S. K. na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] 2013 r. Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę Starosta P. decyzją z dnia [...] 2013 r. nr [...], działając na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 07 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 ze zm.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r. poz. 267, dalej "kpa") zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę dla inwestycji polegającej na budowie szklarni ogrzewanej zblokowanej, budowie budynku sortowni, budowie budynku gospodarczo-garażowego, budowie zjazdu na teren posesji oraz utwardzeniu niezbędnych placów gospodarczych na działkach o nr ewidencyjnym [...] obręb C., w miejscowości C. gmina C. Obiekty zaliczono do kategorii II, IV i VIII. Projekt zatwierdzono i pozwolenia na budowę udzielono dla inwestora P. B. Organ wskazał, iż decyzję wydano z zachowaniem warunków określonych w przepisach art. 36 ust. 1 oraz art. 42 ust. 2 i 3 ustawy Prawo budowlane, wymienionych w punktach 1-6 decyzji. Obszar oddziaływania obiektu określono w stosunku do działek nr [...] z arkusza mapy [...] oraz działek nr [...] z arkusza mapy [...], nr [...] z arkusza mapy [...]. W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia organ wskazał, iż wnioskiem z dnia 28 marca 2013 r. inwestor P. B. złożył wniosek o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę dla tak określonej inwestycji. Starosta zawiadomił strony o wszczęciu postępowania w przedmiotowej sprawie. W dniach 7 maja i 23 maja 2013 r. wpłynęły do Starostwa zastrzeżenia strony postępowania – S. K., który zwrócił uwagę na uciążliwości związane z powstaniem inwestycji. W ocenie wnoszącego zastrzeżenia inwestycja stwarza zagrożenie dla środowiska z uwagi na uprawy szklarniowe i przenikanie do gruntu stosowanych w produkcji środków chemicznych, co grozi skażeniem wody znajdującej się w pobliżu studni głębinowej z której korzysta ludność z całej gminy. Wskazał, że przy budowie szklarni podniesiony zostanie poziom wód gruntowych, w związku z czym woda z zanieczyszczeniami spływać będzie na jego posesję, co ma miejsce już przy obecnym stanie zabudowy. Bliskość kotłowni oraz praca pompy w studni głębinowej inwestora wytwarzają hałas przekraczający dozwolone normy. Po przeprowadzonej analizie akt sprawy Starosta stwierdził, że przedłożony przez inwestora projekt budowlany był kompletny, a planowane zamierzenie budowlane jest zgodne z przepisami. Inwestor spełnił wymogi określone przepisem art. 4 ustawy Prawo budowlane, wykazując prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Do wniosku załączono wymagane przepisem art. 33 ust. 2 ustawy Prawo budowlane dokumenty, m.in. oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, decyzję o warunkach zabudowy, cztery egzemplarze projekty budowlanego wraz z zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7 ustawy Prawo budowlane, aktualnym na dzień opracowania projektu. Wyjaśniono, iż oceniono zamierzenie w aspekcie wymagań ochrony środowiska, zgodności projektu zagospodarowania działki z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, posiadania wymaganych opinii, uzgodnień, sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, a także zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7 Prawa budowlanego. Odwołanie od powyższej decyzji wniósł S. K. żądając jej uchylenia i wstrzymania inwestycji. Skarżący podtrzymał dotychczasowe swoje stanowisko co do szkodliwego wpływu inwestycji na otoczenie. Zarzucił, że organ nie odniósł się do zgłoszonych przez niego zastrzeżeń. Zdaniem skarżącego konieczne jest odniesienie się przez organ do aspektu społecznego sprawy i wpływu inwestycji na stosunki sąsiedzkie. Konieczna jest wizja lokalna odpowiedniej komisji, która oceniłaby stan zgłoszonych zagrożeń. Wskazano, że odwołujący jako najbliższy sąsiad terenu inwestycji najbardziej odczuje jej skutki. Podniesiono, że nieruchomość .odwołującego straciła na wartości w związku z tak uciążliwym sąsiedztwem. Wojewoda Wielkopolski decyzją z dnia [...] 2013 r., nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Starosty P. W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia organ przytoczył dotychczasowy przebieg postępowania, a następnie wyjaśnił, iż podstawę wydania konkretnej decyzji stanowią przepisy prawa materialnego. Przytaczając treść art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane wskazano, iż w przypadku stwierdzenia spełnienia wymogów określonych tym przepisem, organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, co wynika z art. 35 ust. 4 tej ustawy. Wobec tak ustalonego zakresu działania, organ nie posiada prawnej możliwości ingerencji w zawartość merytoryczną projektu budowlanego. Zgodność przyjętych rozwiązań z prawem oceniana jest w ściśle określonym w ustawie zakresie. Zgodnie z tymi przepisami możliwe jest jedynie sprawdzenie zgodności projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowana przestrzennego, lub decyzji o warunkach zabudowy oraz wymaganiami ochrony środowiska. Wskazano na obowiązki organu administracji architektoniczno-budowlanej wynikające z przepisów art. 35 ust. 1 pkt 3 oraz art. 34 ust. 3 Prawa budowlanego. Podniesiono, iż planowane przedsięwzięcie polega na budowie ogrzewanej szklarni zblokowanej o powierzchni zabudowy 5 038,99 m2, dobudowanej do szklarni sortowni o powierzchni zabudowy 359,31 m2, budowie budynku gospodarczo-garażowego o powierzchni 178,20 m2. Na działce nr ewid. [...] znajdują się folie ogrzewane w ilości 8 szt., które inwestor planuje rozebrać. W celu usunięcia części pyłu ze spalin, wytwarzanych do ogrzewania szklarni, do wartości normatywnych dopuszczalnych zaplanowano zespół odpylający, zbudowany z baterii cyklonów typ CE-4x800 oraz dwóch wentylatorów wyciągowych typ WWOax50 o mocy 5,5 kW. Odpływ wód opadowych z powierzchni dachów, dróg dojazdowych i placów zaprojektowano do szczelnego bezodpływowego zbiornika na wody opadowe o pojemności 157,8 m3, znajdującego się przy południowo-zachodniej części projektowanej szklarni, w znacznej odległości od istniejących zabudowań domów mieszkalnych jednorodzinnych. Pozwolenie wodnoprawne w myśl art. 122 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne dla tak zdefiniowanego przedsięwzięcia nie jest wymagane. Dalej podano, że organ II instancji zbadał również zgodność planu zagospodarowania terenu z decyzją Wójta Gminy C. z dnia [...] 2011 r. o ustaleniu warunków zabudowy znak [...]. Projektowane obiekty mieszczą się w granicach nieprzekraczalnych linii zabudowy, powierzchnia zabudowy obiektów jest mniejsza od ustalonych wartości maksymalnych, projektowany kształt dachów oraz wymiary graniczne bryły budynków spełniają narzucone decyzją wartości graniczne. Ponadto inwestor zarezerwował część terenu pod ewentualne poszerzenia istniejącej drogi gminnej oznaczonej jako działka nr [...] do szerokości 10 m. Od strony działek z zabudową mieszkaniową jednorodzinną przewidziano pas zieleni izolacyjnej w postaci krzewów zimozielonych (tuje). Zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy inwestor zapewnił 8 miejsc postojowych dla zaspokojenia potrzeb własnych. Wskazano, że stronom zapewniono czynny udział w postępowaniu, a kwestia stosunków dobrosąsiedzkich pozostaje poza kompetencją organu prowadzącego niniejsze postępowanie. Skoro wniosek spełniał wymagania określone w przepisach ustawy Prawo budowlane, należało wydać decyzję o pozwoleniu na budowę. Skargę na powyższe rozstrzygnięcie wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu S. K. żądając uchylenia wydanych w sprawie decyzji i umorzenia postępowania, względnie przekazania sprawy organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. Zdaniem skarżącego zaskarżoną decyzję wydano bez uwzględnienia interesu społecznego oraz bez wyjaśnienia wszystkich okoliczności sprawy. W treści skargi podtrzymano dotychczasowe zarzuty. Skarżący podniósł ponadto, że działkę nr [...] kupił w 1973 r. jako działkę budowlaną, na terenie pod budownictwo mieszkaniowe. Planowane przedsięwzięcie jest sprzeczne z tym przeznaczeniem. Powołując przepis art. 144 k.c. skarżący podniósł, że inwestor powinien powstrzymać się od działań, które zakłócałyby korzystanie z nieruchomości sąsiednich ponad przeciętną miarę. Skoro inwestor tego nie zapewnia, rzeczą Wojewody było uwzględnienie interesu skarżącego i uchylenie decyzji udzielającej pozwolenia na budowę. W odpowiedzi na skargę Wojewoda Wielkopolski podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o jej oddalenie. Pismem procesowym z dnia 3 marca 2014 r. uczestnik postępowania – inwestor P. B., wniósł o oddalenie skargi. Wskazał, że argumentacja skarżącego jest tożsama z tą, jaką przytaczał wcześniej, skarżąc decyzję o ustaleniu warunków zabudowy dla inwestycji. Działania skarżącego spowodowało opóźnienie inwestycji o dwa lata, tymczasem planowana inwestycja spełnia wymogi określone przepisami prawa oraz wymogi środowiskowe. Wyjaśnił, że w szklarniach będą uprawiane pomidory. Uprawa ta odbywa się w nowoczesnych automatycznych obiektach szklarniowych, na specjalnych parapetach, odizolowanych od gruntu foliami ogrodniczymi, a nawożenie roślin odbywa się kropelkowo z dozowaniem komputerowym, bez możliwości wylewania się nawozu do gruntu. Wskazano następnie, że nieprawdziwe jest twierdzenie skarżącego, iż woda spływa i będzie spływać na jego działkę. Planowana rozbudowa przewiduje zagospodarowanie wody opadowej, a inicjowane dotąd przez skarżącego kontrole nie potwierdziły tych zarzutów. Na rozprawie przeprowadzonej przez Sąd w dniu 5 marca 2014 r. uczestnik postępowania dodatkowo wyjaśnił, że inwestycja jest na ukończeniu, a jej realizacja nastąpiła przy udziale środków z funduszy unijnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się niezasadna. Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi art. 1 §1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. , poz. 270), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Jednocześnie zgodnie z art. 134 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd obowiązany jest zatem dokonać oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji także wtedy, gdy dany zarzut nie został podniesiony w skardze. Przedmiotem niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego jest ocena prawidłowości rozstrzygnięcia Wojewody Wielkopolskiego w przedmiocie utrzymania w mocy decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę dla inwestycji polegającej na budowie szklarni ogrzewanej zblokowanej, budowie budynku sortowni, budowie budynku gospodarczo-garażowego, budowie zjazdu na teren posesji oraz utwardzeniu niezbędnych placów gospodarczych na działkach o nr ewidencyjnym [...] obręb C., w miejscowości C. Materialnoprawną podstawę kontrolowanej decyzji stanowią przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. Przepis art. 32 ust. 4 pkt 1 i 2 tej ustawy stanowi, iż pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Z kolei w przepisie art. 33 ust. 2 pkt 1-3 ustawy, ustawodawca sprecyzował, iż do wniosku o pozwolenie na budowę należy dołączyć: cztery egzemplarze projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi oraz zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7, aktualnym na dzień opracowania projektu; nie dotyczy to uzgodnienia i opiniowania przeprowadzanego w ramach oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko albo oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000; oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane; decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. W myśl art. 35 ust. 1 ustawy, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza: 1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko; 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7 ustawy, oraz dokumentów, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 6; 4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7 ustawy. Podkreślić należy, iż w razie spełnienia wymagań określonych w art. 35 ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, o czym stanowi art. 35 ust. 4 ustawy. Organ administracji architektoniczno - budowlanej, w razie spełnienia wymienionych przesłanek, jest związany powyższymi przepisami i ma obowiązek podjąć rozstrzygnięcie zgodne z żądaniem wnioskodawcy. Dopiero brak którejkolwiek z przesłanek wymienionych w art. 32 Prawa budowlanego uniemożliwia podjęcie decyzji o pozwoleniu na budowę. W świetle powyższego warunkiem uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę jest złożenie kompletnej dokumentacji projektowej wraz z oświadczeniem o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, stosownymi opiniami, uzgodnieniami i pozwoleniami, która następnie podlega ocenie właściwego organu architektoniczno-budowlanego pod kątem zgodności projektowanego zamierzenia inwestycyjnego z planem zagospodarowania przestrzennego lub w przypadku jego braku z wymogami określonymi w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz z przepisami techniczno-budowlanymi. Pozytywne ustalenia w tym zakresie obligują organ do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. W ocenie Sądu analiza niniejszej sprawy pod kątem przywołanych uregulowań nie pozostawia wątpliwości, iż wymagania formalne, określone w powołanych przepisach, zostały przez inwestora spełnione. Sąd nie dopatrzył się także uchybień w załączonym do wniosku projekcie budowlanym, który spełnia wymagania określone w decyzji Wójta Gminy C. z dnia [...] 2011 r. o warunkach zabudowy (art. 34 ust. 1 ustawy). Projekt zawiera również wszystkie elementy wymienione w art. 34 ust. 3 ustawy, w tym wymagane opinie, uzgodnienia, pozwolenia i sprawdzenia, a sporządzony został przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane. W tej sytuacji złożony przez inwestora wniosek o wydanie pozwolenia uprawniał organy do wydania pozytywnej decyzji. Inwestor spełnił także wymagania przewidziane przez przepisy, w tym techniczno - budowlane określone w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki oraz ich usytuowanie, w szczególności w § 12 ust. 1 rozporządzenia regulującym odległości sytuowania obiektu względem granic działki. Mając na uwadze zarzuty skargi Sąd stwierdza, iż nie zasługują one na uwzględnienie. Zdaniem skarżącego przedmiotowa decyzja narusza uzasadnione interesy osób trzecich, gdyż jej zrealizowanie naraża właścicieli sąsiednich nieruchomości na uciążliwości związane z funkcjonowaniem obiektów szklarniowych o tak dużej powierzchni zabudowy oraz spowoduje spadek wartości nieruchomości należącej do skarżącego. Jak podkreśla się w orzecznictwie, zasada poszanowania interesów osób trzecich wymaga, aby interesy powyższe były brane pod uwagę na etapie prac projektowanych i przez organ przygotowujący decyzję – pozwolenie na budowę. Nie oznacza ona jednakże, aby interes osób trzecich był najważniejszym i jedynym kryterium, jakie bierze się pod uwagę przy wydawaniu pozwolenia na budowę (wyrok NSA z 02 kwietnia 1998 r., sygn. akt IV SA 1517/97, LEX 43323). Konsekwentnie, pojęcie uzasadnionych interesów osób trzecich winno być interpretowane w oparciu o przesłanki obiektywne, a więc w oparciu o zgodność z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi oraz z normami obowiązującymi w budownictwie (wyrok WSA w Warszawie z 04 listopada 2009, sygn. akt VIII SA/Wa 1476/09, LEX 589537). Innymi słowy organ, przed wydaniem decyzji w przedmiocie pozwolenia na budowę, winien dokonać oceny, czy w świetle obowiązujących przepisów prawnych, zrealizowanie inwestycji mogłoby spowodować naruszenie interesu prawnego osób trzecich. Przenosząc powyższe rozważania do niniejszej sprawy, wskazać należy, że możliwość zlokalizowania spornej inwestycji na działkach inwestora ocenia była na etapie ustalania warunków zabudowy. Decyzją Wójta Gminy C. przesądzono dopuszczalność powstania szklarni zblokowanych na działkach o nr ewidencyjnych [...] obręb C.. Lokalizacja planowanej inwestycji stanowi zatem następstwo decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, która dla obszaru nie objętego m.p.z.p. stanowi źródło praw i obowiązków dotyczących właścicieli nieruchomości nią objętych. Decyzja taka zarazem precyzuje wymogi, jakie spełniać ma zabudowa działek wskazanych jako teren inwestycji. Jak wyżej wskazano, przeprowadzona przez Sąd kontrola nie wykazała, aby zatwierdzony projekt budowlany naruszał wymogi określone decyzją Wójta Gminy C. z dnia [...] 2011 r. o warunkach zabudowy. Również argumenty skarżącego o uciążliwości związanej z funkcjonowaniem szklarni i prowadzonych w nich uprawach nie mogły być przedmiotem analizy organu, gdyż kwestie te mogły odnieść ewentualny, oczekiwany przez stronę skutek, na etapie postępowania zakończonego decyzją o warunkach zabudowy. Tym niemniej w tym miejscu wskazać należy, iż w części opisowej do projektu została opisana technologia upraw oraz wprowadzone zabezpieczenia mające zminimalizować wpływ tej działalności na otoczenie. Immisje związane funkcjonowaniem szklarni, takie jak odprowadzanie wód opadowych, pylenie, możliwość przenikania środków chemicznych do gruntu, hałas, zostały należycie zabezpieczone postanowieniami zaskarżonej decyzji. Potencjalne przyszłe przekroczenia odpowiednich granic immisji mogą stanowić przedmiot postępowania prowadzonego przez odpowiednie organy nadzoru lub w ramach postępowania przed sądem powszechnym, w przypadku wywiedzenia powództwa cywilnego o immisje. Na tym etapie zarówno opis realizacji inwestycji jak i jej zakres nie budzi zastrzeżeń co do zabezpieczenia interesów mieszkańców sąsiednich domów. Decyzja o pozwoleniu na budowę stanowi wypełnienie decyzji ustalającej warunki zabudowy dla niniejszej inwestycji. Wskazać w tym miejscu należy, że planowane zamierzenie inwestycyjne było opiniowane przez organy ochrony środowiska, nie należy do inwestycji mogących znacząco oddziaływać na środowisko, jak również nie wymaga uzyskania pozwolenia wodnoprawnego. Reasumując, powyższe okoliczności nakazują uznać, iż decyzja o pozwoleniu na budowę nie narusza słusznego interesu osób trzecich, w tym skarżącego. Rozpatrując przedmiotową sprawę Sąd nadto zważył, iż stronom został zapewniony czynny udział w toczącym się postępowaniu, w ramach ogólnej zasady postępowania administracyjnego określonej w art. 10 kpa, a zaskarżona decyzja jest rozstrzygnięciem prawidłowym, wydanym z uwzględnieniem obowiązujących przepisów prawa, w tym art. 107 §3 kpa. Z tych wszystkich względów, w ocenie Sądu, postępowanie administracyjne poprzedzające wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę i zatwierdzeniu projektu budowlanego zostało przeprowadzone zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa materialnego i procedury administracyjnej. Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 151 ww. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę oddalił.