II SA/Po 110/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Edyta Podrazik (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Wiesława Batorowicz Sędzia WSA Elwira Brychcy Protokolant St. sekretarz sąd. Mariola Kaczmarek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 lipca 2015 r. sprawy ze skargi K. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] listopada 2014r. Nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana. Decyzją z dnia [...] maja 2014 r., znak [...], Prezydent Miasta P. na podstawie art. 2 ust. 1, art. 3 ust. 1, 3 i 4, art. 4, art. 7, art. 8 ust. 1 pkt 1, art. 8 ust. 3 i 4, art. 11 ust. 3, art. 14, art. 3 ust. 1 i 2, art. 106 ust. 4 i art. 107 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2013 r. poz. 182 z późn. zm.), § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 17 lipca 2011 r. w sprawie zweryfikowanych kryteriów dochodowych oraz kwot świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej (Dz. U. z 2012 r. poz. 823) i art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 z późn. zm., dalej: "k.p.a.") odmówił K. K. przyznania pomocy pieniężnej w formie zasiłku celowego na pokrycie kosztów zakupu farb, kleju, zmywacza farby, plecaka, śrub, impregnatu, wałka malarskiego, szpachlówek, listew i lakierów w łącznej wysokości 372,75 zł, doładowania karty SIM w wysokości 10 zł, a także na zwrot wydatków za zakupioną w kwietniu i maju 2014 r. żywność w łącznej wysokości 120,18 zł, na zakup kosiarki w wysokości 200 zł oraz na zakup artykułów biurowych, ogrzewacza wody i jego montaż. W uzasadnieniu organ I instancji wyjaśnił, że skarżący w dniach [...] kwietnia 2014 r., [...] kwietnia 2014 r. i [...] maja 2014 r. złożył wniosek o przyznanie pomocy pieniężnej z przeznaczeniem na pokrycie wymienionych potrzeb. W trakcie wywiadu środowiskowego przeprowadzonego w dniu [...] maja 2014 r. ustalono, że skarżący nie pracuje zawodowo, jest zarejestrowany w powiatowym urzędzie pracy jako bezrobotny bez prawa do zasiłku, stawia się regularnie na wizyty w urzędzie. Mimo zdiagnozowanej przewlekłej choroby K. K. z własnej woli nie wystąpił o wydanie orzeczenia o stopniu niepełnosprawności. Dochód skarżącego stanowi zasiłek okresowy w kwocie 271,00 zł miesięcznie. K. K. zamieszkuje w lokalu znajdującym się na terenie rodzinnego ogródka działkowego w P., do którego tytuł prawny posiada jego ojciec. Budynek ma jeden pokój, posiada także wydzielony aneks kuchenny, toaletę oraz strych. Do obiektu doprowadzone są media; znajduje się tam także ogrzewanie, tj. piecyk elektryczny oraz piec typu "koza". Organ I instancji wskazał, że skarżący nie przekracza kryterium dochodowego, jednak zgłoszone przez niego potrzeby nie mieszczą się co do zasady w katalogu potrzeb podlegających zaspokojeniu w ramach zasiłku celowego. Świadczenie to mogłoby wprawdzie objąć zwrot kosztów zakupu żywności. Niemniej potrzeba ta została już zaspokojona na podstawie wcześniej wydanych decyzji. Tym samym brak było podstaw do pozytywnego załatwienia wniosku skarżącego. Pismem z dnia [...] czerwca 2014 r. K. K. odwołał się od powyższej decyzji z dnia [...] maja 2014 r. Decyzją z dnia [...] listopada 2014 r., znak [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. na podstawie art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2001 r. nr 79 poz. 856 z późn. zm.), art. 127 § 2 i art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 39 ust. 1 i 2 powołanej ustawy o pomocy społecznej utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję z dnia 22 maja 2014 r., podzielając w pełni stanowisko organu I instancji. Pismem z dnia [...] stycznia 2015 r. K. K. zaskarżył powyższą decyzję Kolegium z dnia [...] listopada 2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje Skarga okazała się zasadna. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1647), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jak wynika przy czym z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a."), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi, ani powołaną podstawą prawną. Podstawę rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie stanowiły przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 z późn.zm., dalej: "k.p.a."). Zgodnie z art. 15 k.p.a., postępowanie administracyjne jest dwuinstancyjne. Jak wynika przy tym z art. 127 § 1 k.p.a., od decyzji wydanej w pierwszej instancji stronie służy odwołanie tylko do jednej instancji. Ustawodawca wskazuje zarazem w art. 129 § 2 k.p.a., że odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie – od dnia jej ogłoszenia. Jednocześnie w myśl art. 134 k.p.a. organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Odnosząc te uwagi do specyfiki rozważanej sprawy należy wskazać, że w aktach administracyjnych organu I instancji brak jest dowodu doręczenia decyzji Prezydenta Miasta P. z dnia [...] maja 2014 r., znak [...] (karty nienumerowane akt adm. organu I instancji). Co więcej – w odpowiedzi na wezwanie Sądu z dnia [...] lipca 2015 r. (k. 16 akt sądowych) – Kierownik Filii J. Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w P. w piśmie z dnia [...] lipca 2015 r., znak [...], wyjaśnił, że nie posiada dowodu doręczenia skarżącemu decyzji z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] i w związku z tym wystąpił do właściwego urzędu pocztowego o wydanie duplikatów zwrotnego potwierdzenia odbioru omawianej korespondencji (k. 19 akt sądowych). W konsekwencji należy więc stwierdzić, że w chwili wydawania decyzji z dnia [...] listopada 2014 r., znak [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. nie mogło dysponować żadnym dowodem potwierdzającym datę odbioru przez skarżącego decyzji z dnia [...] maja 2014 r. (k. 14-19 akt adm. organu II instancji). Tym samym wykluczone było również zweryfikowanie, czy zachowany został termin do wniesienia odwołania, o jakim mowa w art. 129 § 2 p.p.s.a. Uchybienie to miało istotny wpływ na wynik postępowania, gdyż skarżący odwołał się od rozstrzygnięcia organu I instancji w piśmie z dnia [...] czerwca 2014 r., które wpłynęło do organu odwoławczego w dniu [...] czerwca 2014 r. (k. 7 akt adm. organu II instancji). Oznacza to z kolei, że wspomniany środek zaskarżenia został złożony po upływie ponad miesiąca od wydanie decyzji z dnia [...] maja 2014 r., a zatem nie można wykluczyć, że w niniejszej sprawie doszło do uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Okoliczność zachowania przez K. K. terminu do wniesienia odwołania nie została przez Kolegium wyjaśniona. Wada ta uzasadniała uchylenie zaskarżonej decyzji Kolegium z dnia [...] listopada 2014 r. W tej sytuacji Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] listopada 2014 r. z uwagi na naruszenie przepisów prawa procesowego, tj. art. 77 § 1 i art. 129 § 2 k.p.a., co mogło mieć istotny wpływ na wynik postępowania. Rozpatrując ponownie sprawę organ II instancji powinien zbadać, czy odwołanie z dnia [...] czerwca 2014 r. zostało wniesione w terminie, a następnie stosownie do poczynionych ustaleń wydać stosowne rozstrzygnięcie. Sąd orzekł o wykonalności zaskarżonej decyzji na podstawie art. 152 p.p.s.a.