II SA/Po 1100/17

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu - Katarzyna Witkowicz-Grochowska po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2018r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi D. C. na decyzję Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej z dnia [...] września 2017r. Nr [...] znak [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej postanawia 1. zwolnić skarżącego od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, 2. ustanowić dla skarżącego adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka. /-/ K. Witkowicz-Grochowska Skarżący D. C. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. We wniosku wnioskodawca oświadczył, że aktualnie odbywa karę pozbawiania wolności w Zakładzie Karnym do 2022r. Oświadczył, że nie posiada żądnego majątku. Jest osobą o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności, zatem nie jest w stanie podjąć pracy oferowanej w Zakładzie. Sam prowadzi swoje gospodarstwo domowe. Oświadczył, że nie posiada żadnych nieruchomości, oszczędności, czy wartościowych ruchomości. Zgodnie z dyspozycją art. 246 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016r., poz. 718, ze zm., dalej "P.p.s.a.") przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Z przedłożonego oświadczenia o stanie majątkowym, finansowym i dochodach wynika, że sytuacja skarżącego pozwala na zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika z urzędu. Aktualnie przebywa z Zakładzie Karnym. Z uwagi na stan zdrowia nie może podejmować pracy oferowanej przez Zakład, nie uzyskuje żadnych dochodów, nie ma oszczędności. Nie ma możliwości czerpania środków finansowych z innych źródeł, nie posiada majątku nieruchomego. Przedstawiona przez wnioskodawcę sytuacja finansowa wskazuje, więc że nie ma możliwości wygospodarowania jakichkolwiek środków na pokrycie kosztów sądowych oraz wolnorynkowego wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru. Przyznać zatem należało prawo pomocy w całkowitym zakresie. Podkreślić należy, że zgodnie z treścią art. 249 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć. Na podstawie art. 258 §1 i 2 pkt 7 i art. 246 §1 pkt 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu. /-/ K. Witkowicz-Grochowska