II SA/Po 1113/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Batorowicz Sędziowie Sędzia WSA Elwira Brychcy (spr.) Sędzia WSA Izabela Paluszyńska Protokolant ref. stażysta Edyta Rurarz - Kwietniewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 05 lutego 2016 r. sprawy ze skargi M. L - S na decyzję Spółki A Sp. z o.o. w P. z dnia [...] listopada 2015r. Nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zasądza od Spółki A Sp. z o.o. na rzecz skarżącej kwotę [...] zł ([...] złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. II SA/Po 1113/15 Uzasadnienie Decyzją z dnia [...] listopada 2015 r. Spółka A sp. z o.o. w P. powołując się na przepis art. 3 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 16 ust. 1 i 2, art. 17 i art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 roku o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2014 r., poz. 782 ze zmianami) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zmianami), po rozpatrzeniu wniosku Pani M. L - S prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą Przedsiębiorstwo Produkcyjno Handlowe o ponowne rozpatrzenie sprawy o udostępnienie do wglądu oferty i załączonych do niej dokumentów Pana P. Z. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą Przedsiębiorstwo Wielobranżowe z siedzibą w R. złożonych w postępowaniu na "Dostawę odzieży roboczej dla potrzeb Spółki A Sp. z o.o" - odmówiła udostępnienia do wglądu wnioskowanych dokumentów. W uzasadnieniu decyzji przedstawiono następujące istotne okoliczności sprawy . Pani M. L - S prowadząca działalność gospodarczą pod nazwą Przedsiębiorstwo Produkcyjno - Handlowe z siedzibą w T. (dalej jako "Wnioskodawczyni" lub M.) zwróciła się pismem z dnia 4 maja 2015r. o udostępnienie treści oferty Pana P. Z. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą Przedsiębiorstwo Wielobranżowe z siedzibą w R. (dalej jako "[...]" lub O.), złożonej w postępowaniu na "Dostawę odzieży roboczej dla potrzeb Spółki A Sp. z o.o.", Po rozpatrzeniu wniosku, decyzją z dnia 5 maja 2015 roku Spółka A sp. z o.o. (dalej jako "Spółka A" lub "Organ") odmówiła Wnioskodawczyni udostępnienia do wglądu dokumentów, o które ww. wnioskowała. Wnioskiem z dnia 19 maja 2015 roku Wnioskodawczyni zwróciła się o ponowne rozpatrzenie sprawy. Przystępując do ponownego rozpatrzenia sprawy, Spółka A przeprowadziła postępowanie wyjaśniające, w ramach którego zwróciła się do P. Z. o wyrażenie zgody na udostępnienie Wnioskodawczyni żądanych dokumentów. Z informacji uzyskanych od O. wynika, iż poza formularzem oferty oraz odpisem z KRS oferta zawiera informacje stanowiące tajemnicę przedsiębiorstwa i nie podlega ujawnieniu. W związku z powyższym Spółka A pismem z dnia 17 lipca 2015r. poinformowała Wnioskodawczynię, iż oferta O. zostanie jej udostępniona w zakresie formularza oferty oraz odpisu z rejestru prowadzonej działalności gospodarczej. Z możliwości zapoznania się z ww. dokumentami Wnioskodawczyni nie skorzystała do dnia wydania niniejszej decyzji. W zakresie udzielonej przez Spółkę A informacji, Wnioskodawczyni w dniu 11 sierpnia 2015 roku wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu zaskarżając ją jako decyzję o odmowie udzielenia informacji publicznej. Postanowieniem z dnia 22 października 2015 roku podjętym w sprawie o sygn. akt II SA/Po 807/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę M., jako niedopuszczalną, albowiem informacji z dnia 17 lipca 2015 roku nie można przypisać waloru decyzji. Dokonując analizy stanu faktycznego i prawnego w niniejszej sprawie organ doszedł do przekonania, że wniosek M. z dnia 19 maja 2015 roku o ponowne rozpatrzenie sprawy udzielenia informacji publicznej nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności organ wskazał, iż pkt 12.1. Warunków Zamówienia na Dostawę, przewidywał, iż otwarcie ofert w ww. postępowaniu będzie niejawne. Skoro Spółka A przewidywała niejawne otwarcie ofert (a Wnioskodawczyni składając swoją ofertę w tym postępowaniu warunki takie zaakceptowała), to tym bardziej złożone w przedmiotowym postępowaniu oferty wraz z załącznikami nie podlegają ujawnieniu. Spółka A, jako że nie była w postępowaniu na Dostawę związana przepisami ustawy Prawo zamówień publicznych, a do postępowania na Dostawę zastosowanie znajdują przepisy kc o przetargu, miała pełną swobodę w formułowaniu zasad składania ofert i ich otwierania. Dalej podano, że analiza przepisów kc o przetargu pozwala stwierdzić, iż organizator przetargu ma swobodę co do tego w jaki sposób określi zasady przeprowadzania przetargu. Jak wskazuje się w doktrynie, indywidualny charakter trybu przetargowego wyraża się w swobodzie kształtowania reguł przeprowadzania aukcji lub przetargu przez ich organizatora w ogłoszeniu określającym warunki aukcji lub przetargu. Treść przepisów kc o przetargu prowadzi również do wniosku, iż ustawodawca nie nałożył na organizatora przetargu obowiązku ujawniania treści ofert złożonych przez oferentów i udostępniania ich innym zainteresowanym uczestnikom przetargu, jedynym obowiązkiem, jaki spoczywa na organizatorze przetargu, z mocy kc, jest powiadomienie innych uczestników o wyborze oferty złożonej przez innego oferenta. Z powyższego obowiązku Spółka A się natomiast wywiązała. Zasady prowadzenia przetargu w oparciu o przepisy kc ustala sam organizator przetargu. W analizowanej sprawie Spółka A szczegóły prowadzenia postępowania określiła w Warunkach Zamówienia, które przewidywały niejawne otwarcie ofert. Próżno poszukiwać w treści Warunków Zamówienia zapisu, który upoważniałby uczestników postępowania do przeglądania treści ofert innych oferentów, a Organ z kolei do ujawniania ich treści. Przeciwnie, Spółka A zastrzegła sobie, iż treść ofert oraz załączonych do niej dokumentów będzie znana wyłącznie jej. Brak jest, w ocenie Organu, jakiejkolwiek normy prawnej, która nie pozwalałaby Spółce A ustalić zasad przeprowadzania postępowania w taki właśnie sposób. Skoro ani przepisy kc, w oparciu o które postępowanie na Dostawę było prowadzone, ani treść Warunków Zamówienia nie przewidują obowiązku ujawniania treści ofert złożonych przez uczestników, to wniosek M. nie zasługuje na uwzględnienie. Niezależnie od braku podstaw formalnych do ujawnienia treści oferty złożonej przez M., okolicznością uzasadniającą odmowę udostępnienia Wnioskodawczyni informacji publicznej jest ochrona tajemnicy przedsiębiorstwa O. Zgodnie z art. 11 ust. 4 ustawy z 16.04.1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (Dz.U. z 2003 r. Nr 153, poz. 1503 ze zm.) przez tajemnicę przedsiębiorstwa rozumie się nieujawnione do wiadomości publicznej informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, co do których przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania ich poufności. Powołując się na opinię prawną pt. "Tajemnica przedsiębiorstwa" zamieszczoną na stronie Urzędu Zamówień Publicznych: "określona informacja stanowi tajemnicę przedsiębiorstwa, jeżeli spełnia łącznie trzy warunki: ma charakter techniczny, technologiczny, organizacyjny przedsiębiorstwa lub posiada wartość gospodarczą, nie została ujawniona do wiadomości publicznej, podjęto w stosunku do niej niezbędne działania w celu zachowania poufności. Jak zauważył Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 3 października 2000 r., informacja nie ujawniona do wiadomości publicznej traci ochronę prawną, gdy każdy przedsiębiorca (konkurent) dowiedzieć się o niej może drogą zwykłą i dozwoloną, a więc np. gdy pewna wiadomość jest przedstawiana w pismach fachowych lub gdy z towaru wystawionego na widok publiczny każdy fachowiec poznać może, jaką metodę produkcji zastosowano. "Tajemnica" nie traci zaś swego charakteru przez to, że wie o niej pewne ograniczone koło osób, zobowiązanych do dyskrecji w tej sprawie, jak pracownicy przedsiębiorstwa lub inne osoby, które przedsiębiorca wtajemnicza w proponowany im interes. Tajemnicą przedsiębiorstwa nie są objęte takie informację, które osoba zainteresowana może uzyskać w zwykłej i dozwolonej drodze. P. Z., składając ofertę w postępowaniu na dostawę odzieży roboczej pozostawał w przeświadczeniu, iż jego oferta nie tylko zostanie otwarta niejawnie, ale też pozostanie niejawna dla innych oferentów po otwarciu ofert. W toku dodatkowego postępowania wyjaśniającego, O. potwierdziła, iż zawarte w ofercie informacje stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa i że nie wyraża zgody na ich ujawnienie. Ponadto, jak zauważył WSA w Łodzi z wyroku z dnia 9 czerwca 2014 roku, zastrzeżenie tajemnicy stanowi wyjątek od zasady jawności i z tego względu jednostka sektora publicznego nie może polegać wyłącznie na oświadczeniu przedsiębiorcy, co do jej istnienia, ale powinna samodzielnie dokonać oceny złożonego przez przedsiębiorcę zastrzeżenia pod kątem istnienia tajemnicy przedsiębiorstwa w rozumieniu przepisów u.z.n.k. Złożone zastrzeżenie może stać się skuteczne dopiero w sytuacji, gdy podmiot zobowiązany do ujawnienia informacji, po przeprowadzeniu stosownego badania, pozytywnie przesądzi, że zastrzeżone informacje mają charakter tajemnicy przedsiębiorstwa, w rozumieniu art. 11 ust. 4 u.z.n.k Analiza oferty złożonej przez O. pozwala stwierdzić, iż z całą pewnością zawiera ona informacje zawierające tajemnicę przedsiębiorstwa. Oferta złożona przez P. Z. zwiera innowacyjne rozwiązania i w sposób znaczący wyróżnia się na tle innych złożonych w postępowaniu na dostawę ofert. Oferta O. przesądza o licznych i długotrwałych stosunkach handlowych tego przedsiębiorcy z innymi producentami i dostawcami. Oferta została niezwykle pieczołowicie i skrupulatnie przygotowana i zawiera ona dane i szczegóły, które w ocenie Organu z całą pewnością stanowią know - how P. Z. Zarówno innowacyjność zaproponowanych przez O. rozwiązań jak i doświadczenie jakie udało się P. Z. wykazać przesądziły ostatecznie o wyborze przez Spółkę A jego oferty. Ujawnienie Wnioskodawczyni treści oferty O. stanowiłoby naruszenie jego tajemnicy przedsiębiorcy, a tym samym obejście art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznych. Skargę do sądu administracyjnego wniosła przez fachowego pełnomocnika M. L- S wnosząc o uchylenie decyzji zaskarżonej i decyzji ją poprzedzającej oraz zwrotu kosztów postępowania . Skarżąca zarzuciła naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, w postaci: • art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej poprzez jego bezpodstawne zastosowanie i uznanie, że żądane informacje stanowią tajemnicę przedsiębiorcy w sytuacji, gdy nie posiadają takiej cechy, a ponadto uprawniony podmiot (P. Z.) nie podjął w toku postępowania przetargowego wobec nich niezbędnych działań w celu zachowania ich poufności. W uzasadnieniu skargi autor argumentował , że możliwość zastosowania przesłanki z art. 5 ust.2 zdanie 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, zachodzi tylko wtedy, gdy spełnione są przesłanki określone w art. 11 ust. 4 ustawy z 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, co do których przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania ich poufności (Mariusz Jabłoński, FK.2008.1-2.5 Dostęp do informacji publicznej w praktyce funkcjonowania samorządu terytorialnego, 82106/2)." W opinii skarżącej nie było podstaw do zastosowania przepisu art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej w niniejszym postępowaniu. Ponadto, uzasadnionym jest stwierdzenie, że przedmiotowe informacje (hipotetycznie uznając je za tajemnicę przedsiębiorcy) dotyczą P. Z. PW O., nie zaś Spółki A Sp. z o.o. W powyższym kontekście podjęcie przez Spółkę Sp. z o.o. niezbędnych działań w celu zachowania poufności informacji poprzez umieszczenie w wykazie informacji stanowiących tajemnice przedsiębiorstwa kategorię oferty złożone w toku postępowania regulaminowego nie jest skuteczne. Działania te bowiem powinien podjąć P. Z. na podstawie punktu 7,3 Warunków Zamówienia w toku postępowania przetargowego. Całkowicie bez znaczenia pozostaje fakt, że postępowanie na zamówienie dostawy nie było prowadzone na podstawie przepisów ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych. Odnosząc się do treści punktu 12.1 Warunków Zamówienia, w którym postanowiono, że otwarcie ofert jest niejawne, należy wyraźnie wskazać na niczym nieuzasadnione uznanie przez Spółkę A Sp. z o.o., że stanowi on podstawę do stworzenia domniemania wśród wszystkich wykonawców, że oferty nie zostaną upublicznione. Z jego treści powinna wynikać odmienna konkluzja sprowadzającą się do tezy, że po otwarciu ofert są one co do zasady jawne, Z treści oświadczenia P. Z. z dnia 15 czerwca 2015r. nie wynika, czy zastrzegł on dokumenty na etapie składania ofert zgodnie ze wskazanym powyżej postanowieniem. Ponadto deklaracji zgodności nie można zakwalifikować jako tajemnicy przedsiębiorstwa. Jest ona dokumentem powszechnym i nie jest związana z nakładami finansowymi. Co istotne, jest ona załączana, oprócz instrukcji, do sprzedawanego towaru. Deklaracja bowiem informuje i zapewnia o spełnieniu wymaganych norm dla konkretnego produktu, w tym posiadaniu znaku CE. Nie bez znaczenia pozostaje również fakt, że według P. Z. wszystkie dokumenty stanowią dla niego wartość gospodarczą, w sytuacji, gdy przeważająca część produktów nie jest wyprodukowana przez P. Z. Także materiały, z których wykonane są ubrania nie są jego produkcji. W związku z tym, wymagane przez zamawiającego dokumenty nie są wytworzone przez P. Z. W odpowiedzi na skargę Spółka A sp. z o.o. wniosła o oddalenie skargi i podtrzymał swoją dotychczasowa argumentacje Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r, poz. 270 ze zm.), zwanej dalej jako p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2002 r., nr 153, poz. 1269 ze zm.), kontrola dokonywana przez sądy administracyjne sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy szczególne nie stanowią inaczej. Ewentualne stwierdzenie uchybień w działaniu administracji publicznej obliguje sąd od uchylenia decyzji, stwierdzenia jej nieważności, bądź też stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa (art. 145 § 1 p.p.s.a.). Sąd administracyjny, kontrolując działalność administracji publicznej, pozostaje zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. związany granicami sprawy, a nie granicami skargi. Przedmiotem Sądowej kontroli w niniejszej sprawie są rozstrzygnięcia wydane przez Spółkę A sp. z o.o. odmawiające udzielenia informacji publicznej ze względu na ochronę tajemnicy przedsiębiorcy. Poza sporem pozostaje, że Spółka A sp. z o.o. jest podmiotem zobowiązanym do udzielania informacji publicznej oraz ,że żądane informacje mają charakter informacji publicznej. Istota sporu sprowadza się do odpowiedzi na pytanie czy Spółka sp. z o.o. mogła odmówić udzielenia informacji publicznej ze względu na ochronę interesu przedsiębiorcy. Argumentacja organu, że taka sytuacja występuje jest nieprzekonywająca ponieważ jest niekompletna i sąd nie może dokonać jej weryfikacji. Z nadesłanych przez organ akt założonych dla rozpatrzenia wniosku o udostępnienie informacji co do warunków przeprowadzonego przetargu na dostawę odzieży roboczej dla Spółki brak Warunków zamówienia, do których Spółka się odwołuje, a więc brak możliwości zweryfikowania twierdzeń organu o niemożliwości doręczenia wnioskowanych dokumentów właśnie dlatego, że tak sprawa została uregulowana w Warunkach zamówienia. Zgodnie zaś z art. 133 p.p.s.a sąd wydaje wyrok na podstawie akt sprawy. Oznacza to, że akta muszą być tak skompletowane aby zawierały wszystkie dowody i dokumenty, które były brane pod rozwagę przy wydawaniu decyzji. Poważniejszy i trafny jest jednak zarzut naruszenia przepisu art. 5 ust.2 ustawy o dostępie do informacji publicznej Przesłanką wyłączającą dostęp do informacji publicznej jest, zgodnie z art. 5 ust.2 u.d.i.p. tajemnica przedsiębiorcy. Pojęcie to wywodzi się z art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (Dz.U. z 2003 r. nr 153, poz. 1503, ze zm.), który stanowi, że tajemnicą przedsiębiorstwa są nieujawnione do wiadomości publicznej informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, co do których przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania ich poufności. W orzecznictwie wskazuje się, że tajemnica przedsiębiorcy i tajemnica przedsiębiorstwa w zasadzie pokrywają się zakresowo, choć tajemnica przedsiębiorcy w niektórych sytuacjach może być rozumiana szerzej. Tajemnicę przedsiębiorcy stanowią więc informacje znane jedynie określonemu kręgowi osób i związane z prowadzoną przez przedsiębiorcę działalnością, wobec których podjął on wystarczające środki ochrony w celu zachowania ich poufności (nie jest wymagana przesłanka gospodarczej wartości informacji jak przy tajemnicy przedsiębiorstwa) (wyrok NSA z dnia 18 października 2013 r., sygn. akt I OSK 1483/13; podobnie wyroki: NSA z dnia 5 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OSK 193/13, WSA w Warszawie: z dnia 24 czerwca 2014 r., sygn. akt II SA/Wa 622/14, z dnia 26 czerwca 2014 r., sygn. akt II SA/Wa 690/14). Tajemnica przedsiębiorcy w istocie zawiera się w tajemnicy przedsiębiorstwa, a jedyna różnica polega na złagodzeniu wymogów formalnych tajemnicy poprzez brak konieczności wystąpienia przesłanki jej gospodarczego znaczenia dla przedsiębiorcy. Tak rozumiana tajemnica przedsiębiorcy zawiera dwa elementy: materialny (np. (szczegółowy opis sposobu wykonania usługi, jej koszt) oraz formalny - wola utajnienia danych informacji. Utrzymanie danych informacji jako tajemnicy wymaga podjęcia przez przedsiębiorcę działań zmierzających do wyeliminowania możliwości dotarcia do nich przez osoby trzecie w normalnym toku zdarzeń, bez konieczności podejmowania szczególnych starań (wyrok NSA z dnia 5 lipca 2013 r., sygn. akt I OSK 511/13; podobnie wyroki: WSA w Warszawie z dnia 11 lutego 2014 r., sygn. akt II SA/Wa 1450/13, WSA we Wrocławiu z dnia 13 listopada 2013 r., sygn. akt IV SA/Wr 542/13). Na definicję tajemnicy przedsiębiorcy składają się więc dwa elementy: materialny i formalny. Element materialny dotyczy danych o charakterze technicznych lub handlowym, których ujawnienie mogłoby pogorszyć położenie przedsiębiorcy na rynku. Z kolei element formalny oznacza, że przedsiębiorca w sposób niebudząoy wątpliwości wyraził wolę utajnienia danych technicznych lub handlowych, ponieważ w ramach sądowoadministracyjnej kontroli odmowy udostępnienia wnioskowanych informacji z uwagi na powołane wyżej tajemnice konieczne jest zatem badanie przesłanek materialnych i formalnych tajemnicy przedsiębiorcy. W okolicznościach niniejszej sprawy spełniona jest przesłanka formalna, ponieważ w piśmie z 15 06.2015 r. ( k. 27 nadesłanych akt ) jest wyraźna informacja firmy O., że część techniczna, technologiczna, jaką stanowią certyfikaty, deklaracje, karty techniczne oraz referencje i wykaz dostaw pozostaje do wglądu tylko organizatora przetargu. Spółki A sp. z o.o , która jest zobowiązana do udostępnienia informacji publicznej bez dołożenia należytej staranności i przyjęła za trafne wypowiedź swojego kontrahenta, że złożone na etapie postępowania przetargowego dokumenty mają walor tajemnicy przedsiębiorstwa. Nie wystarczy ogólnikowe wskazanie, iż dane zawarte w ofertach zawierają tajemnicę przedsiębiorcy (wyrok NSA z dnia 28 maja 2014 r., sygn. akt I OSK 2631/13; podobnie wyrok NSA z dnia 6 marca 2013 r., sygn. akt I OSK 3076/12). Organ zobligowany do udostępnienia informacji publicznej powinien skontrolować istnienie obu elementów, oceniając, czy informacje objęte klauzulą "tajemnica przedsiębiorcy" zawierają się w tym zakresie. Sąd nie można w tym przypadku poprzestać na stwierdzeniu, że utajnienie informacji powoduje sam w sobie brak możliwości jej udostępnienia. W ramach kontroli sąd powinien posiadać całość dokumentacji pozwalającej na rzeczywiste zbadanie przesłanek objęcia danej informacji klauzulą tajemnicy przedsiębiorcy (wyroki NSA z dnia 5 kwietnia 2013 r., o sygn. akt: I OSK 193/13, I OSK 195/13). Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie nie podziela oceny, że wskazane w oświadczeniu O. certyfikaty ISO albo bliżej nie określone referencje mogłyby stanowić taką informację dla tego przedsiębiorcy, której w inny ogólnie dostępny sposób nie można by pozyskać. Trudno zatem przyjąć aby mogły stanowić tajemnicę tego przedsiębiorcy. Sąd wyraża więc ocenę, że brak w zaskarżonej decyzji wykazania, jakie dane o charakterze technicznym lub handlowym, które gdyby zostały ujawnione mogłyby pogorszyć położenie przedsiębiorstwa O.. Sąd orzekający kierując się poglądami wyrażanymi w orzecznictwie sądowoadministracyjnym stoi na stanowisku, że nie można jednak poprzestawać jedynie na zbadaniu przesłanek materialnych i formalnych tej tajemnicy, ale również uwzględnić konstytucyjną zasadę proporcjonalności i wynikającą z art.. 7 k.p.a., zasadę ważenia interesów (M. Jaśkowska, Dostęp do informacji publicznej w orzecznictwie sądów administracyjnych (wybrane problemy), "Zeszyty Naukowe Sądownictwa Administracyjnego" 2014, nr 1, s. 23). - stwierdza że, podejmując rozstrzygnięcie w sprawie uchylenia decyzji odmawiającej dostępu do informacji publicznej objętej klauzulą tajemnicy przedsiębiorcy, nie może koncentrować się tylko na kwestii istnienia przesłanek omawianego rodzaju tajemnicy, ale powinien również rozważyć, na ile interes publiczny może przeważyć na interesem przedsiębiorcy, który postanowił, że dana informacja nie może zostać ujawniona. Próba takiego wyważenia znalazła się w zdaniu odrębnym złożonym do wyroku z dnia 10 czerwca 2014 r., sygn. akt I OSK 2810/13. Sąd orzekający podzielając ten pogląd wskazuje ,że to nie kwestia nieujawnienia tajemnicy przedsiębiorstwa jest ważna, jako wyłączająca informację publicznej ale informacja publiczna, dotycząca wydatkowania środków publicznych jakimi dysponuje Spółka. Innymi słowy Spółka A sp. z o.o. wydatkująca środki publicznej jest obowiązana do udostępnienia informacji publicznej co do tego jaką ofertę przedłożył kontrahent wybrany przez Spółkę w organizowanym przez nią przetargu na wybór przedsiębiorstwa dostarczającego odzież roboczą dla Spółki. Jest tak zwłaszcza dlatego, że nastąpiło to poza zamówieniami publicznymi. Przepływ środków finansowych publicznych nastąpił pomiędzy podmiotem publicznym, a innym podmiotem gospodarczym stąd nie wydaje się słuszne, aby wysokość tych środków czy też warunki, które spowodowały przyjęcie konkretnej oferty nie mogły być ujawnione z uwagi na ochronę tajemnicy przedsiębiorstwa. W sprawie istotnym jest więc przede wszystkim problem kontroli wydatkowania środków publicznych, który powinien mieć decydujące znaczenie dla kontroli zgodności z prawem objęcia żądanych informacji klauzulą tajemnicy przedsiębiorstwa. Ponownie rozpoznając sprawę Spółka A sp. z o.o. będąc związana zawartymi powyżej wskazaniami chcąc odmówić udostępnienia żądanej informacji wyraźnie wskaże, opisze i nazwie ,która to informacja przedstawiona w ofercie firmy O. ma charakter tajemnicy przedsiębiorcy oraz dokona rozważenia czy z racji, że w istocie chodzi o dostęp do informacji jak są wydatkowane środki publiczne, interes przedsiębiorcy, który chce utajnić swoje informacje przeważa nad interesem publicznym pozwalającym zapoznać się jak środki publiczne są wydatkowane. Niewystarczająca w tym zakresie jest kontrola ograniczona jedynie do prawidłowości nadania klauzuli tajemnicy przedsiębiorcy. Nietrafna jest bowiem argumentacja organu, że skoro oferty były składane nie w ramach zamówienia publicznego, ale na podstawie kodeksu cywilnego to Spółka A sp. z o o. jako przedsiębiorca jest obowiązana do nieudostepniania informacji. Jak sąd wyżej uzasadnił zasadą jest udostępnianie informacji publicznej przez podmioty do tego zobowiązane, a wszelkie wyjątki od tej zasady muszą być bardzo szczegółowo uzasadnione i w żadnym razie nie mogą być interpretowane szeroko. Reasumując skarga jest zasadna wobec naruszenia przepisów prawa materialnego, art. 5 ust.2 ustawy o dostępie do informacji publicznej poprzez błędną jego wykładnie co skutkuje koniecznością uchylenia zaskarżonej decyzji na podstawie art. 145 §1 pkt.1 lit.a i c p.p.s.a. O kosztach postępowania sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a