II SA/Po 1114/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Batorowicz Sędziowie Sędzia NSA Jolanta Szaniecka (spr.) Sędzia WSA Barbara Drzazga Protokolant referent stażysta Martyna Dziubałka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 grudnia 2013 r. sprawy ze skargi E.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 19 sierpnia 2013 r. Nr [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego postanawia zawiesić postępowanie w sprawie Decyzją z dnia 19 sierpnia 2013 r., [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Kaliszu (dalej powoływane jako "Kolegium"), po rozpoznaniu odwołania E.G. od decyzji Wójta Gminy K. z dnia 5 lipca 2013 r., [...] o odmowie przyznania prawa do świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej przez wnioskującą na rzecz opieki nad niepełnosprawną w stopniu znacznym matką T.S. - utrzymało decyzję w mocy. W uzasadnieniu decyzji Kolegium, podobnie jak Wójt Gminy K., powołało się na art. 17 ust. 1b ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz.U. z 2006 r. Nr 139 poz. 992 ze zm. – dalej powoływanej jako "u.ś.r.") (obecnie tekst jednolity ustawy opubl. w Dz.U. z 2013 r., poz. 1456 ze zm. – uw. Sądu). Zgodnie z tym przepisem "świadczenie pielęgnacyjne przysługuje, jeżeli niepełnosprawność osoby wymagającej opieki powstała: 1) nie później niż do ukończenia 18. roku życia lub 2) w trakcie nauki w szkole lub w szkole wyższej, jednak nie później niż do ukończenia 25. roku życia". Następnie organ stwierdził, że w niniejszej sprawie warunek określony w tym przepisie nie został spełniony - niepełnosprawność matki skarżącej powstała bowiem poza wymaganym okresem. Inwalidztwo I grupy, które zgodnie z art. 3 pkt 21 lit. b u.ś.r. jest traktowane jako znaczny stopień niepełnosprawności, powstało od dnia 17 lipca 1991 r., a w tej dacie T.S. miała 59 lat. W skardze E.G. opisała bardzo ciężki stan zdrowia swojej matki; podkreśliła, że wymaga ona stałej opieki przez co podjęcie przez nią zatrudnienia jest wykluczone. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. - zwanej dalej "P.p.s.a."), Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Sąd po zapoznaniu się z okolicznościami prawnymi i faktycznymi niniejszej sprawy doszedł do przekonania, że istnieją obiektywne przyczyny uzasadniające zawieszenie postępowania. Z ustaleń Sądu wynika bowiem, że przed Trybunałem Konstytucyjnym toczy się postępowanie zarejestrowane pod sygnaturą K 38/13, zainicjowane wnioskiem z dnia 26 lipca 2013 r., złożonym przez Grupę Posłów na Sejm, o zbadanie zgodności: – przepisu art. 17 ust. 1 b ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw z przepisami art. 2 i art. 32 ust. 1 w związku z art. 69 Konstytucji RP, w zakresie nieuzasadnionego pozbawienia prawa do świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, podmiotów sprawujących opiekę nad osobami, których niepełnosprawność powstała po ukończeniu przez nie osiemnastego roku życia bądź w trakcie nauki w szkole lub w szkole wyższej po ukończeniu 25 roku życia, czym naruszone zostały zasady demokratycznego państwa prawa, w szczególności zasada sprawiedliwości społecznej oraz zasada równości wobec prawa i obowiązek zapewnienia osobom niepełnosprawnym pomocy w zabezpieczeniu egzystencji, – przepisów art. 16a ust. 2, 3, 4 i 5 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych w brzmieniu nadanym jej ustawą z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw, z przepisami art. 2 i art. 32 ust. 1 w związku z art. 69 Konstytucji RP. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że zaskarżona decyzja opiera się na przesłankach zawartych wprost w art. 17 ust. 1b u.ś.r., którego konstytucyjność została zakwestionowana w postępowaniu wszczętym przez Trybunałem Konstytucyjnym. Mając na uwadze zakres wniosku złożonego do Trybunału Konstytucyjnego, Sąd stwierdza, że w niniejszej sprawie zachodzą okoliczności, o jakich mowa w art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy bowiem od toczącego się przed Trybunałem Konstytucyjnym postępowania mającego na celu zbadanie zgodności art. 17 ust. 1b u.ś.r. z normami wyższego rzędu. Podkreślić trzeba, że ewentualne stwierdzenie niezgodność z Konstytucją RP wskazanego przepisu będzie równoznaczne z podważeniem podstawy prawnej zaskarżonej decyzji i będzie miało istotny wpływ na wyrok w niniejszej sprawie. Biorąc powyższe okoliczności pod uwagę, Sąd na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.