II SA/Po 112/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Kwiecińska po rozpoznaniu w dniu 2 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia 28 października 2008 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia odrzucić skargę /-/Maria Kwiecińska Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Poznaniu uchyliło decyzję Burmistrza Gminy K. z 29 stycznia 2008 r. ([...]) i umorzyło postępowanie pierwszej instancji. Orzekający w pierwszej instancji Burmistrz Gminy K. umorzył wszczęte z urzędu postępowanie rozgraniczeniowe nieruchomości położonej w K. Wskutek wniesienia odwołania od decyzji Burmistrza Gminy K. sprawa stała się przedmiotem rozpoznania przez Kolegium. Skargę na decyzję organu odwoławczego wniósł Burmistrz, który wydał decyzję w pierwszej instancji, uchyloną następnie przez Kolegium. Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej p.p.s.a.), uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, oraz prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich i organizacja społeczna - przy spełnieniu pozostałych przesłanek z art. 50 § 1 in fine p.p.s.a. Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi (art. 50 § 2 p.p.s.a.). Organ I instancji, którego działalność ma być przedmiotem oceny z punktu widzenia zgodności z prawem (art.135 p.p.s.a.), nie może skutecznie wywieść skargi do Sądu (J. P. Tarno "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – komentarz" W. Pr. LexisNexis 2008 r. s. 153, s. 206). Jednolite w tym zakresie pozostaje również stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego, w którego ocenie gmina, której organ wydał decyzję w sprawie w pierwszej instancji nie ma legitymacji skargowej do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję organu odwoławczego, wydaną w tejże sprawie (por. wyrok NSA z 16 lutego 2005 r., sygn. OSK 1017/04). Żadna ustawa nie uprawniała również Burmistrza do wniesienia skargi na decyzję kasatoryjną Kolegium w niniejszej sprawie. Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 50 § 1 p.p.s.a. niedopuszczalną skargę Burmistrza Gminy K., działającego w sprawie jako organ I instancji, należało odrzucić. /-/Maria Kwiecińska