II SA/Po 1122/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 23 grudnia 2019 r. sprawy ze skargi F. D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2019 r., nr [...], w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia postanawia odrzucić skargę. /-/ D. Rzyminiak-Owczarczak Skarżący F. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu pismo (nadane w placówce pocztowej w dniu [...] października 2019 r., w którym zwrócił się o pozytywne załatwienie jego prośby i spowodowanie umieszczenia go w Domu Pomocy Społecznej (dalej: DPS) w [...]. Wyjaśnił, że przebywa w DPS w [...], podczas gdy ubiegał się o przeniesienie do DPS w [...], gdzie jest duży dom i dobrzy ludzie. W kolejnym piśmie skarżący wyjaśnił, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie chciało rozwiązać tej sprawy i skierowało go do sądu. Skarżący podniósł, że był w DPS w [...] i chciałby tam zamieszkać na stałe. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, któremu skarga została przekazana w trybie art. 54 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odpowiadając na skargę pismem z dnia [...] listopada 2019 r. wniosło o jej oddalenie jako wniesionej na ostateczne postanowienie tego organu z dnia [...] września 2019 r., nr [...], w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia F. D. w przedmiocie umieszczenia w DPS w [...]. W uzasadnieniu stanowiska Kolegium wyjaśniło, że pismem, które do siedziby tego organu wpłynęło w dniu [...] sierpnia 2019 r., F. D. wniósł prośbę o skierowanie do DPS w G. K.. Kolegium uznało, że w świetle przypisanych mu ustawowo kompetencji brak jest podstaw do rozpoznania przedmiotowego pisma, bowiem w tej sprawie organy niższego stopnia nie wydały żadnego orzeczenia , tj. decyzji lub postanowienia, zatem złożone pismo nie stanowi środka zaskarżenia. Ponadto pismo to nie dotyczyło także ponaglenia ani nie stanowiło wniosku o wznowienie postepowania, czy też stwierdzenie nieważności decyzji. Stosownie zaś do art. 134 k.p.a. organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia m.in. niedopuszczalność odwołania (zażalenia). Zarządzeniem z dnia [...] listopada 2019 r. skarga została zarejestrowana jako skarga na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie skierowania do domu pomocy społecznej, a skarżący został zobowiązany do podania numeru PESEL, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało doręczone skarżącemu w dniu [...] listopada 2019 r. Zarządzeniem z dnia [...] grudnia 2019 r. postanowiono o zakreśleniu sprawy w Repertorium SAB i wpisaniu jej na nowo w Repertorium SA, jako sprawy ze skargi F. D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2019 r., nr [...], w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2019 r. poz. 2325) - powołanej dalej jako: "p.p.s.a.", jednoznacznie wskazują, jakie wymogi formalne powinna spełniać skarga wnoszona do sądu administracyjnego - art. 46 § 1-5, art. 47 § 1 w zw. z art. 57 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., pismo strony powinno zawierać w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Natomiast stosowanie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, co może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie z uwagi na fakt, iż skarga nie czyniła zadość powyższym wymaganiom, skarżący został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi poprzez wskazanie numeru PESEL. Powyższe wezwania zostało doręczone skarżącemu w dniu [...] listopada 2019 r., zatem termin do usunięcia wskazanego braku skargi upłynął dniu [...] listopada 2019 r., który nie były dniem ustawowo wolnym od pracy. Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że skarga nie mogła otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych. Skarga podlega zatem odrzuceniu. Z powyższych względów Sąd orzekł, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., jak w sentencji postanowienia. /-/ D. Rzyminiak-Owczarczak