II SA/Po 113/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Katarzyna Witkowicz-Grochowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 lutego 2014r. wniosku radcy prawnego A. J. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi B. H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2011r. Nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego postanawia przyznać radcy prawnemu A. J. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu), tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu, kwotę [...] zł ([...]), w tym [...] zł ([...]) tytułem podatku od towarów i usług. /-/ K.Witkowicz-Grochowska Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 3 lipca 2012r. oddalił skargę B. H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego. W związku z przyznaniem skarżącemu prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym, postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 24 sierpnia 2012r., Okręgowa Izba Radców Prawnych wyznaczyła do jego reprezentowania radcę prawnego A. J. (k. 91 akt sąd.). W dniu 9 października 2012r. pełnomocnik skarżącego wniosła skargę kasacyjną od powyższego wyroku Sądu oraz złożyła oświadczenie o udzieleniu pomocy prawnej z urzędu, której koszty nie zostały opłacone nawet w części (§16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej prze Radce prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. z 2013r. poz. 490). Pełnomocnik skarżącego złożyła wniosek o przyznanie wynagrodzenia za udzieloną nieodpłatnie pomoc prawną z urzędu za drugą instancję w wysokości 150% stawek minimalnych. Zgodnie z §15 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 i 4 powyższego rozporządzenia oraz niezbędne udokumentowane wydatki radcy prawnego. W orzecznictwie sądów administracyjnych dominuje pogląd, zgodnie z którym pełnomocnik ustanowiony z urzędu otrzymuje wynagrodzenie za faktycznie udzieloną pomoc prawną, przy czym udzielenie pomocy prawnej przez pełnomocnika z urzędu powinno zmierzać bezpośrednio do poprawy lub ochrony sytuacji prawnej osoby, której pomoc jest udzielana (por. np. postanowienia NSA: z dnia 15 kwietnia 2010 r., sygn. akt II OZ 321/10, z dnia 17 września 2012 r., sygn. akt II FZ 727/12). Pełnomocnik w ramach czynności pomocy prawnej sporządziła i złożyła skargę kasacyjną od wyroku Sądu, zatem tylko te czynności były czynnościami wykonanymi w niniejszej sprawie przez wyznaczonego z urzędu pełnomocnika, przewidzianymi w rozporządzeniu, za które przyznaje się wynagrodzenie. W tym też zakresie pomoc prawna została skarżącemu faktycznie udzielona. Wobec powyższego nie ma podstaw do przyznania wynagrodzenia w wysokości 150% stawek minimalnych. Na podstawie §18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej wyznaczonemu radcy prawnemu, jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji, przysługuje 75% stawki minimalnej wynoszącej 240 zł., tj. wynagrodzenie w wysokości 180 zł. Uwzględniając rodzaj i stopień zawiłości sprawy oraz nakład pracy poniesiony przez pełnomocnika na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270, ze zm.) należało przyznać pełnomocnikowi tytułem nieopłaconej pomocy prawnej kwotę [...] zł podwyższoną o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach, w kwocie [...] zł. (§2 ust. 3 rozporządzenia), łącznie [...] zł. Mając powyższe na względzie na podstawie art. 258 §2 pkt 8 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu. /-/ K.Witkowicz-Grochowska