II SA/Po 1134/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Świstak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 grudnia 2017 r. wniosku M. B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi M. B. na postanowienie Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2017 r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonego postanowienia. /-/ T. Świstak Zawartym w skardze wnioskiem skarżący M. B. zwrócił się do Sądu o wstrzymanie wykonania zaskarżonego w niniejszej sprawie postanowienia Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia 13 września 2017 r. o nałożeniu na skarżącego grzywny w celu przymuszenia w kwocie [...]zł. W motywach wniosku wskazano, że wykonanie zaskarżonego postanowienia może spowodować powstanie u skarżącego znacznych strat, a skutki finansowe wykonania tegoż postanowienia mogą być trudne do odwrócenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017r., poz. 1369 ze zm., dalej: p.p.s.a.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postanowienie, o którym wyżej mowa sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 p.p.s.a.). Warunkiem wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest wykazanie we wniosku okoliczności wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. wystąpienia niebezpieczeństwa nastąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków w wyniku wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Sąd podejmuje decyzję o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności na podstawie okoliczności wskazanych przez stronę skarżącą, ale także uwzględnia inne okoliczności, które mają znaczenie dla rozpoznania wniosku. Przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu winny być bowiem oceniane indywidualnie w każdej sprawie. Zważyć należy, że nałożony na stronę obowiązek ma charakter świadczenia pieniężnego i z natury rzeczy skutki wykonania takiego świadczenia są niewątpliwie odwracalne. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntowany jest pogląd, iż każde rozstrzygnięcie administracyjne zobowiązujące do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek w finansach zobowiązanego (por. postanowienie NSA z dnia 15 września 2017 r. II GZ 543/17, dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Nie jest to jednak sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym, polegająca na wstrzymaniu wykonania takiego aktu. Innymi słowy wstrzymanie wykonania aktu zobowiązującego do zapłaty określonego świadczenia pieniężnego może być uzasadnione takim uszczupleniem majątku zobowiązanego, które spowoduje zaistnienie niebezpieczeństwa, o którym mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Skoro skutki zapłaty należności pieniężnej, co do zasady są odwracalne, to należy je rozpatrywać oceniając z jednej strony wysokość należności pieniężnej, a z drugiej strony możliwości finansowe strony zobowiązanej do jej uiszczenia. Dlatego sąd winien uwzględnić wszystkie okoliczności, które mają znaczenie dla rozpoznania wniosku. Zdaniem Sądu choć uzasadnienie wniosku o wstrzymanie bazuje jedynie na ogólnych oświadczeniach skarżącego w zakresie jego sytuacji materialnej i życiowej bez przedstawienia źródłowych dokumentów świadczących o jego sytuacji materialnej i majątkowej to z uwagi na obowiązek uiszczenia grzywny w celu przymuszenia znacznych rozmiarów (tj. [...] zł) uznać należało, że w wyniku wykonania tego obowiązku przed prawomocnym wyrokiem może powstać w majątku skarżącego znaczna szkoda i trudne do odwrócenia skutki. Należy przy tym podkreślić, że celem instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia jest ukształtowanie stosunków do czasu rozpoznania skargi w zakresie zapobieżenia znacznej szkodzie lub trudnym do odwrócenia skutkom, a nie ocena legalności zaskarżonego aktu. W związku z tym rozstrzygnięcie w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia nie jest uzależnione od zasadności samej skargi. Rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania postanowienia abstrahuje od ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy sądowoadministracyjnej. Podejmowane jest bowiem na wstępnym etapie postępowania. Wskazać również należy, że zgodnie z art. 61 § 6 p.p.s.a. wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z dniem wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę (pkt 1), albo uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę (pkt 2). W tej sytuacji Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji. /-/ T. Świstak