II SA/Po 1155/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Batorowicz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Barbara Drzazga Sędzia WSA Elwira Brychcy Protokolant sekr. sąd. Katarzyna Bela po rozpoznaniu w Poznaniu na rozprawie w dniu 10 sierpnia 2006r. przy udziale sprawy ze skargi W.B. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2005r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki budowli o d d a l a s k a r g ę /-/E. Brychcy /-/W. Batorowicz /-/B. Drzazga Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla powiatu p. decyzją z dnia [...] maja 2005r. nr [...] na podstawie art. 48 ust. 1 oraz 4 ustawy z dnia 07 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2003r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.) i art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) po rozpatrzeniu sprawy zgodności z przepisami prawa budowy trzech masztów na flagi, znajdujących się na działce nr ewid. [...], stanowiącej własność W. B. w S. przy ul. [...], nakazał inwestorowi W. B. rozbiórkę opisanego obiektu. Uzasadniając organ wskazał, że trzy trwale związane z gruntem maszty postawiono w odległości około 40cm od granicy działki nr ewid. [...]. Stosownie do art. 3 pkt 3 prawa budowlanego wolnostojące trwale związane z gruntem urządzenia reklamowe stanowią budowlę, na budowę której zgodnie z art. 28 ust. 1 prawa budowlanego, wymagane jest uzyskanie decyzji o pozwoleniu na budowę, czego inwestor nie dopełnił. Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2004r. organ nadzoru budowlanego, na podstawie art. 48 ust. 2 pkt 1 i 2 oraz ust. 3 pkt 1 i 2 prawa budowlanego nakazał inwestorowi wstrzymać roboty budowlane przy budowie masztów oraz w terminie 60 dni dostarczyć wskazane dokumenty. Pomimo upływu terminu W. B. nie dostarczył zaświadczenia Burmistrza Miasta S. o zgodności istniejących masztów na flagi z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, wobec czego orzeczono na podstawie art. 48 ust. 1 prawa budowlanego. Decyzja organu I instancji zapadła po wcześniejszym uchyleniu przez Naczelny Sąd Administracyjny z siedzibą w Poznaniu decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wyrokiem z dnia 17 grudnia 2002r. sygn. akt II SA/Po 442/02. W przewidzianym ustawą terminie odwołanie od decyzji organu I instancji wniósł W. B., który podniósł, że postanowienie nakładające na niego obowiązek dostarczenia zaświadczenia Burmistrza Miasta S. o zgodności istniejących masztów na flagi z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym stało się ostateczne dopiero [...] kwietnia 2004r., zaś z dniem [...] stycznia 2003r. wygasł plan miejscowy zagospodarowania przestrzennego Skarżący wskazał też, że w aktach sprawy znajdowała się decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, z której wynikało, że obecna lokalizacja masztów jest zgodna z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Dnia [...] sierpnia 2004r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wydał postanowienie o zawieszeniu postępowania, a sprawa toczy się przed sądem administracyjnym. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] sierpnia 2005r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. Uzasadniając organ odwoławczy wskazał, iż postanowieniem z dnia [...] stycznia 2004r. znak [...] wydanym w trybie art. 48 ust. 2 pkt 1 i pkt 2 oraz ust. 3 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 07 lipca 1994r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2003r., Nr 207, poz. 1016 ze zm.) wstrzymano roboty budowlane prowadzone przy spornych masztach oraz zobowiązano do wykonania określonych czynności w terminie 60 dni od dnia doręczenia postanowienia. Organ II instancji odniósł się do zarzutów skarżącego i podkreślił, że argumenty skarżącego o braku planu zagospodarowania przestrzennego dla przedmiotowej działki, co uniemożliwiło mu wykonanie nałożonego obowiązku, nie mogą zostać uwzględnione. W skardze do sądu administracyjnego W. B. wniósł o uchylenie decyzji organu II instancji w całości, zarzucając naruszenie art. 10 kpa, art. 48 ust. 2 pkt 1 prawa budowlanego poprzez błędną jego wykładnię i niewłaściwe zastosowanie oraz naruszenie art. 103 ust. 2 prawa budowlanego poprzez jego niezastosowanie. Uzasadniając skargę pełnomocnika skarżącego przywołał argumenty odnoszące się do pawilonu handlowego co do rozbiórki, którego organ odwoławczy orzekł decyzją z dnia [...] sierpnia 2005r. nr [...]. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie i wyjaśnił, że w związku z tym, że skarżący przywołuje w skardze argumenty odnoszące się do pawilonu handlowego zlokalizowanego na tej samej działce, brak jest możliwości odniesienia się do zarzutów. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się nieuzasadniona. Wprawdzie uzasadnienie skargi nie dotyczy stanu faktycznego, objętego zaskarżoną decyzją, ale Sąd przyjął, że pozostałe jej elementy objęte dyspozycją przepisu 57 p.p.s.a. pozwalają na jej rozpoznanie. Bezsporne w sprawie było, że skarżący wybudował na działce nr ewid. [...] położonej w S. przy ul. [...] trzy maszty na flagi reklamujące sklep motoryzacyjny będący jego własnością. Maszty usytuowane zostały przy granicy z nieruchomością należącą do G.B. Konstrukcja masztów posadowiona została na betonowych fundamentach, jej wysokość wynosi 7m. W pierwszej kolejności podkreślić należało, że zastosowanie w sprawie niniejszej miał przepis art. 48 Prawa budowlanego w brzmieniu przed jego nowelizacją ustawową z dnia 27 marca 2003r. o zmianie ustawy – Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. z dnia 10 maja 2003r.). Zgodnie z art. 7 cytowanej ustawy do spraw wszczętych przed dniem wejścia w życie ustawy tj. 11 lipca 2003r. i zakończonych decyzją ostateczną zastosowanie mają przepisy dotychczasowe. Postępowanie w sprawie niniejszej wszczęte zostało w maju 2001r., a decyzja ostateczna zapadła [...] stycznia 2002r. – uchylona następnie wyrokiem NSA z dnia 17 grudnia 2002r. Zatem wobec braku przesłanek do zastosowania przepisu art. 49 przed nowelizacją – nie upłynęło 5 lat pomiędzy zakończeniem budowy a decyzją organu odwoławczego – zastosowanie w sprawie miał art. 48 nakazujący bezwzględną rozbiórkę. Wzniesienie opisanych masztów nie było poprzedzone żadnym postępowaniem zmierzającym do uzyskania pozwolenia na budowę. Przy rozpatrzeniu zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, mieć należało na względzie stan prawny obowiązujący w dniu wydania decyzji ostatecznej tj. [...] sierpnia 2005r. Zastosowanie w sprawie miał przepis art. 3 pkt 3 prawa budowlanego, który wolnostojące, trwale związane z gruntem urządzenia reklamowe zaliczał do budowli. Zatem takiej inwestycji nie dotyczył przepis art. 29 ust. 2 pkt 6 w brzmieniu przed jego nowelizacją ustawą z dnia 28 lipca 2005r. (Dz. U. z 2005r., Nr 163, poz. 1364) przewidujący dla instalowania urządzeń reklamowych jedynie zgłoszenia czyli postępowania mniej restrykcyjnego. Opisana inwestycja nie jest bowiem instalacją urządzenia reklamowego lecz budową o określonej formie architektonicznej, wolnostojącą, trwale związaną z gruntem. Przemawia za tym posadowienie reklamy na masztach osadzonych na fundamentach (patrz J. Siegień "Prawo budowlane" Komentarz Wyd. 4 str. 221). Za instalację urządzenia reklamowego można by uznać jedynie zamontowanie flag reklamujących, a nie wybudowanie masztów, które mogą służyć różnym celom. Zbędne zatem było stosowanie przez organ trybu legalizacyjnego opartego na przepisach wprowadzonych wskazaną nowelizacją. Mimo zastosowania błędnej podstawy prawnej decyzja nakazująca rozbiórkę jest zgodna z prawem. W tych warunkach skarga nie była uzasadniona, co skutkowało jej oddaleniem na podstawie art. 151 p.p.s.a. /-/E. Brychcy /-/W. Batorowicz /-/B. Drzazga kk