II SA/Po 1160/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elwira Brychcy po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 grudnia 2014r. sprawy ze skargi B. M.-M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego . z dnia [...] sierpnia 2014r. Nr [...] w przedmiocie opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. /-/ E. Brychcy W skardze z dnia 11 września 2014 r. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2014r. w przedmiocie opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości skarżąca B. M-M, reprezentowana przez adw. P. T., zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, że uiszczenie opłaty od wzrostu wartości nieruchomości w kwocie [...] zł stwarza niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków. Szkoda powstała wskutek wykonania zaskarżonej decyzji, wiązać się będzie z poniesieniem przez skarżącą znacznych nakładów finansowych. Kwota opłaty stanowi dotkliwe obciążenie finansowe. Nadto zwróciła uwagę, że organ ustalił dla skarżącej kolejne opłaty planistyczne w kwocie [...] zł oraz [...] zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) dalej "p.p.s.a.", sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obie te przesłanki (niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków) są pojęciami nieostrymi, co wiąże się z koniecznością konkretyzacji zawartej w nich ogólnej normy i nadania im treści z uwzględnieniem okoliczności faktycznych każdej indywidualnej sprawy. Użycie spójnika "lub" oznacza, iż przesłanki te mogą zachodzić alternatywnie. Trzeba także wyjaśnić, że szkoda, o której mowa w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a, nie musi mieć charakteru materialnego. Chodzi mianowicie o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Trudne do odwrócenia skutki to z kolei takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (patrz postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 grudnia 2004 r. w sprawie sygn. akt GZ 138/04, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 8 sierpnia 2006 r. w sprawie sygn. II SA/Bk 352/06 oraz postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 5 marca 2009 r., w sprawie sygn. akt I SA/Kr 975/08, wszystkie orzeczenia dostępne na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Z konstrukcji tej normy prawnej wynika, że to na skarżącej spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana. Mając powyższe na uwadze, należy stwierdzić, że skarżąca nie wykazała, iż wykonanie zaskarżonej decyzji może zagrozić jej wyrządzeniem znacznej szkody lub trudnymi do odwrócenia skutkami. Skarżąca podniosła jedynie, że uiszczenie kwoty opłaty w wysokości [...] zł stanowi dotkliwe obciążenie finansowe, zatem wyrządzi niepowetowaną szkodę. Nie wskazała natomiast na czym konkretnie szkoda ta miałby polegać. Skarżąca nie uprawdopodobniła, zatem w jaki sposób zaskarżona decyzja, w razie jej wykonania, wyrządzi niepowetowaną szkodę. Zauważyć bowiem należy, że obowiązek zapłaty opłaty powstaje na skutek wzrostu wartości nieruchomości w związku z uchwaleniem lub zmianą planu miejscowego i właściciel zbywa tą nieruchomość. W niniejszej sprawie skarżąca sprzedała nieruchomość w 2012r. za cenę [...] zł., którą otrzymała. W tym kontekście nieskuteczny jest argument, że wykonanie zaskarżonej decyzji rodzi znaczną szkodę po stronie skarżącej, z uwagi także na ciąży na niej obowiązek uiszczenia dwóch dalszych opłat w znacznej wysokości, skoro powstanie tego obowiązku wynika z faktu zbycia kolejnych działek. Odnosząc się do argumentów podniesionych we wniosku należy wskazać, iż wykonanie zaskarżonej decyzji polega na uiszczeniu przez skarżącą orzeczonej opłaty, natomiast spełnienie świadczenia pieniężnego nie wywołuje, co do zasady, trudno odwracalnych skutków lub szkody, która nie będzie mogła być naprawiona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia. W przypadku bowiem uwzględnienia skargi przez Sąd, po uiszczeniu lub wyegzekwowaniu przedmiotowej opłaty, będzie ona podlegała zwrotowi. Sąd pragnie także zauważyć, iż nawet w przypadku wszczęcia wobec skarżącej postępowania egzekucyjnego jego sytuacja bytowa nie powinna być zagrożona. Zgodnie bowiem z art. 8-10 ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2012r., poz. 1015 ze zm.) dopuszczalność prowadzenia egzekucji ograniczona jest do zakresu, w jakim nie zostanie zagrożone minimum utrzymania dłużniczki i osób pozostających według ustawowego obowiązku na jego utrzymaniu. W ocenie Sądu skarżąca nie uprawdopodobniła we wniosku, aby ewentualne wykonanie zaskarżonej decyzji doprowadziło do wyrządzenia znacznej szkody, a w szczególności takiej, której nie można zrekompensować nawet na skutek zwrotu wyegzekwowanego świadczenia. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia. /-/ E. Brychcy