II SA/Po 1162/15

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Katarzyna Witkowicz-Grochowska po rozpoznaniu w dniu 02 listopada 2017r. na posiedzeniu niejawnym wniosku r.pr. M. B. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu L. K w sprawie ze skargi L. K. i R.K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2015r. Nr [...] w przedmiocie odstąpienia od nałożenia obowiązku wykonania określonych robót budowlanych postanawia przyznać r.pr. M. B. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu) tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu wynagrodzenie w kwocie [...] zł ([...] złotych 40/100), w tym podatek od towarów i usług w kwocie [...] zł ([...] złotych [...]). /-/ K. Witkowicz-Grochowska Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 20 maja 2016r. oddalił skargi skarżących R. K. i L. K. W związku z przyznaniem skarżącej prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym, Okręgowa Izba Radców Prawnych wyznaczyła do jej reprezentowania kolejnego radcę prawnego celem sporządzenia skargi kasacyjnej w osobie r.pr. M. B. (k. 182 akt sąd.). Pełnomocnik skarżącej w dniu 24 listopada 2017r. nadała na poczcie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu sporządzoną przez siebie skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W skardze kasacyjnej pełnomocnik zawarła wniosek o przyznanie nieopłaconych kosztów pomocy prawnej z urzędu. Skarga kasacyjna została rozpoznana przez Naczelny Sąd Administracyjny na posiedzeniu niejawnym, a rozstrzygnięcie o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej przekazano Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu. Stosownie do art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017r., poz. 1369, dalej "P.p.s.a.") do czynności referendarza sądowego w zakresie postępowania o przyznanie prawa pomocy należy m. in. wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień o przyznaniu wynagrodzenia adwokatowi lub radcy prawnemu (...) za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz o zwrocie niezbędnych udokumentowanych wydatków. Na podstawie art. 250 §1 P.p.s.a. wyznaczony pełnomocnik, otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych (...) w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych udokumentowanych wydatków. W rozpoznawanej sprawie szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu reguluje obowiązujące rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz.U. z 2016r. poz. 1715), które weszło w życie 2 listopada 2016r. Skarga kasacyjna została bowiem wniesiona w czasie obowiązywania aktualnego rozporządzenia z 3 października 2016 r. W myśl przepisu §2 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: 1) opłatę ustaloną zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia oraz 2) niezbędne i udokumentowane wydatki radcy prawnego ustanowionego z urzędu. W myśl § 4 ust. 1 rozporządzenia opłatę ustala się w wysokości określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy i wysokości 150 % opłat określonych w rozdziałach 2-4 (ust. 2). W myśl zaś § 4 ust. 3 rozporządzenia opłatę, o której mowa w ust. 1 i 2, podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług. Pełnomocnik w ramach czynności pomocy prawnej objętej wnioskiem o przyznanie wynagrodzenia sporządziła i wniosła skargę kasacyjną, zatem ta czynność była czynnością wykonaną w postępowaniu przed sądem II instancji w niniejszej sprawie przez tego wyznaczonego z urzędu pełnomocnika i przewidzianą w rozporządzeniu, za którą przyznaje się wynagrodzenie. W tym zakresie pomoc prawna została skarżącej faktycznie udzielona. Pełnomocnik nie stawiła się przed sądem II instancji, gdyż wyrok wydano na posiedzeniu niejawnym, brak podstaw do zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 2 lit "c" rozporządzenia. Zgodnie z treścią § 21 ust. 1 pkt 2 lit "b" rozporządzenia opłaty wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji: za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50% opłaty określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji sprawy nie prowadził ten sam radca prawny - 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Opłata dotycząca postępowania przed sądem administracyjnym w I instancji, do którego nawiązuje § 21 ust. 1 pkt 2 lit "b" rozporządzenia, wynosi zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 1 lit "c" 240 zł. Uwzględniając rodzaj i stopień zawiłości sprawy oraz nakład pracy poniesiony przez pełnomocnika z urzędu, który nie prowadził sprawy w I instancji, należało przyznać pełnomocnikowi za udzieloną skarżącej nieopłaconą pomoc prawną obejmującą sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej, wynagrodzenie w kwocie [...] zł (75% x 240 zł), podwyższone zgodnie z oświadczeniem pełnomocnika o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach, w kwocie [...] zł., łącznie [...] zł. Z tych względów, na podstawie art. 250 § 1 P.p.s.a. i art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a. w związku z § 21 ust. 1 pkt 2 lit "b" i pkt 1 lit "c" oraz § 4 ust. 2, 3 rozporządzenia, orzeczono, jak w postanowieniu. /-/ K. Witkowicz-Grochowska