II SA/Po 1167/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Batorowicz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak Sędzia WSA Tomasz Świstak Protokolant st.sekr.sąd. Mariola Kaczmarek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 maja 2016 r. sprawy ze skargi G. C. na decyzję Dowódcy Jednostki Wojskowej nr [...] w P. z dnia [...] października 2015 r. Nr [...] w przedmiocie pomocy finansowej. I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Dowódcy Jednostki Wojskowej nr [...] w S. z dnia [...] października 2015 r. nr [...], II. zasądza od Dowódcy Jednostki Wojskowej nr [...] w P. na rzecz skarżącego kwotę 257,- (dwieście pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją z dnia [...] października 2015 r., nr [...], Dowódca Jednostki Wojskowej nr X (dalej: "Dowódca JW nr X" lub "organ pierwszej instancji"), działając na podstawie art. 35 § 5 oraz art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (dalej: "K.p.a."), § 8 ust. 1 pkt 1) lit. c) rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 czerwca 2010 r. w sprawie nauki żołnierzy zawodowych i kandydatów na żołnierzy zawodowych i § 26 ust. 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 15 września 2014 r. w sprawie nauki żołnierzy zawodowych (dalej: "rozporządzenie z dnia 15 września 2014 r."), odmówił st. sierż. G. C. (dalej również jako: "Żołnierz" lub "Skarżący"), pełniącemu zawodową służbę wojskową w Jednostce Wojskowej X, zajmującemu stanowisko służbowe starszy ratownik, udzielenia pomocy finansowej w zakresie kosztów nauki, podróży, noclegów oraz urlopów szkoleniowych. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ pierwszej instancji podniósł, że pomoc może być udzielona żołnierzowi pobierającemu naukę, natomiast Żołnierz ukończył studia z dniem [...] lipca 2014 r., w związku z czym pomoc, o którą się zwrócił nie może być udzielona. G. C. nie zgodził się z powyższym rozstrzygnięciem i wniósł odwołanie do Dowódcy Jednostki Wojskowej nr Y (dalej: "Dowódca JW nr Y" lub "organ odwoławczy"). W uzasadnieniu odwołania podniesiono, że Żołnierz ubiega się o pomoc finansową od dnia [...] października 2011 r. Zaskarżonej decyzji Żołnierz zarzucił naruszenie art. 35 § 1-3 w zw. z art. 36 § 1 K.p.a. oraz art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (dalej: "u.s.w.ż.z."). Zdaniem odwołującego się, zgromadzony w sprawie materiał świadczy o bezczynności Dowódcy JW. nr X. Poprzez nieudzielanie Żołnierzowi pomocy finansowej został on narażony na wysokie koszty nauki. Decyzją z dnia [...] października 2015 r., nr 95, Dowódca JW nr Y, działając na podstawie art. 7, art. 127 § 2 oraz art. 138 § 1 pkt 1) K.p.a., w zw. z art. 52 ust. 3, 4 i 5, art. 55 ust. 1 pkt 1) i art. 104 ust. 1 i ust. 3 pkt 3) u.s.w.ż.z. oraz § 2 pkt 1), § 5 ust. 1, § 6 ust. 1 i § 7 pkt 3 rozporządzenia z dnia 15 września 2014 r., utrzymał w całości w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia organ odwoławczy podniósł, że zgodnie z § 2 rozporządzenia z dnia 15 września 2014 r., wydanego na podstawie art. 55 ust. 1 u.s.w.ż.z. pomoc w związku z pobieraniem nauki może zostać udzielona jedynie żołnierzowi, który ją pobiera. Tymczasem z dostarczonego przez Dowódcę JW X dyplomu ukończenia przez odwołującego się studiów na kierunku ratownictwo medyczne w Wyższej Szkole Pedagogiki i Administracji w P. wynika, że Żołnierz studia ukończył w dniu [...] lipca 2014 r. Wniosek Dowódcy JW X w sprawie udzielenia zgody na zawarcie umowy dotyczącej udzielenia odwołującemu pomocy w związku z pobieraniem nauki wpłynął do JW Y w dniu [...] czerwca 2015 r. W związku z tym, zgodnie z brzmieniem powołanego wyżej przepisu rozporządzenia w sprawie nauki, wydanie takiej zgody przez Dowódcę JW Y nie było możliwe. Na poparcie przedstawionego stanowiska organ odwoławczy przytoczył odnośne orzecznictwo sądów administracyjnych. Odnosząc się natomiast do zarzutów odwołującego się organ odwoławczy zauważył, że decyzja nr [...] została uchylona Decyzją Dowódcy JW Y nr [...] z dnia [...] października 2014 r. Powodem jej uchylenia było jednak nie jak pisze Żołnierz niezaplanowanie środków w planie finansowym, ale błędne oparcie decyzji na art. 35 § 5 K.p.a., który to przepis ma charakter wyłącznie proceduralny i nie może stanowić podstawy rozstrzygnięć organu administracji co do istoty sprawy. W decyzji stwierdzono, że warunki do udzielenia pomocy w nauce istniały w roku 2013. Wtedy też Dowódca JW X powinien był wystąpić z wnioskiem o wyrażenie zgody na udzielenie żołnierzowi pomocy. Ze względu jednak na zasady planowania i realizacji budżetu przez oddział gospodarczy zaopatrujący JW X, nie można było przyjąć takich samych warunków do wydania decyzji w 2014 r. Natomiast pismo nr [...] Dowódcy JW Y z dnia [...] listopada 2014 r. zostało przesłane do Dowódcy JW X w odpowiedzi na jego wniosek o wyrażenie zgody na udzielenie Żołnierzowi pomocy w nauce z dnia [...] października 2014r. Wniosek ten jednak nie zawierał informacji o środkach finansowych przeznaczonych na udzielenie pomocy w nauce. W związku z tym nie mógł on zostać rozpatrzony, a do Dowódcy JW X skierowano pismo o jego uzupełnienie. Z dokumentacji przesłanej przez Dowódcę JW X wraz z odwołaniem od decyzji Nr [...] wynikało, że Żołnierz studiował w Wyższej Szkole Pedagogiki i Administracji w P., w latach 2011-2014. Dowódca JW Y odnosząc się do wniosku Dowódcy JW X o wyrażenie zgody na udzielenie pomocy w nauce z dnia [...] października 2014r. zażądał uzupełnienia dokumentacji, zgodnie z § 5 pkt 1 ppkt 3) rozporządzenia z dnia 15 września 2014 r. Nie zajmował się natomiast merytorycznym rozpatrywaniem wniosku w tym ustaleniem, czy odwołujący się pobiera jeszcze naukę czy też nie. Zdaniem organu odwoławczego, przywołane przez Żołnierza okoliczności nie mogą być uwzględnione przy ocenie prawidłowości wydania przez Dowódcę JW X skarżonej decyzji. G. C. nie zgodził się z powyższym rozstrzygnięciem i wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, zarzucając jej: naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 52 u.s.w.ż.z. oraz § 2 rozporządzenia z dnia 15 września 2014 r.), poprzez błędne przyjęcie niespełnienia warunków przyznania pomocy przez Skarżącego oraz naruszenie prawa procesowego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 61 § 1 K.p.a. poprzez uznanie, że strona składając wniosek ponaglający wszczęła na nowo postępowanie administracyjne, do czego ówcześnie nie miała już legitymacji). Z uwagi na powyższe Skarżący wniósł o uchylenie decyzji organu odwoławczego w całości, ewentualnie stwierdzenie wydania przedmiotowej decyzji z naruszeniem prawa, zmianę zaskarżanej decyzji i przyznanie Żołnierzowi pomocy finansowej w związku z podjętą nauką, a także zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych. W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia Skarżący podniósł, że jest on zawodowym żołnierzem pełniącym służbę w Jednostce Wojskowej X. W 2011 r. podjął naukę na kierunku ratownictwo medyczne w Wyższej Szkole Pedagogiki i Administracji w P. Decyzja o podjęciu nauki na kierunku ratownictwo medyczne wynikała z konieczności podnoszenia kwalifikacji medycznych na zajmowanym stanowisku. W dniu [...] października 2011 r. Skarżący po raz pierwszy wystąpił z wnioskiem o przyznanie pomocy finansowej w związku z kosztami nauki. Nie doczekał się on jednak merytorycznego rozpatrzenia. W tym czasie Żołnierz był już zdecydowany co do zakończenia nauki, ze względu na brak finansowych możliwości podołania kosztom, których ponoszenie skutkowały drastycznym pogorszeniem się sytuacji finansowej jego rodziny. Radca prawny obsługujący jednostkę udzielił mu jednak informacji, że od 1 stycznia 2012 r., możliwa będzie zmiana w karcie opisu stanowiska, wówczas będzie można wystąpić o zapotrzebowanie finansowe, w związku z czym ma on kontynuować naukę, co też uczynił. W dniu [...] stycznia 2013 r. Żołnierz złożył ponownie wniosek. Pomimo napomnień ze strony sierżanta, również ten wniosek nie doczekał się formalnego rozpatrzenia. Po pół roku dokumenty złożone wraz z wnioskiem zostały zwrócone w sposób nieformalny. Następny wniosek Skarżący złożył w dniu [...] lipca 2013 r. Dnia [...] lipca 2014 r. Żołnierz ponownie złożył wniosek o wydanie decyzji do wniosków z dnia [...] stycznia 2013 r. oraz [...] lipca 2013 r., a kiedy ten nadal nie był merytorycznie rozpatrywany, [...] sierpnia 2014 r. wystąpił z kolejnym wnioskiem ponaglającym. Zdaniem Skarżącego, cały tok niniejszego postępowania, któremu początek dał wniosek z [...] października 2011 r., przebiega bez wątpienia przy permanentnym naruszaniu przepisów prawa przez organy. W opinii Skarżącego, nie można traktować jego kolejnych wniosków jako na nowo wszczynających postępowanie. Wniosek z [...] lipca 2014 r. należy bowiem traktować jako pismo ponaglające dowódcę jednostki X. Wysokość czesnego za 3 lata studiów licencjackich wyniosła w ostatecznym rozrachunku [...] zł. Całość tych kosztów została poniesiona przez Żołnierza. Nie można zapomnieć również o kosztach dojazdu oraz zakwaterowania, które przy każdym kolejnym zjeździe pokrywał on samodzielnie. W odpowiedzi na powyższą skargę, Dowódca JW nr Y wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości dotychczasowe stanowisko w sprawie. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 22 marca 2016 r. wezwano skarżony organ do: 1) dostarczenia kompletu akt administracyjnych dotyczących wniosków skarżącego o udzielenie pomocy finansowej w związku z pobieraniem nauki, a także do 2) podania czy i w jaki sposób załatwiono wcześniej wnioski skarżącego z dnia [...] października 2011 r.; [...] stycznia 2013 r.; [...] lipca 2013 r. W odpowiedzi na powyższe wezwanie organ poinformował, że na poszczególnych wnioskach skarżącego w sprawie udzielenia pomocy finansowej w nauce znajdujących się w aktach sprawy, Dowódca JW X wpisywał swoje dekretacje. Ostatecznie wydana została przez Dowódcę JW X decyzja nr [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r., która następnie została uchylona Decyzją Dowódcy JW Y nr [...] z dnia [...] października 2014 r. Podczas rozprawy sądowoadministracyjnej w dniu 30 marca 2016 r. stawili się Skarżący i jego pełnomocnik, a także pełnomocnik organu odwoławczego. Pełnomocnik skarżącego podtrzymał skargę. Z kolei pełnomocnik organu oświadczył, iż nie wie dlaczego wniosku z 2011 r. Dowódca nie przekazał do organu wyższego stopnia. Wniosek dowódcy nie wpłynął i dlatego pieniędzy nie wypłacono. Pełnomocnik organu złożył do akt brakującą cześć akt administracyjnych, które zostały dołączone do akt. Pełnomocnik Skarżącego poprosił o zakreślenie krótkiego terminu celem zapoznania się ze złożoną częścią akt administracyjnych. Sąd postanowił zakreślić termin 7 dniowy i rozprawę odroczyć. Podczas rozprawy sądowoadministracyjnej w dniu 4 maja 2016 r. stawili się Skarżący i jego pełnomocnik oraz pełnomocnik organu, podtrzymując dotychczasowe stanowiska w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga okazała się zasadna. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2014 r., poz. 1647), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: "P.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Stosownie do art. 134 § 1 P.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Oznacza to, że bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze – w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu (czynności). Kontrola decyzji wydanych w niniejszej sprawie w ramach wyżej zakreślonej kognicji sądów administracyjnych, doprowadziła do wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji, jak i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji – z uwagi na naruszenie przez te organy przepisów postępowania. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] października 2015 r. Dowódca JW Nr Y utrzymał w całości w mocy decyzję Dowódcy JW Nr X z dnia [...] października 2015 r., odmawiającą Skarżącemu udzielenia pomocy finansowej w zakresie kosztów nauki, podróży, noclegów oraz urlopów szkoleniowych. W uzasadnieniu swojego stanowiska organy wskazały, że pomoc w związku z pobieraniem nauki może zostać udzielona jedynie żołnierzowi, który ją pobiera. Wobec tego, że Skarżący ukończył studnia w dniu [...] lipca 2014 r., a wniosek Dowódcy JW X w sprawie udzielenia zgody na zawarcie umowy dotyczącej udzielenia skarżącemu pomocy w związku z pobieraniem nauki wpłynął do jednostki Wojskowej Nr Y w dniu [...] czerwca 2015 r., wydanie takiej zgody nie było możliwe. Podstawę materialnoprawną decyzji wydanych w niniejszej sprawie stanowi u.s.w.ż.z. (tekst jedn. Dz. U. z 2014 r., poz. 1414 ze zm.). Zgodnie z art. 52 ust. 3 u.s.w.ż.z. żołnierz zawodowy może wystąpić do dowódcy jednostki wojskowej, w której zajmuje stanowisko służbowe o udzielenie pomocy w związku z pobieraniem nauki. Art. 52 ust. 4 u.s.w.ż.z. stanowi z kolei, że pomoc ta może być udzielona wyłącznie w przypadkach, gdy poziom i kierunek nauki są zbieżne z wymaganiami kwalifikacyjnymi na zajmowanym lub na planowanym do wyznaczenia stanowisku służbowym. Natomiast rodzaj i zakres pomocy, jaka może być udzielana reguluje rozporządzenie z dnia 15 września 2014 r. (Dz. U. z 2014 r., poz. 1352). Zgodnie z § 2 i 3 ust. 1 rozporządzenia z dnia 15 września 2014 r. pomocy finansowej w zakresie kosztów nauki, podróży, noclegów oraz urlopów szkoleniowych udziela się na pisemny wniosek żołnierza, który tę naukę pobiera. W tym celu winien on złożyć do dowódcy jednostki wojskowej wniosek określając, z jakiej formy pomocy chciałby skorzystać, dołączając informację o podjętej nauce oraz zaświadczenie ze szkoły (uczelni) o pobieraniu nauki. W bezspornie ustalonym stanie faktycznym, pismem z dnia [...] października 2011 r. Skarżący wystąpił do Dowódcy JW Nr X, w której wówczas pełnił służbę, z wnioskiem o wyrażenie zgody na podjęcie nauki w Wyższej Szkole Pedagogiki i Resocjalizacji w P. Dodatkowo zwrócił się o wyrażenie zgody na zwrot kosztów nauki, podróży, noclegów oraz udzielenia należnych urlopów szkoleniowych. Z uwagi na to, że nie rozpoznano wniosku Skarżącego o pomoc w związku z pobieraniem nauki, Żołnierz ponowił wnioski w styczniu i lipcu 2013 r. (tym razem wnioski zostały złożone do Dowódcy JW Nr X – organu pierwszej instancji). Zdaniem Sądu, postępowanie organów w niniejszej sprawie narusza podstawowe zasady postępowania administracyjnego przewidziane w K.p.a. (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.; aktualnie: tekst jedn. Dz. U. z 2016, poz. 23), a dokładniej: art. 7, art. 8, art. 9 i art. 12 K.p.a. Zgodnie z art. 7 K.p.a. w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Z kolei w świetle art. 9 K.p.a. organy administracji publicznej są obowiązane do należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego. Organy czuwają nad tym, aby strony i inne osoby uczestniczące w postępowaniu nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa, i w tym celu udzielają im niezbędnych wyjaśnień i wskazówek. Natomiast zgodnie z art. 12 § 1 K.p.a. organy administracji publicznej powinny działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia. Kluczowy w sprawie poddanej sądowej kontroli pozostaje także art. 8 K.p.a., w świetle którego organy administracji publicznej prowadzą postępowanie w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej. Należy zauważyć, że zasada zaufania wyrażona w art. 8 K.p.a. ma również kontekst konstytucyjny. Organy administracji publicznej są bowiem obowiązane, w ramach wykładni zgodnej z Konstytucją RP (Dz. U. z 1997 r., Nr 78, poz. 483 ze zm.), uwzględniać, że zasada zaufania, także w aspekcie procesowym, jest zasadniczym elementem zasady demokratycznego państwa prawa i jako taka ma swoje umocowanie i źródło w art. 2 Konstytucji RP (A. Wróbel, Komentarz aktualizowany do art. 8 Kodeksu postępowania administracyjnego, LEX\el., 2016, pkt 6). Zdaniem Sądu, organ odwoławczy jak też organ pierwszej instancji, naruszyły wyżej wskazane zasady postępowania administracyjnego. Zauważyć należy, że w aktach sprawy znajduje się przedłożony przez Skarżącego wniosek z dnia [...] października 2011 r. o wyrażenie zgody na podjęcie nauki i pokrycie jej kosztów. Nie doszło jednak do załatwienia sprawy poprzez wydanie decyzji administracyjnej. Ponowne złożenie przez Skarżącego wniosków o pomoc w styczniu i lipcu 2013 r. również nie przyniosło oczekiwanego rezultatu, a więc nie zakończyło się wydaniem stosownego rozstrzygnięcia, w terminie przewidzianym w art. 35 K.p.a. Decyzja organu pierwszej instancji została wydana dopiero w dniu [...] października 2014 r., Przedstawienie chronologii zdarzeń w sprawie poddanej sądowej kontroli ma kluczowe znaczenie, ponieważ głównym motywem decyzji odmownej był fakt, że Skarżący ukończył studnia trzy miesiące przed wydaniem decyzji pierwszoinstancyjnej, a pomoc w związku z pobieraniem nauki może zostać udzielona jedynie żołnierzowi, który naukę pobiera. Takie postępowanie organów nie zasługuje na aprobatę i prowadzi do naruszenia podstawowych zasad postępowania administracyjnego. Należy podkreślić, że Skarżący studiował trzy lata i pierwotny wniosek został przez niego złożony na początku studiów. Działanie organów w niniejszej sprawie doprowadziło do pozbawienia skarżącego możliwości ubiegania się o pomoc w związku z pobieraniem nauki. W świetle argumentacji przedstawionej przez organy można sobie wyobrazić sytuację, w której organy te – po otrzymaniu wniosku o pomoc na pobieranie nauki – przetrzymują wniosek bez rozpoznania do momentu ukończenia nauki przez wnioskodawcę. Działanie takie nie zasługuje jednak na aprobatę i nie znalazło uznania Sądu, który stwierdził, że poprzez działanie organów naruszono m. in. art. 8 K.p.a., albowiem organy nie prowadziły postępowania w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej. Przytoczone przez organy orzecznictwo sądów administracyjnych nie znajduje zastosowania w sprawie poddanej sądowej kontroli. Zasadne jest natomiast zwrócenie uwagi na wyrok WSA w Szczecinie z dnia 9 grudnia 2015 r. o sygn. akt II SA/Sz 697/15, w którym Sąd ten zauważył, że nie można zaaprobować sytuacji, w której o skuteczności prawidłowo złożonego w okresie pobierania nauki wniosku o przyznanie pomocy w nauce decydować ma sprawność działania organów rozpoznających taki wniosek. Jak słusznie zauważył WSA w Szczecinie, takie postępowanie organów prowadzi do sytuacji, w której wniosek nie zostałby uwzględniony tylko z tego względu, że organ nie zdążył z jakiegokolwiek powodu rozpoznać wniosku przed zakończeniem nauki, zwłaszcza, że procedura związana z rozpoznaniem wniosku może z różnych przyczyn ulegać wydłużeniu (publ.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/). Ponownie rozpoznając sprawę Dowódca Jednostki Wojskowej nr X rozpozna wnioski Skarżącego ze stycznia i lipca 2013 r., mając na uwadze powyższe rozważania, prowadzące do konkluzji, że wnioski te zostały przez Żołnierza złożone na ponad rok przed ukończeniem nauki i jako takie muszą zostać rozpoznane. Sąd nie przesądza jednak wyniku ponownego postępowania prowadzonego w sprawie. Rzeczą organów będzie bowiem dokładne odniesienie się do wniosku Skarżącego, biorąc pod uwagę całokształt okoliczności związanych ze sprawą. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) i art. 135 P.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Dowódcy Jednostki Wojskowej nr X w Ś. z dnia [...] października 2015 r. nr [...]. O kosztach postępowania Sąd rozstrzygnął w oparciu o art. 205 § 2 P.p.s.a.