II SA/Po 117/05
PostanowienieWSA w Poznaniu2006-02-14
Skład orzekający: Edyta Podrazik, Barbara Drzazga, Wiesława Batorowicz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy postanowienie organu wyższego stopnia o wymierzeniu kary na podstawie art. 35 ust. 6 Prawa budowlanego, wydane przed zmianą tego przepisu w dniu 31 maja 2004 r., podlegało zaskarżeniu do sądu administracyjnego?Ratio decidendi
Postanowienie organu wyższego stopnia o wymierzeniu kary na podstawie art. 35 ust. 6 Prawa budowlanego, wydane przed zmianą tego przepisu w dniu 31 maja 2004 r., było postanowieniem wydanym w postępowaniu administracyjnym, na które nie służyło zażalenie, a co za tym idzie, nie podlegało skardze do sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 PPSA, skarga do sądu przysługuje na postanowienie, na które służy zażalenie, lub kończące postępowanie, albo rozstrzygające sprawę co do istoty. Zmiana art. 35 ust. 6 Prawa budowlanego wprowadzona ustawą z dnia 16 kwietnia 2004 r. sprawiła, że na postanowienie o wymierzeniu kary przysługuje zażalenie, a tym samym skarga do sądu administracyjnego.Stan faktyczny
Prezydent Miasta P. wydał decyzję o pozwoleniu na budowę z opóźnieniem. Wojewoda W. postanowieniem nałożył na Prezydenta Miasta P. karę za przekroczenie terminu wydania decyzji. Prezydent Miasta P. złożył skargę na to postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. Sąd pierwszej instancji odrzucił poprzednią skargę, a następnie rozpoznał kolejną skargę Prezydenta Miasta P. na postanowienie Wojewody.Rozstrzygnięcie
Sąd postanowił odrzucić skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w P. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Edyta Podrazik Sędzia WSA Barbara Drzazga (spr.) Sędzia WSA Wiesława Batorowicz Protokolant st. sekr.sąd. Henryka Pawlak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 lutego 2006r sprawy ze skargi Prezydenta Miasta P. na postanowienie Wojewody W. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary za przekroczenie terminu do wydania decyzji; p o s t a n a w i a o d r z u c i ć s k a r g ę /-/ W.Batorowicz /-/E.Podrazik /-/ B.Drzazga
Wnioskiem z dnia 31 lipca 2003 r. (k. 2 akt administracyjnych) A. i S. G. zwrócili się o wydanie pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego na terenie działki nr "1" ark. [...] obręb D. położonej przy ul. C. w P.
Prezydent Miasta P. decyzją z dnia [...] grudnia 2003 r., nr [...], znak [...] (k. 11 akt administracyjnych) zatwierdził projekt budowlany i udzielił A. i S. G. pozwolenia na budowę.
Wojewoda W. postanowieniem z dnia [...] maja 2004 r. nr [...] (k. 15 akt administracyjnych) na podstawie art. 123 i 141 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm. - dalej kpa) w zw. z art. 35 ust. 6 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane ( t.j. Dz.U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.) po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego w sprawie przekroczenia przez Prezydenta Miasta P. terminu do wydania decyzji z dnia [...] grudnia 2003 r., nr [...], znak [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego, zbiornika bezodpływowego na ścieki sanitarne oraz deszczowe na nieruchomości położonej w P. przy ul. C. postanowił nałożyć karę na Prezydenta Miasta P. w wysokości [...]zł.
Uzasadniając organ wskazał, iż art. 35 ust. 6 prawa budowlanego określa termin ustawowy do wydania decyzji pozwolenia na budowę oaz wysokość kary za każdy dzień zwłoki. Skoro termin wydania decyzji minął w dniu 30 września 2003 r., to przekroczenie nastąpiło z 66-cio dniowym uchybieniem przepisu prawa. Z uwagi na fakt, że kara wynosi [...]zł za każdy dzień zwłoki, naliczono opłatę w kwocie [...]zł. Podkreślono też, że w aktach sprawy brak jakiegokolwiek dowodu, który uzasadniałby przekroczenie terminu. Postanowienie zawierało pouczenie, iż nie przysługuje na nie zażalenie.
Prezydent Miasta P. pismem z dnia [...] czerwca 2004 r. (k. 19 akt administracyjnych) sformułował skargę na postanowienie Wojewody W. z dnia [...]maja 2004 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w P. postanowieniem z dnia 4 listopada 2004 r., sygn. II SA/Po 567/04 odrzucił skargę Prezydenta Miasta P. na postanowienie Wojewody W. dnia [...]maja 2004 r., nr [...].
Pismem z dnia [...] listopada 2004 r. Prezydent Miasta P. wezwał Wojewodę W. do usunięcia naruszenia prawa.
Wojewoda W. pismem z dnia [...]grudnia 2004 r. (k. 29 akt administracyjnych) podniósł, że strona skarżąca powinna zwrócić się z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa w przewidzianym ustawą z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) terminie.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. Prezydent Miasta P. wniósł o uchylenie lub stwierdzenia nieważności postanowienia z dnia [...] maja 2004 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Postanowienie Wojewody W. z dnia [...]maja 2004 r. zostało wydane na podstawie art. 35 ust. 6 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane ( t.j. Dz.U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.), który w brzmieniu obowiązującym w chwili wydania powyższego postanowienia przewidywał wymierzenie kary organowi, który nie wydał decyzji o pozwoleniu na budowę w terminie 2 miesięcy od dnia złożenia wniosku o wydanie takiej decyzji.
Art. 35 ust. 6 został zmieniony przez art. 1 pkt 12 lit. b) ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. (Dz.U.04.93.888) zmieniającej ustawę prawo budowlane z dniem 31 maja 2004 r. Po tej dacie ustawa wprost reguluje kwestię formy rozstrzygnięcia w omawianym zakresie (postanowienia) i wskazuje przysługujący na nie środek zaskarżenia - zażalenie.
Jednakże przed 31 maja 2005 r. postanowienie wymierzające karę na podstawie art. 35 ust. 6 prawa budowlanego było niezaskarżalne. Sprawa o pozwolenie na budowę załatwiana jest w postępowaniu, które normuje kodeks postępowania administracyjnego. Prawo budowlane zawiera unormowania dotyczące postępowania w sprawach regulowanych przepisami tego prawa, które są przepisami szczególnymi w stosunku do przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. Wśród tych przepisów szczególnych Prawa budowlanego dotyczących postępowania jest regulacja przyjęta w art. 35 ust. 6. Istota tej regulacji ma niewątpliwie charakter procesowy, a jej celem jest przyśpieszenie załatwienia sprawy o pozwolenie na budowę. Takiemu celowi służy też przepis art. 37 kodeksu postępowania administracyjnego. Omawiany przepis art. 35 ust. 6 Prawa budowlanego nie kreuje odrębnego stosunku administracyjnoprawnego pomiędzy organem właściwym w sprawie pozwolenia na budowę a organem wyższego stopnia, ponieważ sankcja, o której mowa w tym przepisie jest integralnie związana ze sprawą o pozwolenie na budowę i prawem strony do załatwienia sprawy w określonym terminie. Oznacza to, że wymierzenie kary organowi, który nie wydał w terminie decyzji w sprawie pozwolenia na budowę, na podstawie art. 35 ust. 6 Prawa budowlanego jest rozstrzygnięciem w formie postanowienia, kwestii wynikającej w toku postępowania.
Odnosi się to zarówno do stanu prawnego obowiązującego obecnie, jak i do stanu prawnego obowiązującego w czasie wydania zaskarżonego postanowienia. Konsekwencją tego jest to, że postanowienie organu wyższego stopnia o wymierzeniu kary, wydane na podstawie art. 35 ust. 6 Prawa budowlanego, w brzmieniu tego przepisu obowiązującego w dacie wydania zaskarżonego postanowienia, było postanowieniem wydanym w postępowaniu administracyjnym, na które nie służyło zażalenie. Na takie postanowienie nie przysługiwała skarga do sądu administracyjnego, ponieważ stosownie do przepisu art.3 § 2 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga do sądu przysługuje na postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Zmianę w tym zakresie wprowadziła powołana ustawa z dnia 16 kwietnia 2004 r. która zmieniła przepis art. 35 ust. 6 Prawa budowlanego w ten sposób, że na postanowienie o wymierzeniu kary przysługuje zażalenie, a wobec ego także skarga do sądu administracyjnego (postanowienie NSA z dn. 30 września 2005 r., sygn. II OSK 989/05).
Na podstawie powyższych rozważań, Sąd orzekający, nie podzielił poglądu, iż zaskarżone postanowienie mogło być zakwalifikowane do aktów innych niż określone w art. 3 § 2 pkt 1-3 Prawa powyższego postępowaniu przed sądami administracyjnymi, do których przed wniesieniem skargi do sądu ma zastosowanie art. 52 § 3 i art. 53 § 2 tej ustawy.
Wobec powyższego uznając skargę za niedopuszczalną, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 oraz na podstawie art. 3 § 2 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.
/-/ W.Batorowicz /-/E.Podrazik /-/ B.Drzazga
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło