II SA/Po 117/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Edyta Podrazik Sędzia WSA Elwira Brychcy Protokolant Sekretarz sądowy Dobrosława Sobczak po rozpoznaniu w Poznaniu na rozprawie w dniu 27 października 2006 r. przy udziale sprawy ze skargi D.B. na postanowienie Wojewody z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania w sprawie pozwolenia na budowę; o d d a l a s k a r g ę /-/ E.Podrazik /-/ A.Łaskarzewska /-/ E.Brychcy Postanowieniem z dnia [...]r. nr [...] Prezydent Miasta na wniosek Zarządu Dróg Miejskich zawiesił postanowienie administracyjne w sprawie budowy trasy tramwajowej – II etap w ciągu ulic [...]–[...] na odcinku ulicy [...] od ul. [...] do ulicy [...]. Następnie w dniu [...]r. nr [...] Prezydent Miasta ponownie na wniosek Zarządu Dróg Miejskich podjął postępowanie zawieszone postanowieniem z dnia [...]r. W zażaleniu od powyższego postanowienia D. B. zarzucił organowi I instancji naruszenie art. 107 § 3 kpa w związku z art. 97 § 2 kpa oraz art. 10 kpa. W szczególności podniósł, że postanowienie nie zawiera uzasadnienia zgodnie z art. 107 § 3 kpa oraz, że przed wydaniem zaskarżonego postanowienia organ nie poinformował go jako strony postępowania o fakcie wniesienia przez ZDM wniosku z [...] o podjęcie zawieszonego postępowania. Tym samym zdaniem wnoszącego zażalenie uniemożliwiono mu skorzystanie z zasady czynnego udziału strony w postępowaniu administracyjnym, co stanowi naruszenie art. 10 kpa. Ponadto wskazał, że z treści uzasadnienia postanowienia nie wynika jakie były argumentu ZDM zawarte we wniosku przemawiające za podjęciem zawieszonego postępowania. Wojewoda postanowieniem z dnia [...]r. nr [...] utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy. W uzasadnieniu wywiódł, że postanowienie o zawieszeniu postępowania z dnia [...]r. nie było kwestionowane przez żadną ze stron. Wobec tego organ słusznie podjął postępowanie w wyniku złożenia wniosku przez ZDM. W skardze na powyższe postanowienie D. B. wniósł o uchylenie postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Wojewodę. Skarżący zarzucił organowi odwoławczemu naruszenie art. 107 § 3 kpa poprzez nieustosunkowanie się do argumentów podniesionych w zażaleniu. Ponadto powtórzył zarzuty podniesione w zażaleniu. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o oddalenie skargi, wskazując, że postępowanie należało podjąć, gdyż ZDM złożył wniosek o podjęcie zawieszonego postępowania. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 10 kpa stwierdził, że skarżący został skutecznie poinformowany w dniu [...]r. o wydaniu przez Prezydenta Miasta postanowienia z [...]r. o podjęciu zawieszonego postępowania. Natomiast organy nie miały obowiązku zapewnienia skarżącemu wzięcia czynnego udziału w niniejszym postępowaniu i umożliwienie mu wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszenia żądań przed wydaniem postanowienia, gdyż rozstrzygały postanowieniem, a nie decyzją. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się bezzasadna. Niniejsza sprawa dotyczy podjęcia fakultatywnie zawieszonego postępowania. Postępowanie to zostało zawieszone przez Prezydenta Miasta postanowieniem z dnia [...]r. na żądanie Zarządu Dróg Miejskich , a następnie podjęte na skutek pisma tejże strony z dnia [...]r. (k. 6 akt administracyjnych). Wymaga wyjaśnienia, iż problem podjęcia postępowania zawieszonego fakultatywnie uregulowany został w przepisie art. 98 § 2 k.p.a. w sposób pośredni i ogólny. W przepisie tym wskazano w sposób negatywny dwie konieczne przesłanki podjęcia zawieszonego postępowania. Pierwszą stanowi zwrócenie się przez którąkolwiek ze stron o podjęcie zawieszonego postępowania. Druga przesłanka określa, że zwrócenie się o podjęcie zawieszonego postępowania może nastąpić w okresie od momentu zawieszenia postępowania do trzech lat od daty zawieszenia postępowania (G. Łaszczyca [w:] G. Łaszczyca, Cz. Martysz, A. Matan, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Tom I, Zakamycze, 2005, teza 4 kom. do art. 98). "Zwrócenie się o podjęcie postępowania" jest postacią czynności procesowej strony postępowania. Dla podjęcia postępowania dokonanie tej czynności ma wymiar bezwzględny (G. Łaszczyca, Zawieszenie ogólnego postępowania administracyjnego, Zakamycze, Kraków 2005, s. 174-175). Wobec tego wystąpienie obu przesłanek zobowiązuje organ na podstawie art. 97 § 2 kpa do podjęcia postępowania. Bezsprzeczne jest, że Zarząd Dróg Miejskich jest stroną niniejszego postępowania. Nie ulega również wątpliwości, że wystąpił on z żądaniem podjęcia zawieszonego postępowania w przypisanym terminie. Postępowanie zostało bowiem zawieszone w dniu [...]r., zaś wniosek o podjęcie postępowania został wniesiony w dniu [...], tj. przed upływem 3-letniego terminu. Wobec powyższego, zdaniem Sądu, organy słusznie ustaliły, że ustąpiły przyczyny zawieszenia postępowania. Odnosząc się do zarzutu skarżącego, iż nie miał on możliwości zapoznania się z argumentacją wniosku o podjęcie postępowania należy zaznaczyć, że organ nie bada argumentacji wniosku o podjęcie zawieszonego postępowania. Dokonuje jedynie oceny, czy złożyła go osoba będąca stroną postępowania oraz czy wpłynął on w ustawowym terminie. Jak wyżej wskazano przesłanki te zostały spełnione. Dlatego uznać należy, że zapewnienie skarżącemu czynnego uczestnictwa w sprawie (art. 10 kpa) ziściło się poprzez doręczenie mu przez organy postanowienia o podjęciu zawieszonego postępowania i utrzymującego je w mocy postanowienia organu odwoławczego. Sąd za niesłuszny uznał również zarzut naruszenia przez organy administracyjne art. 107 § 3 kpa. Skarżący podniósł, że z postanowień I i II instancji nie wynika jaka była treść i argumentacja wniosku Zarządu Dróg Miejskich o podjęcie zawieszonego postępowania. Jak wyżej wskazano, na organach nie ciążył obowiązek oceny zasadności wniosku o podjęcie zawieszonego postępowania. Miały one jedynie obowiązek ustalić, czy wniosek pochodzi od strony oraz czy został on wniesiony w terminie 3 lat od momentu zawieszenia postępowania (art. 98 § 2 kpa). Nie było zatem podstaw do tego, by organy uzasadniając swe rozstrzygnięcia analizowały motywy wniosku. W tym stanie rzeczy, Sąd - na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - orzekł jak w sentencji. /-/ E.Podrazik /-/ A.Łaskarzewska /-/ E.Brychcy MK