II SA/Po 1176/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu - Katarzyna Witkowicz-Grochowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 13 listopada 2014r. wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2014r. Nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia ustanowić dla M. K. radcę prawnego, którego wyznaczy Okręgowa Izba Radców Prawnych. /-/ K.Witkowicz-Grochowska Skarżący M. K. wniósł o przyznanie prawa pomocy z ustanowienie radcy prawnego. W uzasadnieniu wniosku argumentował, że jest osobą biedną, inwalidą, zarejestrowaną w urzędzie pracy bez prawa do zasiłku, choruje. Utrzymuje się tylko z pomocy społecznej – zasiłek okresowy w wysokości [...] zł, dodatek mieszkaniowy – [...] zł miesięcznie. Prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Skarżący posiada tylko mieszkanie o powierzchni [...] m² w P. Nie ma żadnych oszczędności, czy wartościowych ruchomości. Z akt administracyjnych wynika, że korzystał z zasiłku na żywność w wysokości [...] zł, oraz innych zasiłków celowych z pomocy społecznej, jest zadłużony na kwotę [...] zł. Zgodnie z dyspozycją art. 246 §1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270, ze zm., dalej "p.p.s.a."), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w koniecznych kosztach bieżącego utrzymania. Z przedłożonego oświadczenia o stanie majątkowym, finansowym i dochodach wynika, że sytuacja skarżącego pozwala na ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika z urzędu. Prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe i utrzymuje się jedynie z pomocy społecznej w wysokości, która z trudem zaspokaja podstawowe potrzeby koniecznego utrzymania. Nadto choruje, co wymaga dodatkowych wydatków. Skarżący nie ma żadnego majątku, z którego mógłby czerpać środki na swoje utrzymanie, a także nie dysponuje żadnymi oszczędnościami. Przedstawiona przez wnioskodawcę sytuacja finansowa wskazuje, więc że nie ma możliwości wygospodarowania jakichkolwiek środków na pokrycie wolnorynkowego wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru. Przyznać zatem należało prawo pomocy w tym zakresie, zwłaszcza, że sprawa znajduje się na etapie skargi kasacyjnej, gdzie obowiązuje przymus "adwokacko-radcowski". Podkreślić należy, że zgodnie z treścią art. 249 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć. Na podstawie art. 258 §1 i 2 pkt 7 w zw. z art. 246 §1 pkt 2 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu. /-/ K.Witkowicz-Grochowska