II SA/Po 118/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. L. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia (...) Nr (...) w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego; p o s t a n a w i a skargę odrzucić /-/ D. Rzyminiak-Owczarczak Zgodnie z art. 52 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270 z późn. zm. - dalej: ppsa) skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, zaś przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie ( art. 52 § 2 ppsa ). Jak wskazuje art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego ( tekst jedn.: Dz. U. z 2000 r., nr 98, poz. 1071 z późn. zm. - dalej: kpa) od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, a do wniosku tego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji. Jednocześnie na mocy art. 144 kpa do zażaleń mają odpowiednie zastosowanie przepisy dotyczące odwołań, co oznacza, że w przypadku zamiaru zaskarżenia postanowienia o zawieszeniu postępowania administracyjnego zainteresowany może taki akt zaskarżyć w drodze wniesienia wniosku o ponowne załatwienie sprawy przez organ, który wydał takie postanowienie. W związku z powyższym, w przypadku postanowienia o zawieszeniu postępowania administracyjnego wydanego przez samorządowe kolegium odwoławcze wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć jako złożenie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Jednocześnie samo wniesienie takiego środka zaskarżenia nie jest równoznaczne ze spełnieniem warunku, o którym mowa w art. 52 § 1 ppsa. O spełnieniu tego warunku można bowiem mówić dopiero po rozpoznaniu wniesionego środka zaskarżenia przez organ administracji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zajął takie stanowisko w postanowieniu z dnia 9 marca 2004 r., I SA 2813/03, stwierdzając, że brak wyczerpania środków zaskarżenia (art. 52 § 1 ppsa) ma miejsce również w przypadku wniesienia skargi do sądu administracyjnego po uprzednim wniesieniu środka zaskarżenia, przysługującego w postępowaniu administracyjnym, ale przed jego rozpoznaniem przez właściwy organ. W niniejszej sprawie strona zaskarżyła postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) grudnia 2009 r. o wskazanym w rubrum numerze, którym zawieszone zostało postępowanie odwoławcze. Zgodnie z pouczeniem zawartym w zaskarżonym przez skarżącą postanowieniu, od postanowienia tego stronie skarżącej przysługiwało prawo złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy przez Kolegium, zgodnie z art. 144 kpa w zw. z art. 101 §3 i 127 §3 kpa. O prawie tym strona została pouczona w treści postanowienia, które zostało jej doręczone w dniu (...) stycznia 2010 r. Wbrew temu pouczeniu skarżąca w dniu (...) stycznia 2010 r. wniosła przedmiotową skargę, która to skargę oznaczyła jednocześnie jako "odwołanie od przedmiotowego postanowienia". Zważywszy na wyżej przytoczone regulacje prawne wskazać należy, iż z wniesieniem skargi do Sądu strona skarżąca powinna wstrzymać się do czasu rozpoznania przez organ wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Dopiero wówczas dopełnione zostałyby warunki określone w art. 52 §1 ppsa, a więc wyczerpanie środków zaskarżenia. Z uchybieniem tego przepisu pismem z dnia (...) stycznia 2010 r. strona złożyła skargę na wskazane postanowienie Kolegium, chociaż, by jej skarga odniosła skutek, winna zaskarżyć postanowienie tego organu z dnia (...) lutego 2010 r., wydane po rozpatrzeniu złożonego przez nią wraz z przedmiotową skargą wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Dopiero to drugie postanowienie jest postanowieniem ostatecznym i niezaskarżalnym w administracyjnym toku instancji i dopiero na to rozstrzygniecie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Wskazać należy, iż w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego podkreślano, iż zaskarżone do sądu administracyjnego postanowienie o zawieszeniu postępowania odwoławczego należy traktować jako wydane przez organ I instancji, dlatego przed wyczerpaniem wskazanych środków zaskarżenia nie może być ono zaskarżone do sądu administracyjnego (por. wyrok NSA Ośrodek w Lublinie z dnia 02.06.1992 r. sygn. akt SA/Lu 235/92 opubl. OSP 1994/3/42). Jak wynika z art. 58 § 1 pkt 6 ppsa, Sąd odrzuca skargę jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne z innych przyczyn niż wskazane w pkt 1-5 §1 art. 58 ppsa. Niedopuszczalność skargi z innych przyczyn wystąpi w szczególności, gdy skarga zostanie wniesiona bez wyczerpania środków zaskarżenia. Skoro więc skarżąca nie wyczerpała środków zaskarżenia, skarga jej podlega odrzuceniu z mocy art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ppsa. Stąd postanowiono, jak w sentencji. /-/ D. Rzyminiak-Owczarczak