II SA/Po 1185/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział II w następującym składzie: Przewodniczący: sędzia WSA Wiesława Batorowicz po rozpoznaniu w dniu 18 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Prokuratora o sprostowanie wyroku z dnia [...] lipca 2018 r., sygn. akt II SA/Po [...] w sprawie ze skargi A. M. na decyzję Prokuratora z dnia [...] października 2017 r., Nr [...] w przedmiocie dodatku wyrównawczego postanawia: odmówić sprostowania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 26 lipca 2018 r., sygn. akt II SA/Po 1185/17 /-/ W. Batorowicz Wnioskiem z dnia 24 września 2018 r. Prokurator zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z wnioskiem o sprostowanie wyroku z dnia 26 lipca 2018 r. w ten sposób, że zamiast błędnej daty wyroku – 12 lipca 2018 r., wpisać poprawną datę – 26 lipca 2018 r. Jak wyjaśniono, w odpisie wyroku doręczonego organowi widniej błędna data – 12 lipca 2018 r. Stosownie do treści art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) sprostowanie wyroku może nastąpić z urzędu lub na wniosek strony. Sprostowaniu podlegają wadliwości występujące zarówno w samej sentencji orzeczenia, w jego komparycji (niewłaściwe, niedokładne określenie sądu, daty ogłoszenia postanowienia, określenie żądania, itp.), jak i w uzasadnieniu. Wskazać w tym miejscu należy, że sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie jego wadliwości przez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał, która jednocześnie nie może prowadzić do zmiany lub uchylenia tego orzeczenia. Jest to bowiem dopuszczalne tylko w drodze jego zaskarżenia środkiem odwoławczym. Przedmiotem sprostowania mogą być wyłącznie ujawnione w orzeczeniu niedokładności, błędy pisarskie lub rachunkowe albo inne oczywiste omyłki, przy czym chodzi tu jedynie o omyłki sądu, nie zaś pomyłki popełnione przez strony postępowania (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 czerwca 2010 r., sygn. akt II GZ 109/10). Natomiast w trybie, o którym mowa w art. 156 § 1 p.p.s.a. nie mogą być prostowane błędy merytoryczne ani wyjaśniane też kwestie sporne, zaś sam wniosek o sprostowanie wyroku nie może zawierać treści polemizujących z uzasadnieniem wyroku. W rozpatrywanej sprawie uwzględnienie wniosku organu o sprostowanie wyroku z dnia 26 lipca 2018 r. w sposób zgodny z tym wnioskiem było niedopuszczalne. W aktach sprawy znajduje się bowiem wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 26 lipca 2018 r., w którym wskazano prawidłową datę wyroku. Sąd podkreśla, że istotnie na odpisie, który został pierwotnie doręczony stronie widniała data 12 lipca 2018 r., wobec czego zarządzeniem z dnia 05 września 2018 r. Sąd nakazał doręczenie stronom odpisu wyroku z prawidłową datą. Sąd podkreśla, że błąd powyższy był wynikiem błędu pisarskiego osoby wysyłającej odpis – odpis wyroku nie jest bowiem sporządzany jako kserokopia wyroku znajdującego się w aktach sprawy, lecz jest wydrukiem komputerowym opatrzonym pieczęciami urzędowymi. Stąd możliwa była sytuacja – która miała miejsce w niniejszej sprawie, że na wydruku znajdowała się inna data niż prawidłowa data wyroku, którą opatrzony był wyrok znajdujący się w aktach sprawy. W tym stanie rzeczy, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. /-/ W. Batorowicz