II SA/Po 119/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu - Katarzyna Witkowicz-Grochowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 7 kwietnia 2010r. wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi Z. D.-G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie ochrony zwierząt postanawia oddalić wniosek o prawo pomocy. /-/ K. Witkowicz-Grochowska Skarżąca Z. D.-G. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w części poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Argumentowała, ze mąż został zwolniony z pracy w ramach grupowego zwolnienia pod koniec 2009r., a jej ukradziono całą legalną hodowlę psów rasowych i w chwili obecnej jest również bez pracy. Wskazała, że utrzymują się z zasiłku dla bezrobotnych męża w wysokości 860,40 zł miesięcznie. Wnioskodawczyni podała, że tylko z mężem prowadzi wspólne gospodarstwo domowe. Oświadczyła, że posiada dom o powierzchni [...] m² do rozbiórki niezamieszkały oraz dom o powierzchni [...] m² w P., który stanowi własność przedmałżeńską męża. W oparciu o przepis art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) wnioskodawczyni została zobowiązana do przedłożenia dodatkowych oświadczeń i dokumentów źródłowych w celu uzupełnienia wniosku o prawo pomocy, gdyż nie zawierał on pełnego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach strony oraz osób prowadzących z nią wspólne gospodarstwo domowe. W odpowiedzi na wezwanie do uzupełniania wniosku o prawo pomocy wnioskodawczyni zwróciła się z pismem, w którym podała, że uiściła kwotę 200 zł na koszty sądowe i jednocześnie rezygnuje z prośby o przyznanie jej prawa pomocy, gdyż z uwagi na pilny wyjazd w sprawach rodzinnych nie jest w stanie w terminie 7 dni załatwić, potwierdzić zgodności i złożyć w sądzie dokumentów. Jednocześnie wnioskodawczyni nie ustosunkowała się do żadnego z punktów wezwania. Zasadą postępowania przed sądami administracyjnymi jest obowiązek ponoszenia przez stronę kosztów postępowania, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej (art. 199 p.p.s.a.). Natomiast przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a.). Ciężar wykazania zasadności wniosku spoczywa, zatem na osobie ubiegającej się o prawo pomocy. Rolą wnioskodawczy jest więc przekazanie dodatkowych wyjaśnień i dokumentów źródłowych, gdy oświadczenie majątkowe zwarte na urzędowym formularzu jest niewystarczające lub budzi wątpliwości - art. 255 p.p.s.a. Oświadczenie majątkowe wnioskodawczyni zawarte we formularzu PPF nie sprostało obowiązkowi wskazanemu w treści przepisu art. 252 §1 p.p.s.a., zgodnie z którym wniosek o prawo pomocy powinien zawierać oświadczenie strony obejmujące dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach, a także o stanie rodzinnym. Wniosek skarżącej o prawo pomocy nie zawierał, bowiem wszystkich informacji niezbędnych do określenia jej zdolności do uiszczenia kosztów sądowych przedmiotowego postępowania. Ostatecznie wnioskodawczyni zasłaniając się brakiem czasu nie udzieliła odpowiedzi na wezwanie, nie przedłożyła również żadnych dokumentów, co pozwoliłoby ustalić jak wygląda jej rzeczywista sytuacja majątkowa i finansowa. W złożonym piśmie nie wypowiedziała się co do wszystkich uzyskiwanych przez nią i męża dochodach stałych i dorywczych, nie podała, czy prowadzi działalność gospodarczą i z jakim skutkiem finansowym, nie wskazała jaki jest stan rachunku bankowego, nie opisała posiadanego majątku nieruchomego, nie wskazała na dochody jakie przynosi i jakie generuje koszty oraz nie wyszczególniła miesięcznych kosztów utrzymania rodziny. Dokumenty, na które powołuje się skarżąca miały dodatkowo służyć potwierdzeniu podnoszonych twierdzeń. Wobec powyższego opierając się tylko o treść formularza wniosku o prawo pomocy przyjąć należy, iż wnioskodawczyni nie zrealizowała warunku i nie wykazała, iż nie jest w stanie uiścić kosztów sądowych niniejszego postępowania sądowego, chociażby w części. Tym bardziej, iż oświadczyła iż uiszcza kwotę 200 zł na wpis sądowy. Brak materiału dowodowego, który uzasadniałby stanowisko, że wnioskodawczyni nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów sądowych, musiał skutkować odmową przyznania prawa pomocy. Na podstawie art. 258 §1 i 2 pkt 7 w zw. z art. 246 §1 pkt 2 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu. /-/ K. Witkowicz-Grochowska