II SA/Po 1193/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Zieliński Sędzia NSA Stanisław Małek Sędzia NSA Barbara Kamieńska Protokolant Marek Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 04 maja 2005r. przy udziale sprawy ze skargi Z.W. na postanowienie Wojewody z dnia [...] maja 2003r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia środka odwoławczego postanawia odrzucić skargę /-/B. Kamieńska /-/A. Zieliński /-/St. Małek Z. W. wniósł odwołanie od decyzji Starosty M. z dnia [...] grudnia 2002r. odmawiającej wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną z dnia [...] października 1995r., udzielającą A.R. pozwolenia na budowę warsztatu samochodowego i wystąpił o przywrócenie mu terminu do wniesienia odwołania. Wojewoda nie uwzględnił tej prośby i postanowieniem z dnia [...] maja 2003r. odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, pouczając, że postanowienie jest ostateczne i może być zaskarżone do sądu administracyjnego. Z. W. dostosował się do tego pouczenia i wniósł skargę na postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, polemizując ze stanowiskiem Wojewody odnośnie niespełnienia przesłanek wymienionych w przepisach art. 58 kpa. Wojewoda wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do przepisu art. 52 § 1 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), będącego odpowiednikiem art. 34 ust. 1 ustawy o NSA obowiązującej w dacie wniesienia skargi – strona może wnieść skargę po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 1 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Zgodnie z art. 59 § 1 kpa, od postanowienia o odmowie przywrócenia terminu służy zażalenie. Ostateczne, a zatem otwierające drogę do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, są tylko postanowienia o przywróceniu terminu do wniesienia odwołania lub zażalenia (art. 59 § 2 kpa) – patrz Komentarz do KPA B. Adamiak i J. Borkowski, Wyd. 5, Wydawnictwo C.H. Beck Warszawa 2003r., str. 328 i 329. Ponieważ zaskarżone postanowienie nie orzeka o przywróceniu terminu do wniesienia odwołania, lecz o odmowie przywrócenia terminu, to uznać należy, że Z. W. przed wniesieniem skargi nie wyczerpał środka zaskarżenia przewidzianego w art. 59 § 1 kpa, a zatem jego skarga – jako niedopuszczalna – podlega odrzuceniu. Błędne pouczenie ze strony Wojewody nie znosi obowiązku wyczerpania środka zaskarżenia. Może być ewentualnie podniesione przed organem administracyjnym – jako przesłanka wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia. Dlatego na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji. /-/B. Kamieńska /-/A. Zieliński /-/St. Małek kk