II SA/Po 12/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak (spr.) Sędziowie WSA Aleksandra Łaskarzewska Elwira Brychcy po rozpoznaniu w dniu 02 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej o wykładnię wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 24 marca 2011 r. sygn. akt II SA/Po 12/11 wydanego w sprawie ze skargi Gminy Stare M. na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia (...) Nr (...) (znak: [...]) w przedmiocie ochrony przeciwpożarowej; p o s t a n a w i a odmówić dokonania wykładni wyroku Wyrokiem z dnia 24 marca 2011 r. sygn. akt II SA/Po 12/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uchylił postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej (...) października 2010 r. Nr (...) (znak: [...]), którym utrzymano w mocy postanowienie Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej w K. z dnia (...) września 2010 r. nr (...) w przedmiocie nie wyrażenia Urzędowi Gminy Stare M. zgody na utworzenie punktu przedszkolnego w obiekcie Zespołu Szkół w Ż. Pismem z dnia (...) kwietnia 2011 r. i Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej zwrócił się do Sądu z wnioskiem o wykładnię powyższego wyroku poprzez wyjaśnienie wątpliwości co do treści wyroku w zakresie wskazań dla organu II instancji wynikających z jego uzasadnienia. Organ podniósł, iż na stronie 6-7 uzasadnienia wyroku Sąd stwierdził, iż postanowienie organu I instancji stanowi opinię tego organu, co oznacza, ze nie istnieje w tym przypadku w sensie prawnym przedmiot zaskarżenia, bowiem przedmiotowa opinia nie podlega zaskarżeniu w drodze zażalenia wniesionego do organu II instancji, czemu organ ten powinien dać wyraz w swoim rozstrzygnięciu orzekając o niedopuszczalności zażalenia. Zdaniem składającego przedmiotowy wniosek o wykładnię wyroku z powyższym stwierdzeniem Sądu nie koresponduje zapis zawarty na stronie 8 uzasadnienia, gdzie Sąd zawarł stwierdzenie, iż "ponownie rozpoznając sprawę organ II instancji winien rozważyć podstawę prawną działań organu I instancji, uwzględniając wskazania wynikające z niniejszego uzasadnienia wyroku". W tym miejscu organ zauważył, iż takiej analizy Sąd dokonał w tymże wyroku. Przedmiotowy wniosek organ tłumaczy zamiarem prawidłowej realizacji wyroku, zgodnej z intencją Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Co do zasady potrzeba wykładni może być wynikiem wadliwego lub nie dość precyzyjnego sformułowania orzeczenia, tak w zakresie jego sentencji, jak i jego uzasadnienia. W ocenie Sądu w sprawie niniejszej uzasadnienie wyroku w sposób jasny i czytelny wskazuje na przyczyny uchylenia zaskarżonego postanowienia oraz zawiera jednoznaczne wskazania co do działania organu po uprawomocnieniu wyroku. W uzasadnieniu wyroku Sąd przeprowadził analizę prawną przedmiotowej sprawy i wskazał na konieczność wydania przez organ odwoławczy postanowienia o niedopuszczalności zażalenia na postanowienie Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej w K. z dnia (...) września 2010 r. (str. 6-7 uzasadnienia wyroku). Zawarte natomiast w dalszej części uzasadnienia (str. 8) stwierdzenie o konieczności rozważenia przez organ II instancji podstawy prawnej działań organu I instancji, nie oznacza, że ten zapis zawiera wytyczne odmienne od tych, które Sąd zawarł na stronach 6-7. W świetle całości wywodów zawartych w uzasadnieniu wyroku przywołany fragment uzasadnienia oznacza jedynie, iż po uprawomocnieniu wyroku oraz zwróceniu przez Sąd akt sprawy Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej zobligowany jest dokonać oceny działań organu I instancji w przedmiotowej sprawie z uwzględnieniem wytycznych Sądu, co w konsekwencji powinno znaleźć odzwierciedlenie w uzasadnieniu przyszłego postanowienia tego organu o niedopuszczalności zażalenia. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 158 wyżej powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji.