II SA/Po 12/24

Dnia 6 czerwca 2024 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak Sędziowie: Sędzia WSA Wiesława Batorowicz (spr.) Asesor WSA Arkadiusz Skomra po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 6 czerwca 2024 roku sprawy ze skargi Gminy R. na decyzję Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia 23 listopada 2023 r., nr [...] w przedmiocie usunięcia nieprawidłowości w zakresie stanu technicznego lokali mieszkalnych oddala skargę. Przedmiotem niniejszej sprawy jest skarga Gminy R. (zwanej dalej "Gminą" lub "skarżącą") na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (zwanego dalej "WINB" lub "organem II instancji") z dnia 23 listopada 2023 r., nr [...]. W decyzji tej utrzymano w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. (zwanego dalej "PINB" lub "organem I instancji") z dnia 16 sierpnia 2023 r., nr [...] w przedmiocie nakazania Gminie wyłączenia z użytkowania w całości lokalu nr [...] oraz częściowo lokalu nr [...], tj. pokoju nr [...] i częściowo lokalu nr [...], tj. pokoju nr [...] zlokalizowanych w budynku przy ul. [...] w R., do czasu usunięcia stwierdzonych zagrzybień oraz nakazania wykonania prac określonych w tej decyzji. Zaskarżona decyzja zapadła w oparciu o poniżej przedstawiony stan faktyczny i prawny. W. K. – mieszkaniec przy ul. [...] – wezwał PINB do przeprowadzenia kontroli mieszkania nr [...] w związku z jego zawilgoceniem i zagrzybieniem. Gmina, która jest właścicielem całego budynku, została zobowiązana w 2018 i w 2019 r. do wykonania naprawy wentylacji. Obecnie mieszkanie jest zagrzybione i zawilgocone co sprawia, że mieszkaniec boryka się z problemami zdrowotnymi. Dnia 28 lipca 2022 r. odbyła się kontrola ww. mieszkaniu oraz w mieszkaniu nr [...], zamieszkiwanym przez sąsiadkę. Podczas kontroli ustalono, że pomimo istniejących nawiewów pomiędzy pomieszczeniami, widać na ścianach ewidentne ślady po zmywaniu nalotów pleśni. Te powstają głównie zimą, co świadczy o przemarzaniu ścian budynku. PINB zgromadził materiały w postaci protokołów z okresowych kontroli stanu technicznego przewodów kominowych oraz stanu technicznego budynku. Ustalono, że w 2021 r. kominiarz zgłosił problem niedostatecznego ciągu lub braku jego stabilności przy zamkniętych oknach. Pismem z dnia 9 sierpnia 2022 r., PINB zawiadomił Gminę o wszczęciu postępowania administracyjnego w przedmiocie zawilgocenia i zagrzybienia oraz braku wentylacji w toalecie (dot. lokalu nr [...]) w budynku przy ul. [...] w R.. Postanowieniem z dnia 31 sierpnia 2022 r., nr [...], PINB zobowiązał Gminę do przedstawienia ekspertyzy mykologicznej na okoliczność stwierdzenia istnienia w całym budynku wilgoci, śladów pleśni ze wskazaniem przyczyn powstania tego zjawiska. Ta ekspertyza miała także na celu przedstawienie przyczyn wadliwości działania wentylacji grawitacyjnej nawiewno-wywiewnej we wszystkich lokalach. Ekspertyza miała być przedstawiona do dnia 28 lutego 2023 r. Następnie, na wniosek Gminy, termin ten został przedłużony do dnia 30 czerwca 2023 r. Przedstawiona w maju 2023 r. ekspertyza mykologiczno-budowlana wykazała, że istnieje zawilgocenie tych pomieszczeń, szczególnie na parterze, które od strony ściany zewnętrznej nie posiadają ocieplenia. Stwierdzono występowanie 10 gatunków grzybów toksynotwórczych oraz niedrożność systemu wentylacji, co sprawia, że w lokalu nr [...] nie można przebywać bez negatywnych dla zdrowia konsekwencji. Decyzją z dnia 16 sierpnia 2023 r., nr [...], PINB nakazał Gminie wyłączenie z użytkowania całości lokalu nr [...] oraz częściowo wyłączyć z użytkowania lokal nr [...], tj. w zakresie pokoju nr [...] oraz lokalu nr [...], tj. w zakresie pokoju nr [...] do czasu usunięcia zagrzybienia w lokalach, a fakt usunięcia grzybów należy potwierdzić ponownymi badaniami mykologicznymi. PINB zobowiązał także Gminę do wykonania szeregu prac natychmiast, a niektórych z nich do końca maja 2024 r. oraz października 2024 r. W uzasadnieniu decyzji PINB wskazał, że na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 682, zwanej dalej "p.b."), organ nadzoru budowlanego może zobowiązać właściciela obiektu budowlanego do przeprowadzenia niezbędnych robót, aby obiekt ten spełniał wymagania do dalszego użytkowania. Zdaniem PINB, zaistniały podstawy do zastosowania art. 66 ust. 1 pkt 1 p.b. Stwierdzono bowiem zagrożenie zdrowia ludzi poprzez zagrzybienie wielu miejsc w budynku. Gmina wniosła odwołanie od decyzji organu I instancji. Gmina zakwestionowała to, że nakazano jej wykonać w trybie natychmiastowym prace bez wskazania adekwatnego terminu do usunięcia nieprawidłowości, nieuwzględnienie przepisów o ochronie praw lokatorów, które przewidują przyczyny i terminy wypowiedzenia umów najmu, a w razie braku zgody najemcy na wyprowadzenie się, niezbędne jest wytoczenie postępowania eksmisyjnego. PINB miał także nie uwzględnić możliwości finansowych Gminy, która działa przecież na podstawie przepisów o finansach publicznych. Koszty takich robót muszą być oszacowane w sposób prawidłowy. Decyzją z dnia 23 listopada 2023 r., nr [...], WINB utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji WINB podniósł, że zasadnie doszło do wydania decyzji na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 1-3 p.b. Przepis ust. 2 daje podstawy, aby taka decyzja miała z mocy prawa nadany rygor natychmiastowej wykonalności. Organ nadzoru budowlanego nie bada przyczyn, dla których stan techniczny obiektu budowlanego jest taki, że wymaga interwencji. Chodzi tutaj o skutki użytkowania obiektu. Przedstawiona w toku postępowania ekspertyza wykazała bez wątpliwości fakt istnienia nieprawidłowości, które stanowią zagrożenie dla zdrowia ludzi. Ekspertyza została wykonana przez osoby mające przygotowanie do tego, a zatem nie sposób polemizować z tymi ustaleniami. Szczególnie odnosi się to do ustaleń o toksyczności grzybów (10 gatunków), które znajdują się na ścianach poszczególnych mieszkań w budynku przy ul. [...] w R.. Rolą właściciela obiektu budowlanego jest jego utrzymanie. Zaniedbania, które tworzą niebezpieczeństwo, muszą być naprawiane bez zbędnej zwłoki. Skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, kwestionując decyzję organu II instancji. Podniesiono zarzut naruszenia art. 66 ust. 1 pkt 1-3 p.b. poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji, nakazującej w trybie natychmiastowym wyłączyć z użytkowania w całości lokal nr [...] i w części lokal nr [...] i [...] do czasu usunięcia zagrzybień, w sytuacji, gdy "tryb natychmiastowy" nie stanowi określenia terminu wykonania nałożonego obowiązku; jest to termin niedookreślony i nie spełnia wymogu ustawowego wyznaczenia terminu wykonania nałożonych obowiązków; WINB nie uwzględnił niezbędnych terminów dla przygotowania inwestycji, a w szczególności procedury opróżnienia lokali mieszkalnych przez najemców zgodnie z przepisami o ochronie praw lokatorów w sytuacji odmowy ich opuszczenia. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. W uzasadnieniu skargi podniesiono tożsamą argumentację jak w odwołaniu od decyzji organu I instancji. W odpowiedzi na skargę WINB wniósł o jej oddalenie. Organ II instancji podtrzymał stanowisko, jakie zajął w zaskarżonej decyzji. W piśmie z dnia 5 marca 2024 r. skarżąca przedstawiła aktualny stan sprawy. Z kolei w piśmie z dnia 23 maja 2024 r. skarżąca podniosła, że podtrzymuje twierdzenia swojej skargi i przedstawiła kolejne fakty powstałe po wniesieniu skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Na wstępnie należy zwrócić uwagę, że niniejsza sprawa została rozpoznana w trybie art. 15zzs4 ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 340). Zgodnie z powołanym przepisem: "W okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19 oraz w ciągu roku od odwołania tego z nich, który obowiązywał jako ostatni, wojewódzkie sądy administracyjne i Naczelny Sąd Administracyjny mogą rozpoznać sprawę na posiedzeniu niejawnym, chyba że strona lub uczestnik postępowania wniosą o rozpoznanie sprawy na rozprawie. Wniosek strony lub uczestnika postępowania wiąże sąd". Sprawa dotyczy kwestii budowlanych, jednakże w sprawie ujawniono zatrważający stan zagrzybienia pomieszczeń na pobyt ludzi, co zagraża ludzkiemu zdrowiu. Zasadnym było więc rozpoznanie sprawy w możliwie jak najszybszym terminie. Z tego względu, zarządzeniem z dnia 6 maja 2024 r. Zastępca Przewodniczącej Wydziału II tut. Sądu skierowała sprawę do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym w dniu 6 czerwca 2024 r. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2492), sądy administracyjne sprawują kontrolę nad działalnością administracji publicznej, przyjmując jako kryterium kontroli, zgodność z prawem. Kognicja sądów administracyjnych obejmuje m.in. sądową kontrolę decyzji administracyjnych (art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 z późn. zm., zwanej dalej "p.p.s.a."]). Ponadto zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., w zakresie realizowanej kontroli, Sąd nie jest związany zarzutami skargi, w związku z czym nie wyznaczają one kierunku analizy podejmowanej przez Sąd. Innymi słowy, Sąd z urzędu powinien wziąć pod uwagę wszelkie okoliczności, które mają wpływ na ocenę trafności kontrolowanego rozstrzygnięcia, nawet jeśli nie zostały one podniesione przez stronę skarżącą. Przedmiotem niniejszej sprawy jest ocena zgodności z prawem decyzji WINB, utrzymującej w mocy decyzję PINB w przedmiocie zobowiązania skarżącej do usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości w lokalach mieszkalnych należących do skarżącej oraz zakazania użytkowania niektórych z nich. Analiza całokształtu sprawy doprowadziła Sąd w składzie orzekającym do przekonania, że zaskarżona odpowiada prawu. Twierdzenie Sądu wynika z poniższej argumentacji. Materialnoprawną podstawą rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie są przepisy p.b. Na szczególną uwagę zasługuje przepis art. 66 ust. 1 i 2 p.b., którego zastosowanie wywołało spór pomiędzy skarżącą a WINB. Powołany przepis stanowi: "W przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany: 1) może zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia bądź środowiska albo 2) jest użytkowany w sposób zagrażający życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia lub środowisku, albo 3) jest w nieodpowiednim stanie technicznym, albo 4) powoduje swym wyglądem oszpecenie otoczenia - organ nadzoru budowlanego nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania tego obowiązku [ust. 1 – uw. Sądu]. W decyzji, o której mowa w ust. 1 pkt 1-3, organ nadzoru budowlanego może zakazać użytkowania obiektu budowlanego lub jego części do czasu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości. Decyzja o zakazie użytkowania obiektu, jeżeli występują okoliczności, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, podlega natychmiastowemu wykonaniu i może być ogłoszona ustnie [ust. 2 – uw. Sadu]". W pierwszej kolejności należy skoncentrować się na przepisie art. 66 ust. 1 p.b., ponieważ to jego zastosowanie "otwiera" dalsze nakładanie obowiązków na właściciela obiektu budowlanego. W. K. zaalarmował PINB w zakresie stanu technicznego jego mieszkania – [...] w R.. PINB, spełniając swój ustawowy obowiązek przeprowadzenia kontroli stanu technicznego obiektu budowlanego, ustalił, że budynek jest w stanie technicznym, który wymaga natychmiastowej interwencji. Ustalenia te dotyczą dwóch zagadnień – ciągu związanego z niedziałającą należycie wentylacją oraz zagrzybienia nie tylko mieszkania W. K., ale także innych mieszkań, co nie było od początku wiadome. Na skutek zastosowania przez PINB art. 81c ust. 2 p.b., w toku postępowania administracyjnego pozyskano ekspertyzę, która tylko potwierdziła istnienie poważnych nieprawidłowości w stanu technicznym budynku przy ul. [...] w R.. Dość stwierdzić, że ekspertyza ta jest dowodem z opinii biegłego, a więc korzysta ze szczególnej mocy dowodowej, ponieważ do jej sporządzenia niezbędna okazała się wiedza specjalistyczna. Po pierwsze, wyjaśniono zagadnienie przyczyn niewłaściwie działającej wentylacji, co jak się okazało, wykraczało poza możliwości PINB – specjalistycznego organu administracji publicznej, a po drugie, ujawniono istnienie 10 gatunków grzybów toksynotwórczych. Te ustalenia dowodzą temu, że zaktualizowała się przesłanka z art. 66 ust. 1 p.b. Mianowicie, zdaniem Sądu w składzie orzekającym, PINB, a po nim WINB, zasadnie uznał, że istnieje zagrożenie zdrowia ludzkiego (art. 66 ust. 1 pkt 1 p.b.), budynek jest użytkowany w sposób zagrażający temuż zdrowiu (art. 66 ust. 1 pkt 2 p.b.) oraz jest on w nieodpowiednim stanie technicznym (art. 66 ust. 1 pkt 3 p.b.). Niewłaściwie działająca wentylacja oraz zagrzybienie zagrażają nie tylko zdrowiu mieszkańców, ale także całej konstrukcji budynku. W ekspertyzie, a także w protokole z kontroli przeprowadzonej przez PINB ujawniono zacieki na ścianach zewnętrznych budynku, które świadczą o tym, że od lat dochodzi do przemarzania ścian. Chociaż Sąd nie posiada wiedzy fachowej, nie sposób nie zauważyć, że przemarzanie ścian zimą prowadzi do chłonięcia wilgoci z powietrza. Następnie zamarzanie wody w ścianach może doprowadzić do pęknięć, a to zaś do osłabienia konstrukcji nośnej budynku. Jeżeli w ścianach znajdują się pręty zbrojeniowe, kontakt z wilgocią może powodować korozję stali zbrojeniowej. Trafnie zatem organy nadzoru budowlanego podjęły interwencję w tej sprawie. Podobny pogląd prezentuje się w orzecznictwie – "Istnienie pęknięć w ścianach budynku oraz zawilgocenie tych ścian, które mogą powodować odpadanie fragmentów tynku, zagrzybienie istniejące w obrębie obiektu, powodujące wydzielanie toksyn, podmakanie piwnicy, niezabezpieczone odpowiednio instalacje elektryczne wskazują na nieodpowiedni stan techniczny budynku, co więcej, uznać należy, że mogą powodować realne zagrożenia dla zdrowia lub życia ludzi oraz bezpieczeństwa mienia." (wyrok WSA w Krakowie z dnia 13 maja 2019 r., sygn. akt II SA/Kr 55/19, dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych [zwanej dalej "CBOSA"] na stronie: https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Wobec zaktualizowania się przesłanek, tj. art. 66 ust. 1 pkt 1-3 p.b., zasadne było wprowadzenie nakazów określonych tym przepisem. Sąd zwraca uwagę skarżącej, że ustawodawca użył słowa "nakazuje", co wyłącza dyskrecjonalną władzę organu nadzoru budowlanego. Innymi słowy, PINB miał obowiązek wszcząć postępowanie administracyjne, a w końcu wydać decyzję w tym przedmiocie. Sąd zwraca uwagę na sposób sformułowania części wspólnej art. 66 ust. 1 p.b. Organ nadzoru budowlanego ma nakaz zobowiązania właściciela obiektu budowlanego (art. 61 pkt 1 i 2 p.b.), do usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości, określając przy tym termin do wykonania obowiązków. Tylko w zakresie określenia terminu organ nadzoru budowlanego dysponuje uznaniowością (wyrok WSA w Warszawie z dnia 8 marca 2023 r., sygn. akt VII SA/Wa 2549/22, dostępny w CBOSA). Prawdą jest, że termin ten powinien być realny, wynikający z okoliczności sprawy. Termin realny to nie tylko taki, który jest uwarunkowany względami atmosferycznymi, ale także uwarunkowany istnieniem interesu społecznego (por. wyrok NSA z dnia 4 kwietnia 2024 r., sygn. akt II OSK 1918/23, dostępny w CBOSA). Nie sposób nie skonstatować, że usunięcie zagrzybienia i oczyszczenie ścian z pleśni nie wymaga podjęcia natychmiastowego działania, kiedy tak silnie toksyczne grzyby (10 gatunków) od lat rosną na ścianach lokali mieszkalnych należących do Gminy. PINB miał to na uwadze, a więc na podstawie art. 66 ust. 2 p.b., wyłączył z użytkowania lokal i niektóre pokoje w innych lokalach, a wobec tego ta decyzja została obarczona rygorem natychmiastowej wykonalności z mocy prawa. To zaś oznacza, że niezwłocznie należy podjąć działania zmierzające do wykonania wydanej decyzji. Jeżeli organ I instancji nakazał natychmiastowe oczyszczanie mieszkań, należy zgodzić się, że takie określenie "terminu" jest prawidłowe, ponieważ jest ono adekwatne do sytuacji, co wpisuje się w rozważania nad realnością terminu, o którym mowa w art. 66 ust. 1 p.b. Uwagę Sądu zwraca to, że w terminie natychmiastowym nakazano skarżącej wykonanie prac doraźnych (nieskomplikowanych) – usunięcie widocznych zagrzybień na ścianach i sufitach, zastosowanie w razie potrzeby preparatu grzybobójczego, uzupełnienie tynków w razie potrzeby skucia ich przy usuwaniu grzybów, udrożnienie orynnowania, aby woda opadowa lub roztopowa mogła swobodnie odpływać nie ingerując dalej w konstrukcję budynku, udrożnienie przewodów wentylacyjnych, uszczelnienie pokrycia dachowego, usunięcie luźnych tynków. Żadna z wymienionych czynności nie stanowi nadmiernego obciążenia, które wymagałoby odłożenia w czasie wykonania tych czynności. Zdrowie ludzkie, jako wartość najwyższa, wymaga natychmiastowego działania szczególnie, że zastany stan rzeczy trwa już od lat. Pozostałe czynności, jakie nakazał PINB, zostały odłożone w czasie. Jego decyzja korzysta z rygoru natychmiastowej wykonalności (art. 66 ust. 2 p.b.), a z uwagi na fakt, że decyzja ta została wydana w sierpniu 2023 r., wyznaczenie czasu do końca maja i października 2024 r. na wykonanie pozostałych prac, jawi się jako adekwatne do rodzaju prac oraz możliwości technicznych. Należy jednocześnie wskazać, że nakładając obowiązek z art. 66 ust. 1 i 2 p.b., organ nadzoru budowlanego nie ma obowiązku badać możliwości finansowych właściciela obiektu budowlanego. Jedną z naczelnych zasad prawa budowlanego jest to, że właściciel obiektu budowlanego ma obowiązek dbania o jego stan techniczny tak długo, dopóki ten obiekt istnieje (art. 61 p.b.). Nie jest istotne, czy właściciel ma środki finansowe, czy nie; czy ma plany inwestycyjne, czy nie; ciąży na nim obowiązek dbania o obiekt budowlany, do którego ma tytuł prawny (zob. wyrok WSA w Gdańsku z dnia 13 marca 2024 r., sygn. akt II SA/Gd 706/23, wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 24 października 2023 r., sygn. akt II SA/Wr 391/23, wyrok NSA z dnia 28 maja 2020 r., sygn. akt II OSK 2484/19, dostępne w CBOSA). Nie ma przy tym żadnego znaczenia to, że skarżąca jest jednostką samorządu terytorialnego i podlega pod reżim przepisów o finansach publicznych. Ustawodawca nie czyni żadnego wyjątku dla takich podmiotów. Czas na zgromadzenie środków na wykonanie obowiązku wynikającego z decyzji wydanej na podstawie art. 66 ust. 1 i 2 p.b. również nie podlega badaniu. Odnosząc się bezpośrednio do zarzutów podniesionych w skardze, należało stwierdzić ich niezasadność. Nie doszło do naruszenia art. 66 ust. 1 pkt 1-3 p.b. Określenie "termin natychmiastowy" koresponduje z treścią art. 66 ust. 2 p.b., gdzie mowa jest o rygorze natychmiastowej wykonalności. Usunięcie zagrzybień, oczyszczenie ścian w mieszkaniu zajmowanym przez W. K., a także poszczególnych pokojach, ze względu na ochronę zdrowia ludzkiego, wymaga podjęcia natychmiastowych działań i niedopuszczalna jest jakakolwiek zwłoka w tym zakresie. Już dostatecznie długo trzeba było czekać na podjęcie właściwych działań naprawczych. WINB miał na względzie techniczne aspekty wszystkich rodzajów przedsięwzięć, jakie nakazał podjąć PINB. Część z działań należy wykonać natychmiast, a część do końca maja i października 2024 r., uwzględniając przy tym zmianę pór roku. Określenie "termin natychmiastowy", jaki został wskazany w oparciu o art. 66 ust. 1 p.b. nie jest terminem, o którym mowa w przepisach postępowania administracyjnego. Jako, że nie ma definicji legalnej terminu, należy posiłkować się definicją słownikową – "wyznaczony czas" (E. Sobol, Popularny słownik języka polskiego PWN, Warszawa 2003, s. 1025). Niewątpliwie istniejący związek wydanej decyzji z art. 66 ust. 2 p.b. nakazuje, aby wyznaczony czas zawęzić do niezbędnego minimum, w celu podkreślenia potrzeby natychmiastowego wykonania wskazanych w decyzji organu I instancji działań. Sąd nie dostrzega naruszenia przepisów prawa w omawianym aspekcie. Skarżąca pozostaje w błędzie sądząc, że procedura opróżnienia lokali w myśl przepisów o prawach lokatorów i o zmianie kodeksu cywilnego, jest niezbędna do zastosowania w niniejszej sprawie. Przepisy p.b. są autonomiczne i nie stoją one w kolizji z przepisami prawa cywilnego (por. wyrok WSA w Poznaniu z dnia 10 czerwca 2021 r., sygn. akt IV SA/Po 420/21, dostępny w CBOSA). Kwestia opróżnienia lokalu (tzw. eksmisja) to zagadnienie cywilnoprawne, a opuszczenie lokalu w związku z potrzebą usunięcia nieprawidłowości to sprawa administracyjna. Sąd nie odnosi się do tego, co skarżąca zrobiła w celu wykonania zaskarżonej decyzji. Sąd jest zobowiązany do oceny zaskarżonej decyzji w oparciu o stan faktyczny i prawne obowiązujący w dniu jej podjęcia. To co dzieje się później, nie ma żadnego wpływu na postępowanie sądowoadministracyjne. Mając powyższe na uwadze, Sąd doszedł do przekonania o niezasadności zarzutów podniesionych w skardze jak i jej samej. Kierując się wspomnianym już przepisem art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd nie znalazł żadnych przesłanek, które mogłyby skutkować uchyleniem zaskarżonej decyzji, jak i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. W związku z tym Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę, o czym orzeczono w sentencji wyroku.