II SA/Po 1210/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stanisław Małek Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Górecka (spr.) Sędzia WSA Edyta Podrazik Protokolant Sekretarz sądowy Katarzyna Bela po rozpoznaniu w Poznaniu na rozprawie w dniu 27 czerwca 2006 r. sprawy ze skargi S. i M. G. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem; I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżących kwotę 500,- zł (pięćset złotych) tytułem zwrotu kosztów sądowych, III. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana. /-/ M.Górecka /-/ St.Małek /-/ E.Podrazik Decyzją z dnia [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. nakazał S. i M. G. wykonanie w terminie do [...].10.2005r. wskazanych w treści decyzji zmian i przeróbek jako niezbędnych do doprowadzenia samowolnie wybudowanego budynku gospodarczego wraz z wiatą na nieruchomości w K . przy ul. [...], do stanu zgodnego z przepisami, zobowiązując przy tym do zachowania wskazanych w treści decyzji warunków. W uzasadnieniu organ I instancji powołując się na zgromadzony w trakcie postępowania administracyjnego materiał dowodowy podał, iż w wydanym na podstawie art. 56 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 24 października 1974r. Prawo budowlane w dniu 29.11.2004r. postanowieniu nałożył na inwestora obowiązek przedłożenia określonych dokumentów związanych z prowadzeniem robót oraz stanem technicznym samowolnie wybudowanego obiektu bowiem ustalono, że na przedmiotowej działce wybudowano w latach 80- tych bez wymaganego pozwolenia na budowę jednokondygnacyjny budynek gospodarczy o wymiarach 11m x 11, 10m wraz z przyległą wiatą o wymiarach 11m x 4m ,przykryty dachem dwuspadowym niskim, który to dach w 1998r uległ spaleniu i został odbudowany i doprowadzony do stanu pierwotnego. Aktualnie obiekt jest użytkowany jako magazyn zboża. Z uwagi na to, że budowa została zakończona przed grudniem 1994r. , organ I instancji podał, iż zastosowanie ma przepis art. 103 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane a więc sprawa rozpatrywana jest w oparciu o przepisy ustawy z dnia 24 października 1974r. Prawo budowlane. Organ I instancji ustalił, że przedmiotowa samowola budowlana jest zgodna z ustaleniami obowiązującego w czasie jej budowy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonego uchwałą Nr XIV/63 Rady Narodowej Miasta i Gminy w K. z dnia [...] grudnia 1976r. (jednostka bilansowa 35 MN - tereny mieszkalnictwa). Następnie opierając się na ekspertyzie technicznej, organ I instancji podał, że cześć obiektu usytuowana przy granicy, pod względem konstrukcyjnym jest w odpowiednim stanie technicznym jednak należy wykonać pewne roboty budowlane celem doprowadzenia tej części budynku do stanu zgodnego z przepisami, zaś pozostała część budynku-wiata od strony podwórza z uwagi na nieodpowiedni stan techniczny kwalifikuje się do rozbiórki. Organ I instancji nadto podał, iż wybudowany budynek gospodarczy przy granicy nie narusza przepisów, w tym techniczno-budowlanych w zakresie uniemożliwiającym doprowadzenie obiektu do stanu zgodnego z prawem jak i nie narusza uzasadnionych interesów osób trzecich (sąsiadów), nie powoduje niebezpieczeństwa dla ludzi i mienia jak i niedopuszczalnego pogorszenia warunków zdrowotnych lub użytkowych dla otoczenia. To- w ocenie organu I instancji- wykluczało zastosowanie art. 37 ustawy z dnia 24 października 1974r. Prawo budowlane i możliwa stała się legalizacja budynku gospodarczego, z wyłączeniem wiaty na określonych warunkach. Odwołanie od powyższej decyzji z dnia [...]. wnieśli inwestorzy - S. i M. G. twierdząc, iż wykonanie nakazanego w skarżonej decyzji obowiązku - wykonanie ściany przeciwpożarowej obecnie – zdaniem skarżących- jest niemożliwe wskazując przy tym powody mające stwierdzić ową niemożliwość realizacji nałożonego przez organ administracji obowiązku jak i podając , że – zdaniem odwołujących - nie ma sensu budowa ściany przeciwpożarowej skoro na działce sąsiedniej jest nieużytek zarośnięty chwastami. Nadto odwołujący podali, że przedmiotowy budynek będący samowolą budowlaną jest orynnowany i woda deszczowa spływa na teren odwołujących. Odwołujący wskazywali przy tym na inne- w ich ocenie zamienne od nakazanych skarżoną decyzją – rozwiązania mające zapewnić bezpieczeństwo przeciwpożarowe. Rozpatrując odwołanie Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...]. uchylił zaskarżoną decyzję w całości i orzekł na podstawie art. 40 ustawy z dnia 24 października 1974r. Prawo budowlane w zw. z art. 103 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r,. Prawo budowlane o nałożeniu obowiązku wykonania wskazanych w treści decyzji zmian i przeróbek - tożsamych jakie nakazał wykonać organ I instancji w skarżonej decyzji, w tym wymurowanie ściany oddzielenia przeciwpożarowego grub. 25cm w granicy nieruchomości, wraz z fundamentem i izolacją pozioma oraz rozbiórkę części obiektu - wiaty od strony podwórza o wymiarach ok. 4m x 11m jako niezbędnych - zdaniem organu odwoławczego - do doprowadzenia samowolnie wybudowanego budynku gospodarczego wraz z wiatą na nieruchomości w K. przy ul. [...], do stanu zgodnego z przepisami a nadto zobowiązał do złożenia inwentaryzacji geodezyjnej powykonawczej, zakreślając termin do dnia 12.01.2006r. W uzasadnieniu powyższej decyzji organ odwoławczy opierając się na poczynionych przez organ I instancji ustaleniach podał, iż szczegółowe określenie zmian i przeróbek nastąpiło na podstawie sporządzonych i przedłożonych organowi I instancji zarówno inwentaryzacji budowlanej, ekspertyzy stanu technicznego i projektu budowlanego, które to opracowania zostały sporządzone przez osobę posiadająca wymagane prawem uprawnienia dlatego nie znalazły uzasadnienia zarzuty odwołujących, że są inne możliwości przerobienia ściany tylnej budynku. Organ odwoławczy podał, że pozostałe zarzuty odwołujących uzasadniane względami społecznymi, moralnymi i ekonomicznymi pozostają bez związku dla oceny trafności skarżonej decyzji jak również nie podważają przesłanek, na których została ona oparta. Uchylenie skarżonej decyzji pierwszoinstancyjnej i orzeczenie w sprawie przez organ odwoławczy, uzasadniane było tym, że organ I instancji nie miał podstaw prawnych do zobowiązania inwestora do zachowania określonych warunków przy realizacji nałożonych na niego przez organ nadzoru budowlanego obowiązków, gdyż inwestor obowiązany jest jedynie zapewnić nadzór nad robotami budowlanymi przez osobę posiadająca uprawnienia budowlane w odpowiedniej specjalności. Skargę na powyższą decyzje z dnia [...]. wnieśli inwestorzy - S. i M. G. żądając uchylenia skarżonej decyzji i zasądzenia kosztów postępowania. Wraz ze skargą złożyli wniosek o wstrzymanie wykonania skarżonej decyzji, który tutejszy Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznał w dniu 16 stycznia 2006r. wydając postanowienie. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazywali na brak powołania prawidłowej podstawy prawnej przez organ odwoławczy w skarżonej decyzji i naruszenie przez organy obydwu instancji przepisu art. 10 k.p.a. poprzez nie zawiadomienie skarżących o prawie do zapoznania się z aktami administracyjnymi i prawie złożenia wniosków przed wydaniem decyzji. Co do meritum podali, iż organ odwoławczy nie wskazał w oparciu o jakie przepisy prawa uznał , że przedmiotowy obiekt budowlany nie spełnia wymogów technicznych i celowym jest wykonanie wskazanych w treści decyzji zmian i przeróbek, a tym samym - w ocenie skarżących - nie dokonano dokładnego zbadania stanu faktycznego i prawnego sprawy. Dodatkowo skarżący podnieśli i tę okoliczność, że wykonanie obowiązku w postaci wymurowania ściany oddzielenia przeciwpożarowego grubości 25 cm w granicy nieruchomości wraz z fundamentem i izolacją poziomą nie jest nakazem zmierzającym do doprowadzenia obiektu budowlanego do stanu zgodnego z przepisami a nakazem zmierzającym do powstania nowego obiektu budowlanego t.j. muru samonośnego grubości 25 cm, wysokości 268cm i długości 1014cm, nie związanego w żaden sposób z istniejącym budynkiem gospodarczym. Zdaniem skarżących przedmiotowy budynek gospodarczy nie jest usytuowany bezpośrednio przy granicy i istnieje wątpliwość czy jest to budynek czy budowla.. Skarżący kwestionowali konieczność wykonania ściany oddzielenia przeciwpożarowego i w tym względzie powoływali się na obowiązujące w dacie budowy przepisy wykonawcze - § 13 rozporządzenia Ministra Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 3 lipca 1980r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki (Dz. U. Nr 17, poz. 62). Odpowiadając na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację podaną w skarżonej decyzji. Odnosząc się zaś do zarzutów podał, iż zarzut naruszenia art. 10 k.p.a. jest bezzasadny bowiem skarżący zostali przez organ I instancji zawiadomieni o możliwości zapoznania się z aktami administracyjnymi i złożenia wniosków przed wydaniem decyzji i w tym względzie odwołał się do zwrotnych poświadczeń odbioru zawiadomienia organu w aktach administracyjnych oraz złożonym po tym zawiadomieniu przez skarżących dokumencie - uzupełniona ekspertyza stanu technicznego przedmiotowego obiektu budowlanego. Co do zarzutu braku podania prawidłowej podstawy prawnej rozstrzygnięcia, organ odwoławczy potwierdził, iż jedynie wskutek błędu pisarskiego podał w skarżonej decyzji przepis art. 103 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane jednak charakter sprawy i uzasadnienie skarżonej decyzji wskazują jednoznacznie - zdaniem organu II instancji - na stosowanie art. 103 ust. 2 tej ustawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się zasadna chociaż nie wszystkie jej zarzuty zasługiwały na ich uwzględnienie. Otóż prawidłowo organy obydwu instancji uznały, że przedmiotowy obiekt budowlany jest samowolą budowlaną i skoro został wybudowany w latach 80-tych to do samowolnie wybudowanego obiektu budowlanego należy wówczas stosować przepisy dotychczasowe, w omawianej sprawie ustawę z dnia 24 października 1974r. Prawo budowlane (Dz. U. Nr 38, poz. 229, ze zm.) gdyż wynika to wprost z art. 103 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2003r. nr 207, poz. 2016, ze zm.). Dał temu wyraz w swojej decyzji zarówno organ I instancji jak i organ II instancji z tym, że omyłkowo organ odwoławczy wskazał w uzasadnieniu skarżonej decyzji przepis art. 103 ust. 3 zamiast ust. 2 tego artykułu bowiem treść uzasadnienia nie nasuwa żadnych wątpliwości co do zamiaru powołania przez ten organ właściwej podstawy prawnej. W skarżonej decyzji organ odwoławczy opiera się na poczynionych przez organ I instancji ustaleniach, które swoje oparcie znalazły w materiale zgromadzonym w aktach administracyjnych, w szczególności powołuje on dokumenty: inwentaryzację budowlaną, ekspertyzę stanu technicznego i projekt budowlany i na ich podstawie dokonuje – za organem I instancji - oceny co do konieczności wykonania przez skarżących - inwestorów zmian i przeróbek, które - w ocenie organów obydwu instancji - doprowadzą obiekt budowlany do stanu zgodnego z przepisami. W tym miejscu należy zauważyć, że postanowieniem z dnia [...] 11.2004r. organ I instancji zobowiązał skarżących inwestorów m.in. do złożenia inwentaryzacji budowlanej samowolnie wybudowanego obiektu wraz z ekspertyzą stanu technicznego budynku oraz ocen a zgodności budowy z przepisami techniczno- budowlanymi i taki dokument skarżący złożyli i jest to dokument z dnia [...].02.2005r. sporządzony przez osobę uprawnioną R. K. . W treści tego dokumentu w pkt 6 "Zalecenia" stwierdza się: "należy rozebrać część wiaty przybudowanej do szopy; w szopie należy zabezpieczyć antykorozyjnie przez oczyszczenie szczotką drucianą i malowanie farbami słupki stalowe; w granicy wybudować ściankę oddzielającą z murkiem ogniowym; odprowadzenie wody opadowej po wybudowaniu ścianki wykonać w taki sposób aby woda odprowadzona była na działkę inwertora". Ten dokument jednak okazał się niewystarczający czego dowodem jest to, iż organ I instancji postanowieniem z dnia [...] .04.2005r. zobowiązał inwestorów do uzupełnienia opracowanej ekspertyzy stanu technicznego samowolnie wybudowanego budynku gospodarczego wraz z wiatą na przedmiotowej nieruchomości wskazując, iż wnioski z oględzin i badań zawarte w opracowaniu posiadają braki i nieścisłości, w szczególności nie zajęto stanowiska w zakresie spełnienia przez wybudowany samowolnie obiekt podstawowych wymagań dotyczących bezpieczeństwa pożarowego, bezpieczeństwa użytkowania oraz innych określonych w art. 5 Prawa budowlanego. Nadto w postanowieniu tym stwierdza się, że brak jest oceny obiektu w świetle obowiązujących w czasie budowy przepisów rozporządzenia Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 3 lipca 1980r. w sprawie warunków, jakim powinny odpowiadać budynki i brak przydatności do dalszego użytkowania lub planowanej przebudowy. Z akt administracyjnych wynika, iż w wykonaniu tego postanowienia skarżący taką uzupełnioną ekspertyzę przedłożyli (pismo skarżących z dnia [...].04.2005r., strona 59 akt administracyjnych I instancji) i w aktach tych znajduje się taki dokument : Aneks nr 1 z dnia [...].04.2005r.- co wynika z porównania dat pisma skarżących (strona 59 akt administracyjnych I instancji) i daty tego dokumentu (strona 49-45 akt administracyjnych I instancji) oraz z jego treści ("Opis techniczny - aneks" strona 2 dokumentu). Należy zauważyć, że ten dokument został sporządzony przez osobę uprawnioną i był nim także R. K.. W tym dokumencie jego autor stwierdza, że budynek spełnia i spełniał w czasie budowy niezbędne wymogi przeciwpożarowe dla jednokondygnacyjnych budynków grupy IN do jakiej jest zaliczany oraz, że posadowienie budynku nie jest sprzeczne z wymogami warunków technicznych obowiązujących w okresie wzniesienia budynku zawartych w rozporządzeniu Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 3 lipca 1980r. w sprawie warunków, jakim powinny odpowiadać budynki. Następnie w zaleceniach autor tego dokumentu nie stwierdza, że należy wymurować ścianę oddzielenia przeciwpożarowego w granicy nieruchomości wraz z fundamentem i izolacją poziomą. Wskazanie do wykonania ścianki ogniowej zawiera natomiast inny, wcześniejszy dokument opracowany przez tego samego autora w dniu [...].03.2005r. "Dostosowanie istniejącego budynku gospodarczego do obowiązujących przepisów prawa budowlanego i warunków technicznych" i jest ono zawarte w pkt 5.3 "Rozwiązania szczegółowe", który to dokument ostatecznie został uznany przez organ I instancji jako załącznik nr 1 do decyzji z dnia [...]. Otóż analiza przedstawionych powyżej dokumentów, które były przedmiotem badań organów obydwu instancji i które stanowiły podstawę do wydania skarżonego obecnie rozstrzygnięcia nie pozwala - zdaniem Sądu orzekającego - wyprowadzić wniosku, że obowiązek wymurowania ściany oddzielenia przeciwpożarowego grubości 25cm w granicy nieruchomości wraz z fundamentem i izolacją poziomą jest zmianą/przeróbką niezbędną do doprowadzenia samowolnie wybudowanego budynku gospodarczego na przedmiotowej nieruchomości do stanu zgodnego z przepisami . Taki nałożony przez organ nadzoru budowlanego obowiązek wynika wprawdzie z przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690) - § 272 ust. 3, jednak nie wynika wprost z warunków techniczno- budowlanych obowiązujących w dacie budowy przedmiotowej samowoli budowlanej (rozporządzenie Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 3 lipca 1980r. w sprawie warunków, jakim powinny odpowiadać budynki). W tym miejscu należy odnieść się ponownie do omówionych powyżej dokumentów. Otóż w dokumencie nazwanym jako "Aneks nr 1’ z dnia [...].04.2005r. przedmiotowy budynek będący samowolą budowlaną zakwalifikowano jako budynek grupy IN podając jednocześnie, że budynek przeznaczony jest do składania i przygotowywania paszy dla zwierząt. Z przepisu § 209 ust. 1 pkt 3 powołanego wcześniej rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002r. wynika, że do tej grupy zalicza się budynki inwentarskie, służące do hodowli inwentarza natomiast zgodnie z ust. 4 tego paragrafu odnośnie wymagań dotyczących bezpieczeństwa pożarowego budynków oraz części budynków stanowiących odrębne strefy pożarowe, określanych jako IN odnoszą się one również do takich budynków w zabudowie zagrodowej o kubaturze brutto nieprzekraczającej 1 500 m3 , jak stodoły, budynki do przechowywania płodów rolnych i budynki gospodarcze. Z kolei z akt administracyjnych wynika, że przedmiotowy budynek uznany został za magazyn zboża (załącznik nr 1 do protokołu kontroli z dnia [...].09.2004r., strona 13 akt administracyjnych I instancji a także zdjęcia strona 11 i 10 akt administracyjnych I instancji). Takie określenie przedmiotowego budynku prowadzi do innej jego klasyfikacji a mianowicie uznać należało by , że jest to budynek magazynowy określony jako PM (§ 209 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia). Ta różnorodność w określeniu rodzaju i przeznaczenia przedmiotowego budynku ma niewątpliwie wpływ na takie a nie inne uwarunkowania w zakresie stawianych przez prawo wymogów bezpieczeństwa pożarowego. Skoro organ nadzoru budowlanego jednoznacznie nie ustalił przeznaczenia i sposobu użytkowania przedmiotowego budynku (różnorakie określenia w aktach administracyjnych - na co powyżej zwrócono uwagę) to tym samym nie sposób dokonać oceny czy przedmiotowy budynek spełnia wymogi określone prawem w zakresie bezpieczeństwa pożarowego. Wszystko to – w ocenie Sądu orzekającego- prowadzi do konkluzji, że nie sposób odmówić racji skarżącym formułującym w skardze zarzut, iż żeby określić jakie zmiany i przeróbki należy wykonać, należy uprzednio wskazać przepisy techniczno- budowlane, których przedmiotowy obiekt nie spełnia.. Organy obydwu instancji nie wskazały jakie przepisy techniczno-budowlane narusza przedmiotowa samowola budowlana, w czym konkretnie owo naruszenie jest przez organ nadzoru budowlanego upatrywane i ewentualnie jakie czynności - obowiązki inwestor winien wykonać aby przedmiotowy budynek doprowadzić do stanu zgodnego z prawem odnosząc jednocześnie nałożone na inwestora obowiązki do konkretnego przepisu prawa, z którego wynikać winna prawidłowość przyjętego przez organ rozwiązania. W omamianej sprawie organy nadzoru budowlanego nie dokonały badania co do przeznaczenia i sposobu użytkowania przedmiotowego budynku, poprzestając ostatecznie na opracowaniach autorstwa R. K., z których także nie wynika w sposób oczywisty na jakiej podstawie uznał ten autor , że przedmiotowy budynek należy określić jako IN , zgodnie z określeniami przyjętymi dla oznaczenia wymogów w zakresie bezpieczeństwa pożarowego. Z kolei określone w skarżonej decyzji zmiany i przeróbki, które winien wykonać skarżący, ich niezbędność do doprowadzenia samowoli budowlanej do stanu zgodnego z prawem także nie wynika z dokumentów, na których swoje rozstrzygnięcie oparły organy obydwu instancji a nadto nie wskazano przepisu prawa stanowiącego wymóg wybudowania ściany oddzielenia przeciwpożarowego w sytuacji jak ta rozpoznawana – co zostało szczegółowo omówione we wcześniejszej części niniejszego uzasadnienia. Należy bowiem podkreślić, że organ nadzoru budowlanego nie prowadził w przedmiotowej sprawie postępowania w trybie art. 66 Prawa budowlanego a więc winien dokonać badania czy przedmiotowa samowola budowlana była zgodna z przepisami, w tym techniczno- budowlanymi obowiązującymi w dacie jego budowy. Skoro z jednych dokumentów wynika, że przedmiotowy budynek spełniał wymogi techniczno budowlane wskazane rozporządzeniem z dnia 3 lipca 1980r.,to brak było podstaw do nakazania wybudowania ściany oddzielenia przeciwpożarowego w granicy działki a jeżeli były takie podstawy, to organ winien powołać konkretny przepis stanowiący podstawę prawną nałożonego przez organ na inwestora obowiązku. Paragraf 13 rozporządzenia z dnia 3 lipca 1980r., na który to przepis powołują się skarżący jedynie dopuszcza sytuowanie bezpośrednio przy granicy działki budynku gospodarczego ze ścianami z materiałów niepalnych i z dachem o pokryciu z materiałów niepalnych lub trudno zapalnych jeżeli nie utrudni to prawidłowej zabudowy działki sąsiedniej, a ponadto jest to zgodne z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego mi w takich wypadkach ściany budynku gospodarczego, graniczące z działką sąsiednią nie powinny mieć okien i drzwi, a wody opadowe z dachu od strony granicy działki nie mogą być odprowadzane na teren działki sąsiedniej, przy czym zaznacza, że budynki gospodarcze usytuowane bezpośrednio przy granicy działki nie mogą przylegać do budynków mieszkalnych na sąsiedniej działce. Z kolei w § 14 tego rozporządzenia wskazuje na minimalne odległości m.in. budynków gospodarczych od budynków nie zabezpieczonych ścianą oddzielenia przeciwpożarowego . Z powyższego wynika, że brak jest wprost zapisu o konieczności istnienia ściany oddzielenia przeciwpożarowego w sytuacji jak omawiana. W omawianej sprawie przedmiotowy budynek jest usytuowany przy granicy działki (mapa sytuacyjna i zdjęcia) i na sąsiedniej działce nie ma w pobliżu (dotyczy tych minimalnych odległości wskazanych w § 14 rozporządzenia z dnia 3 lipca 1980r. innych budynków. To może prowadzić do wniosku, że obowiązek wybudowania ściany oddzielenia przeciwpożarowego nie stanowi warunku niezbędnego do doprowadzenia przedmiotowej samowoli budowlanej do stanu zgodnego z obowiązującymi w dacie jego wydania. Rozpatrując ponownie odwołanie skarżących organ odwoławczy winien dokonać kwalifikacji przedmiotowego budynku w kontekście obowiązujących w dacie budowy wymogów bezpieczeństwa przeciwpożarowego- o czym mowa była we wcześniejszej części uzasadnienia - następnie winien przeprowadzić szczegółową analizę obowiązujących w dacie budowy przepisów prawa, w tym przepisów techniczno- budowlanych i wskazać jakie przepisy techniczno-budowlane narusza przedmiotowa samowola budowlana, w czym konkretnie owo naruszenie jest przez organ nadzoru budowlanego upatrywane i ewentualnie jakie czynności - obowiązki inwestor winien wykonać aby przedmiotowy budynek doprowadzić do stanu zgodnego z prawem (rozporządzeniem z dnia 3 lipca 1980r.) odnosząc jednocześnie nałożone na inwestora obowiązki do konkretnego przepisu prawa, z którego wynikać winna prawidłowość przyjętego przez organ rozwiązania uzasadniając tym samym niezbędność ich wykonania. Biorąc pod uwagę powyższe i uznając, że organ administracji nie dokonał dogłębnej analizy przedmiotu sprawy i swoje rozstrzygnięcie nie oparł o konkretne zapisy prawa materialnego, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit.a, art. 200 i 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) - orzeczono jak w sentencji. /-/ M.Górecka /-/ St.Małek /-/ E.Podrazik MarK