II SA/Po 1210/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Świstak po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. E. i M. E. na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia, w wyniku wznowienia postępowania, decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę postanawia 1. umorzyć postępowanie w zakresie skargi wniesionej przez W. E.. 2. pozostawić bez rozpoznania oświadczenie W. E. o cofnięciu skargi w imieniu M. E. /-/ T.Świstak Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia, w wyniku wznowienia postępowania, decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę wniosły M. E. oraz W. E.. W piśmie z dnia 2 kwietnia 2015 r. W. E. oświadczyła w imieniu swoim oraz córki M. E. iż cofa skargę. Do skargi załączono niepotwierdzoną za zgodność z oryginałem kopię pełnomocnictwa z dnia 29 stycznia 2007 r. udzielonego przez M. E. swojej matce W. E. w formie aktu notarialnego. Wezwaniem z dnia 16 kwietnia 2015 r. Sąd wezwał W. E. do przedłożenia w terminie 7 dni wypisu z aktu notarialnego mocą którego M. E. udzieliła matce W. E. pełnomocnictwa do załatwiania w jej imieniu wszelkich sprawa o charakterze urzędowym, w tym do występowania przed sądami, lub udzielonego jej pełnomocnictwa do występowania w imieniu M. E. w niniejszej sprawie, pod rygorem pominięcia czynności podejmowanych jako pełnomocnik M. E.. Powyższe wezwanie zostało wysłane na adres W. E. – ul. Z. [...] P. - korespondencja nie została odebrana mimo podwójnego awizowania (k. 191 akt sądowych). W tej sytuacji powyższe wezwanie na podstawie art. 73 § 1-4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu administracyjnym (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. - dalej: p.p.s.a.) zostało uznane za doręczone w dniu 5 maja 2015 r. Mimo upływu terminu powyższe wezwanie pozostało bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Cofnięcie skargi przez skarżącego jest w świetle treści art. 60 p.p.s.a. dopuszczalne, jeżeli sąd uzna, że cofnięcie nie zmierza do obejścia prawa lub nie spowodowałoby utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W ocenie Sądu w warunkach niniejszej sprawy cofnięcie skargi przez W. E. nie może być uznane za niedopuszczalne w rozumieniu powołanego wyżej przepisu art. 60 p.p.s.a.. W konsekwencji, wobec skutecznego cofnięcia skargi, należało umorzyć postępowanie wszczęte wskutek skargi W. E. na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. (punkt I sentencji postanowienia) Jednocześnie zauważyć należy, iż nie można uznać za skuteczne oświadczenie o cofnięciu skargi złożonego przez W. E. w imieniu córki M. E. z uwagi na nieprzedłużenie przez stronę dokumentu, z którego wynika upoważnienie W. E. do występowania w niniejszym postępowaniu sądowym w imieniu M. E. Zgodnie bowiem z art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Sąd może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony. Załączona do pisma z dnia 2 kwietnia 2015 r. kserokopia pełnomocnictwa z 29 stycznia 2007 r. nie spełnia warunków określonych w wyżej powołanych przepisach, a zatem obarczona jest brakiem formalnym, który uniemożliwia nadanie pismu biegu w zakresie dotyczącym złożenia oświadczenia woli w imieniu M. E. Zgodnie z art. 49 § 1 jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Ponieważ W. E., mimo wezwania, nie uzupełniła braku formalnego pisma z dnia 2 kwietnia 2015 r., pismo to w zakresie dotyczącym oświadczenie o cofnięciu skargi w imieniu M. E. należy pozostawić bez rozpoznania na podstawie art. 48 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 37 § 1 p.p.s.a. W tej sytuacji Sąd zarządził jak w pkt II sentencji postanowienia. /-/ T.Świstak