II SA/Po 1211/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu - Katarzyna Witkowicz-Grochowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 grudnia 2013r. wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi K. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2013r. Nr [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego postanawia odmówić przyznania prawa pomocy. /-/ K.Witkowicz-Grochowska Skarżąca K. K. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na decyzję organu odwoławczego z 5 września 2013r. wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych w całości. We wniosku o prawo pomocy złożonym na urzędowym formularzu PPF ponowiła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270, dalej "p.p.s.a.") strona ponosi koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Taki szczególny przepis stanowi art. 239 pkt 1 a) p.p.s.a., zgodnie z którym nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłość postępowania w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. Oznacza to, że ustawowym zwolnieniem od kosztów sądowych objęta jest skarżąca w postępowaniu, w którym przedmiot należy do zakresu spraw wymienionych w tym przepisie. W niniejszej sprawie skarżąca kwestionuje decyzję organu administracji odmawiającą jej świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością opieki nad niepełnosprawnym synem. Przedmiot sprawy dotyczy zatem zakresu pomocy i opieki społecznej wskazanej w art. 239 pkt 1 a) p.p.s.a. Wobec powyższego w niniejszej sprawie uznać należy, że skarżąca korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych. Nadto, wyjaśnić należy, że przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych pozostaje aktualne jedynie w sytuacji, gdy na podmiocie występującym z takim żądaniem ciąży obowiązek uiszczenia tych kosztów. Nie ma interesu prawnego w domaganiu się zwolnienia od kosztów sądowych osoba, która nie ma obowiązku ich uiszczenia. W takiej sytuacji zwolnienie od kosztów sądowych w drodze postanowienia nie może być przyznane i w konsekwencji należy oddalić wniosek w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (art. 258 §2 pkt 7 p.p.s.a.), bez dokonania merytorycznej oceny sytuacji majątkowej i finansowej skarżącej oraz jej możliwości poniesienia kosztów sądowych niniejszego postępowania. Żądanie obejmujące wydanie orzeczenia o zwolnieniu od kosztów sądowych w całości jest niezasadne, skoro wnioskodawczyni z takiego zwolnienia już korzysta. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 w zw. z art. 239 pkt 1a ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu. /-/ K.Witkowicz-Grochowska